Αρχείο για Φεβρουαρίου, 2010

27
Φεβ
10

Η ζωη ενα τσιρκο

 

Αναβω τσιγαρο και θελω να γραψω..

Και να πω καποια πραγματα σε ολους αυτους τους δηθεν, που νομιζουν οτι εχουν φαει την ζωη με το κουταλι.

Που κατα καιρους με κατακρινουν και καταδικαζουν τα λεγομενα μου.

Και θελω απλα να προειδοποιησω οσους δεν με ξερουν.

Οτι το να κρυβεσαι πισω απο το δαχτυλο σου, η την μασκα που φορας, που σου την επεβαλαν ουσιαστικα αλλοι, ειναι πραγματα επικινδυνα, οσο ενα παιδακι παιζει με τους αναπτηρες και τα σπιρτα.

Λοιπον..

Πασχιζω εδω και πολυ καιρο, να βγαλω μια ακρη γραφοντας θεματα, γιατι αλλιως η αληθεια θα μου σπασει τον σβερκο.

Θελω να πω σε αυτους που με κατηγορουν κατα καιρους.

Οτι το μονο που ηθελα ηταν να παρω πισω τα κλειδια του εαυτου μου.

Για ολους τους αλλους χεστικα ταμαλα.

Ηθελα μονο να βρω το κλειδι της ευτυχιας.

Ηθελα να μπω στο καστρο της ευτυχιας πατωντας στα νυχια απο την πισω πορτα, και οχι απο την μεγαλη εισοδο.

Θα μπορουσα να πω οτι εψαχνα σε λαθος μερος να βρω τα αντικλειδια, οταν το αυθεντικο

το ειχα μεσα στην καρδια μου.

Χαχαχα!!! Τι σκεψη εκανα τωρα?

Οτι ολοι εσεις ερχεστε σε εμενα να κοψετε εισιτηριο, για να μαθετε 2-3 πραγματακια που θα ειναι χρησιμα στην ζωη σας.

Ας πουμε οτι ειμαι ο ταμιας του τσιρκου.

Γιατι η ζωη ειναι ενα τσιρκο, και πρεπει να κοψεις εισιτηριο για να την δεις.

Ας φερω ενα παραδειγμα.

Ας πουμε οτι εδω μεσα που βρισκομαστε ειναι ενα εικονικο τσιρκο, που τυγχανει να εχει και ωραιο εφαρμοστο ονομα, θα δουμε οτι εχει πολλα ενδιαφεροντα ε?

Εχει ζωα, εχει κλοουν, ανεξαρτητου φυλου και ηλικιας ε?

Εχει και ακροβατες που ειναι οι αγαπημενοι μου.

Και ειναι οι αγαπημενοι μου ξερετε γιατι?

Γιατι μαθαινουν να περπατανε σε τεντωμενο σκοινι.

Προσπαθουν να μαθουν να ισορροπουν, ξεροντας οτι απο κατω υπαρχει ενα καιμαργο κενο που ειναι ετοιμο να τους αφανησει.

Ισως ετσι μαθουν πανω στο σκοινι, να λυνουν τα προβληματα τους με την λογικη.

Σαν τα προβληματα των μαθηματικων ας πουμε.

Με χαρτι και με μολυβι.

Βασικα με αυτην την θεωρια μεγαλωσα και εγω, σε αυτο το τσιρκο που λεγεται ζωη ε?

Για τον λογο του αληθες ηταν θεωρια των γονιων μου αυτη.

Που ηταν και γαμω τους ακροβατες ε?

Ηταν αυτοι που εβαλαν τα θεμελια της δικιας μου προσωπικοτητας, και απλωσαν τα σκοινια και τα διχτυα της υπαρξης μου.

Και σαν καλοι ακροβατες φροντισαν για την παραμικρη λεπτομερεια.

Απολυτος συγχρονισμος,εγρηγορση, αυτοελεγχος, και ομαδικοτητα.

Ηθελαν να φτιαξουν ενα δημιουργημα κατ’ εικονα και καθ’ ομοιωσιν, ενα πλασμα που θα υπολογιζει τα παντα με το χαρτι και με το μολυβι.

Σαν τα μαθηματικα ε?

Λετε για αυτο να μου εμεινε αποθυμενο, να ποσταρω συνεχεια? Χοχοχοχο!!!

Τωρα χωρις μαλακιες γραφοντας καταφερα πολλα πραγματα.

Ελυσα γριφους, για το ποιος ειμαι,ποιος θα ηθελα να ειμαι,η τι θα μπορουσα να ειμαι.

Ειναι καλο πραμα να γραφεις.

Εχω πει πολες φορες οτι δεν με ενδιαφερουν οι αναγνωστες, και διαπιστωσα οτι αυτο το πραμα σας ενοχλει κατα καποιο τροπο.

Δεν απευθυνομαι συγκεκριμενα σε καποιον.

Ισως στο βαθος του μυαλου μου, να φανταζομαι ενα απροσδιοριστο βουβο κοινο, ενορκους στην δικη μου για εσχατη προδοσια του εαυτου μου, η των αρχων μου που μου εμαθσαν οι ακροβατες.

Ισως στην τελικη να απαυθυνομαι μονο στον εαυτο μου.

Θελω απλως να καταγραψω καθε γεγονος που αφηνει μεσα μου ανεξιτηλα σημαδια.

Τωρα θα μου πεις γιατι το κανεις αυτο?

Ισως επειδη πατησα τα 34 και ο χρονος αρχισε να κυλαει πιο αργα μπρος στα ποδια μου, και το σκοινι δεν ειναι πλεον αρκετα τεντωμενο.

Δεν ειναι πολυ τεντωμενο, η μηπως αρχισαν να λυγιζουν τα ποδια μου?

Δεν ξερω, τι να πω?

Περπαταω στο σκοινι και ακουω πρωτογονους μυσταγωγικους ηχους, που με καλουν να ανακαλυψω μια μαγεια που ειναι πολυ καλα κρυμμενη μεσα μου, που ποτε ως τωρα δεν καταφερα να νιωσω.

Παλι εγραψα πολλα, και τα ζω και οι κλοουν του τσιρκου, παλι θα με κραξουν και θα πουν..

Καλα εγραψες τοσο μεγαλο κειμενο, για να μας ρωτησεις, αν καταφερατε ποτε να νιωσετε την βαθεια αυτη κρυμμενη μαγεια?

Θα μπορουσα να σταματησω εδω το θεμα, αλλα εχω να πω κατι που ειναι της τελευταιας στιγμης.

Ξερετε τι ειναι αυτο απο ολα που με θλιβει?

Τους τυπους που ειναι στο παρασκηνιο του τσιρκο.

Ναι ναι..Αυτους που ταιζουν τα ζωα για να καθονται ησυχα στα κλουβια τους.

Αυτο γινεται στην πραγματικοτητα, γιατι στο εικονικο ειναι λιγο διαφορετικο.

Στο εικονικο τα ταιζουν αλλα δεν ειναι ησυχα.

Στην πραγματικοτητα τα ζωα ουρλιαζουν επειδη ζουν μεσα στο κλουβι.

Στο εικονικο αρεσκονται στο κλουβι τους, αφου τζαμπα τρωνε, τζαμπα πινουν, και τζαμπα ιντερνετ.

Και που και που πετανε και καμια εξυπναδα για να το παιξουν οπως ειπα και στην αρχη δηθεν

ανωτερα οντα.

Το μπαλακι το πεταξα σε πολλες μεριες, και ειμαι σιγουρος οτι σας ταρακουνησα.

Το μονο που εχω να πω ειναι ντροπη.

Ντροπη μεγαλη, γιατι πραγματικα αυτα που βλεπω ειναι μεγαλη αδικια.

26
Φεβ
10

Σκεψεις

 

Θα εχετε προσεξει την αρνητικη μου σταση απεναντι στα θεματα που δημοσιευω, που ειναι χαρακτηριστικη της προσωπικοτητας μου, και προερχεται απο την οδυνηρη μου αδυναμια να δεχτω την ζωη οπως ειναι τωρα με ολες τις εκδηλωσεις της.

Πολλες φορες ταυτιζω το προβλημα της εκλογης, με την αγωνιωδη αναζητηση της ελευθεριας.

Νομιζω οτι ο ανθρωπος σξμερα βρισκεται μετεωρος μπροστα στο απολυτο αυτο προβλημα της εκλογης, οπου η ελευθερη και φυλακισμενη σκεψη συμπιμτπουν.

Ειναι λοιπον παντα ενοχος, συμφωνα ας πουμε με μια θεικη δικαιοσυνη που του ειναι ακατανοητη, και την απονεμει μια ανθρωπιστικη γραφειοκρατια η οποια του φαινεται αποκρουστικη και μικροψυχη.

Σε πολλα μου θεματα εδωσα μια ζωντανη αναπτυξη αυτου του προβληματος, που αναζητουσα την πιο ολοκληρωμενη εκφραση.

Δεν ειναι τυχαιο που δεν πηρα ποτε μια ολοκληρωμενη απαντηση (εκφραση).

Και δεν ειναι τυχαιο γιατι, καθε εκλογη περικλειει μεσα της την ενοχη.

Οπως δεν ειναι τυχαια η αντιληψη που εχετε, η οποια εχει μια φανερη επιδραση αρχαιοελληνικου χασιδικου μυστικισμου με ενα μπασταρδεμα ανατολιτικης τουρκικης και πολλες φορες εβραικης σκεψης.

Σιγα και να μην καταλαβαινεις τωρα τι γραφω ε?

Και δεν μπορεις να καταλαβεις γιατι, η εμμονη αναζητηση μιας υπαρχουσας αληθειας, στην οποια δεν μπορει να φτασει καποιος παρα μονο με τον θανατο, γιατι η γνωση ειναι δυνατη

μονο εξω απο την ατομικη συνειδηση.

Η δικια μου γλωσσα ομως, καθως και η θεματολογια μου που προσαρμοζεται σε αυτην,

ζει κατω απο τις ιδιες αλυτες αντιφασεις οι οποιες αποτελουν ως υψιστο ηθικο προβλημα.

Δεν ειναι καθολου τυχαιο οτι στα ποστ μου, μπορουν να δωθουν πολλες ερμηνειες οπως,

θεολογικοφιλοσοφικες, κοινωνικες και ψυχαναλυτικες.

Αλλα κανενα ποστ, μα κανενα δεν θα μπορεσει να εξαντλησει, το προβλημα της υπαρξιακης αγωνιας και το αγχος του συγχρονου ανθρωπου.

Ας το κανω λιγο πιο χωριατικο.

Αν κανουμε μια υποθεση που τινει να ειναι και η πραγματικοτητα δυστυχως, και πουμε

οτι ολα αυτα τα ηλιθια ποστ που διαβαζω εδω και αρκετο καιρο, δηλωνουν τις σκεψεις καποιων ανθρωπων, μαλλον εχουν λανθασμενη αντιληψη και αγνοια της υπαρξιακης τους αγωνιας που βιωνουν.

Γιατι αν κατσουμε και ταξινομησουμε τα θεματα (σκεψεις) σε ελευθερη και φυλακισμενη σκεψη, ειμαι σιγουρος οτι δεν θα μπορεσει κανενας να το κανει.

Εσεις τι λετε, μπορειτε? Μπαααα… Αμφιβαλλω ταμαλα.

Και ξερετε γιατι δεν μπορειτε?

Γιατι ειμαι σιγουρος 100% οτι δεν γνωριζεις τι ειναι ελευθερη και φυλακισμενη σκεψη.

Ισως να ξερετε μονο την ηλιθια σκεψη.

Που ανηκει η ηλιθια σκεψη στην ελευθερη η στην φυλακισμενη?

Και λεω οτι ισως να ξερεις μονο την ηλιθια σκεψη, γιατι αν ξερεις οτι ειναι ηλιθια προσπαθεις να δικαιολογησεις τον εαυτο σου, οτι θελεις να κανεις μονο χαβαλε, ενω στην ουσια ουτε αυτο ξερεις να κανεις..

Αυτο σημαινει οτι εχεις αγνοια της ηλιθιοτητα σου.

Εαν δεν εχεις την αγνοια, τοτε το μονο που μπορεις να κανεις ειναι να προσπαθησεις να μας πεισεις, μαλλον πιο καλα να μας δωσεις τον ορισμο της υπαρξιακης συνειδητης σου ταυτοτητας.

α) Τι σημαινει για εναν ανθρωπο ελευθερη και φυλακισμενη σκεψη?

β) Πως εκφραζεται η καθε μια ξεχωριστα?

γ) Και οταν συμπιπτουν αυτες οι δυο σκεψεις τι μπορει να συμβαινει?

 

 

16
Φεβ
10

O χειραγωγος

 

Σε πιο βαθμο χειραγωγουνται τα ονειρα μας?

Τις τελευταιες δεκαετιες, ζουμε σε μια κοινωνια που εχει δωσει μεγαλη σημασια στην φημη, το χρημα και τη δυναμη.

Πολλοι απο εμας εχουν καταληξει να πιστευουμε οτι μονο αυτες τις αξιες αξιζει να επιδιωκουμε, χωρις να γνωριζουμε ομως οτι οι πραγματικοι χειραγωγοι, των παρασκηνιων, παραμενουν στην ανωνυμια.

Οι χειραγωγοι αυτοι κατανοουν οτι η αποτελεσματικοτερη μορφη δυναμης ειναι αυτη που δεν την προσεχει κανεις, παρα μονο οταν ειναι αργα και εσυ εχεις παγιδευτει.

Ξερετε κατι? Απο μικρος ηθελα να γινω χειραγωγος.

Και ξερετε ποτε αρχισε αυτο?

Οταν ενα μεσημερι την ωρα του φαγητου, και ενω ειμασταν ολοι στο τραπεζι,

εμφανιστηκε στο μυαλο μου ενα φαντασμα, και μου πουλουσε απιαστα ονειρα.

Χλιδη, ομορφια, δυναμη. Με εβαλε σε πειρασμο.

Και ξερετε γιατι με εβαλε? Γιατι ηξερα οτι ο απεναντι γειτονας δουλευει νυχτερινη βαρδια για να αγορασει στο παιδι του καινουργια αθλητικα παπουτσια, για να μην τον πουν στο σχολειο περιθωριακο.

Για την γυναικα του τι να πουμε, που καθετε τα βραδια στο κρεβατι και κλαψουριζει, επειδη οι φιλες της εχουν επωνυμα ρουχα και αυτη δεν εχει ουτε νυχια να ξηθει.

Προχτες μια γκομενα ξερετε τι μου ειπε?

Υστερα οταν λεω οι γυναικες ειναι χαζοβιολες, εσεις με αποπερνετε.

Λεει αντε να περασει ο καιρος, να πω στην αθηνα.

Και τι θα κανεις μωρε στην αθηνα?

Ε εεε!!! Μεγαλη πολη μεγαλες ευκαιριες. Δεν το ξερεις?

Μου ηρθε μια να την πω, σκατα στα μουτρα σου, αλλα το επνιξα.

Οι κοπελες απο την επαρχια, χανουν την ταυτοτητα τους μολις πανε σε μεγαλα αστικα κεντρα.

Ειναι σε θεση να δεχτουν τα παντα, και οταν λεω τα παντα, Απολυτως τα Παντα.

Και ολα αυτα για να κερδισουν ενα κοσμημα. Μα τι τιποτενιες..

Και ειναι τιποτενιες γιατι περιστρεφονται γυρω απο το υλικο.

Μια υλη που σε 6 μηνες, (και πολυ βαζω με αυτην την κριση) δεν θα αξιζει τιποτα.

Μια υλη που σε λιγο καιρο θα πρεπει να ανανεωθει, γιατι αυτο το μπουρδελο που λεγεται κοινωνια πρεπει να κρατα ομηρους αυτα τα αξιοθρηνητα πλασματα.

Αυτα σας τα λεω, γιατι ειμαι ο χειραγωγος.

Μαλλον ο ανωνυμος χειραγωγος.

Και οπως ειπα και σε αλλα θεματα, δεν φοβαμαι τιποτα.

Και ουτε αφησα ολες τις καταστροφικες δυναμεις του κοσμου να με επηρεασουν.

Και δοξα τον θεο ειμαι καλα.

Προσφατα μπηκα και στα 34, εκανα και το ετησιο μου τσεκ απ να ειμαστε σιγουροι, και ευτυχως δεν παρουσιαστικε κανενα προβλημα υγειας.

Δεν εχω αναγκη να φοραω μια συγκεκριμενη μαρκα ρουχων, ουτε να συχναζω σε καποιο συγκεκριμενο εστιατοριο, η κλαμπ, και ουτε να πηγαινω διακοπες επειδη το προτεινε το μαλακισμενο το σταρ τσανελ.

Εδειξε μερικα πλανα τωρα τον χειμωνα απο αραχωβα, και ολα τα κατσικια ετρεξαν για να το παιξουν μουρες μην χεσω.

Ασχετα αν την αλλη μερα ψοφουσαν της πεινας.

Αυτα σας τα λεω, γιατι ειμαι ο χειραγωγος.

Μαλλον ο ανωνυμος χειραγωγος.

Και ειμαι γιατι, μπορω να βαλω τελος σε συμπαντα, και κοσμους αλλων ανθρωπων μονο και μονο για να καταλαβουν οτι ειναι καλοδεχομενοι, αλλα και οτι το παρελθον θα θαφτει χωρις καμια ερωτηση.

Τι εγραψα πριν? Γυναικα χωρις ταυτοτητα?

Σε λιγους μηνες θα ερθει το καλοκαιρι, και θα βγουν μερικα αξιοθρηνητα πλασματα, και θα βαζουν θεματα, που να παω διακοπες, τι μαγιο να αγορασω,

και τα σχετικα, και παντα μου εμπαινε στο μυαλο η ιδεα, μα γιατι ρε γαμωτο

τρελενεται τοσο πολυ να παει μια γυναικα στην θαλασσα?

Τοσο πολυ ζεσταθηκε ο κωλος της?

Θα μπορουσε καποιος να πει, και ειδικα απο τους πιτσιρικαδες, οτι παει για να βγαλει φωτογραφιες με μαγιο, για να τις βαλει στο φειςμπουκ.

Και ξερετε κατι? Μπορει και να εχει δικιο ο πιτσιρικας που το λεει αυτο.

Και εχει γιατι, αυτο που κανει μια γυναικα καπου αποσκοπει.

Περνανε ολη την μερα στην παραλια, με την ελπιδα να τις δουν, να τις φωτογραφησουν, να τις ανακαλυψουν.

Θελουν να ξεφυγουν απο την παγιδα που περιμενει ολες τις γυναικες, το να γινουν νοικοκυρες, που φτιαχνουν καθε μερα το φαγητο για τον αντρα τους, και που πηγαινουν καθε μερα τα παιδια τους στο σχολειο, προσπαθωντας να ξετρυπωσουν μια μικρη λεπτομερεια στην μονοτονη ζωη τους.

Επιζητουν λαμψη, φημη, και χλιδα και προσπαθουν να τις ζηλευουν οι αλλες γυναικες.

Ολες επιζητουν μια ονειρεμενη καριερα, και στην αναγκη βαζουν και 2 κιλα σιλικονη στα βιζια, βαζουν και ενα σορτσακι να προκαλεσουν.

Μαθηματα υποκριτικης? Ε?

Μπααα δεν ειναι αναγκαια η ομορφια, και οι γνωριμιες φτανουν.

Γιατι νομιζετε ολες ξεχυθηκαν στα τσατ και στα φειςσμπουκ και στα γιαχου και στα μσν?

Για γνωριμιες βρε…Νομιζεις οτι την νοιαζει αν εχει σχεση με καποιον, και η λιστα της ειναι πλημμυρισμενη απο επαφες?

Φυσικα ολες αυτες οι αναφορες, δεν εχουν να κανουν μονο για το διαδυκτιο αλλα γενικα για ολο τον τροπο κοινωνικης συμπεριφορας.

Αυτα ολα σας τα λεω γιατι ειμαι ο χειραγωγος.

Μαλλον ο ανωνυμος χειραγωγος.

Θα σας πω κατι, και βαλτε το καλα στο κλουβιο σας το κεφαλι.

Μια γυναικα οταν ζηταει τα παραπανω που ειπα, ειναι ετοιμη για ολα.

Τι ειπα στην αρχη? Σε πιο βαθμο χειραγωγουνται τα ονειρα?

Για να το καταφερει αυτο μια γυναικα, δεν θα πρεπει να εχει ενδοιασμους για τιποτα.

θα πρεπει να λεει ψεμματα μονο οποτε χρειαζεται, θα πρεπει απο ενα σημειο και μετα να κρυβει τα χρονια της (πωπω μπιχτη) και να χαμογελα σε οποιον σιχαινεται.

Να παριστανει πως την ενδιαφερουν ανθρωποι χωρις κανενα θελγητρο, να λεει σε αγαπω χωρις να υπολογιζει τις συνεπειες, να μαχαιρωνει πισωπλατα την φιλη της που καποτε την βοηθησε, μα που τωρα εχει μετατραπει σε ανεπιθυμητο αντιπαλο.

Και να προχωρα χωρις τυψεις και χωρις ντροπη.

Το ποστ βγηκε αρκετα μεγαλο ε? Χαχα!!!

Ας βγηκε, να ακουστουν ολες οι αληθειες, οσο πικρες και αν ειναι.

Ξερετε τι λεει απο μεσα της?

Μια μερα θα τα εχω ολα. Το μονο που χρειαζομαι τωρα ειναι μια γαμημενη ευκαιρια.

Και ξερετε γιατι χρειαζεται αυτην την ευκαιρια?

Να σας πω…Ειναι απλο..

Επειδη νομιζει οτι ειναι η καλυτερη, παρα την εμπειρια της που ειχε απο το σχολειο, την απογοητευση που ειχε δωσει στους γονεις της, τις προκλησεις που ειχε προσπαθησει να αντιμετωπισει ως τοτε για να αποδειξει στον εαυτο της οτι μπορουσε να ξεπερασει τις δυσκολιες, τις ματαιωσεις και τις ηττες που βιωσε.

Νομιζει οτι γεννηθηκε για να λαμψη το αστρο της, (βρε αει σιχτιρ).

Και αφου τα καταφερει ολα αυτα, ξερετε τι θα πει στα μουτρα της στο καθρεπτη?

Με αγαπουν και με θαυμαζουν επειδη ειμαι εγω.

Αλλα δεν ειμαι ψωναρα ε?

Εγω ειμαι διαφορετικη, ημουν παντα ο εαυτος μου. (βρε αει σιχτιρ).

Ξερετε κατι?

Εδω μεσα πολλες με ειπαν μισογυνη, και ο λογος ειναι γιατι τις παω κοντρα

στην βιομηχανια των ονειρων.

Φυσικα δικαιολογημενα τις κραζω και το ξερουν. Αλλα προσεξτε ε…

Ξερει οτι οι ανδρες ειναι λιγοτερο προδοτες απο τις γυναικες.

Ξερει οτι οι ανδρες, δεν προσεχουν τα ρουχα που φορανε, γιατι το μονο που κανουν ειναι να μας γδυνουν με τα ματια.

Ξερει οτι αν φτιαξει, κωλο, βιζια, μπουτια, θα σταθει μπροστα στον καθρεπτη και θα πει, αυτη ειμαι εγω.

Δεν θα ειναι η χαζη νοικοκυρουλα, που θα κλαιει κατω απο το παπλωμα επειδη η φιλη της φοραει πιο καλο στριγκ, και αυτη την βγαζει με κινεζικα βρακια.

Δηλαδη ελεος ρε γυναικες.

Θα μπορουσα να γραφω 1 μηνα για την μαλακια που σας δερνει.

Αλλα πεστε μου…

Αξιζει ολη αυτη η διαδικασια, για 2 λεπτα μπροστα στον καθρεπτη?

Πιστευεις οτι αυτα τα 2 λεπτα θα σε γεμισουν σαν γυναικα?

Αξιζω κατι καλυτερο θα μου πεις ε?

Μαλιστα.

Εγω ομως κοπελια ειμαι ο χειραγωγος αν θελεις να μαθεις.

Ξερεις τι σημαινει αυτο? Οτι ξερω τις προθεσεις σου.

Δεν μπορεις να με ξεγελασεις.

Ειμαι σιγουρος πως ολες εσεις οι γυναικες αν με βλεπατε τωρα στα ματια,

θα αισθανοσασταν πολυ φτηνες.

Αλλα επειδη δεν ειμαι μισογυνης, αλλα χειραγωγος, θα σας πω τουτο μονο.

Και βαλτε το καλα στην αδεια σας την κουτρα.

Οι ανθρωποι και ειδικα οι γυναικες, δεν ικανοποιουνται με τιποτα.

Αν εχουν λιγα θελουν πολλα.

Αν εχουν πολλα θελουν ακομα περισσοτερα.

Αν εχουν ακομα περισσοτερα θελουν να ειναι ευτυχισμενοι.

Αλλα ειναι ανικανοι να προσπαθησουν για αυτο.

Αραγε δεν καταλαβαινουν οτι η ευτυχια ειναι τοσο απλη?

Μα τοσο γκαου? Μα τοσο?

Ο ανθρωπος ειτε ανδρας ειναι, ειτε γυναικα, δεν θα μπορεσει να ξεφυγει ποτε

απο τις 2 σημαντικοτερες παρουσιες στην γη.

Τον θεο και τον θανατο.

Ο θεος παντα σε ακολουθει θυμωμενος στα βηματα σου, επειδη δεν δινεις σημασια στο θαυμα της ζωης.

Και ο θανατος ?….

Μολις προσπερασες ενα πτωμα και ουτε το προσεξες.

 

Λοιπον παιδια ενα ασχετο τωρα..

Οσοι ωρα εγραφα το κειμενο,

ειχα απεναντι μια γυναικα νοικοκυρα.

Με λιγα λογια βοδι. (το βοδι δεν το λεω εγω, οι ιδιες οι γυναικες το λετε)

Που εδω και πολυ καιρο μου το επαιζε κυρια, ηθικια

και φυσικα πανεξυπνη.

Τι μου λεει?

Μαντεψτε….

Μπορεις να μου πεις λιγο σε παρακαλω,

πως μπορω να στειλω ςμς με αποκρυψη?

 

Τα συμπερασματα δικα σας.

 

15
Φεβ
10

Απροσδοκητο

 

Αναψα τσιγαρο.

Δεν φταιει κανενας αλλος εκτος απο εμενα βεβαια.

Τι δουλεια ειχα εγω να ανακατευομαι σε ξενες υποθεσεις?

Αλλα τι να κανουμε, ειναι μια απο τις αδυναμιες μου.

Θελω να πω οτι, ποτε η ματια μου δεν στεκει στο δευτερευον, στο εξωτερικο.

Εχω συναντησει πολλους ανθρωπους, και εχω νταλαβεριστει μαζι τους αρκετα.

Σε ολες τις περιπτωσεις το μονο που μπορεσα να ξεχωρισω πισω απο την επιφανεια ηταν,

η απλη αισθηση της ανθρωπινης υπαρξης.

Μια αναθεματισμενη δημοκρατικη ιδιοτητα της ορασης, που ειναι βεβαια προτιμοτερη απο την ολοκληρωτικη τυφλωση.

Αλλα εμενα προσωπικα μπορω να σας διαβεβαιωσω με σιγουρια, δεν μου προσφερε ποτε κανενα πλεονεκτημα.

Γιατι αυτο που περιμενουν οι αλλοι απο εσενα ειναι, να εκτιμησεις δεοντος το φινο ασπρο κοστουμι τους.

Μα εγω δυστυχως, δεν μπορω να ισχυριστω οτι με επιασε ποτε οιστρος για τετοια πραγματα

παρομοιας υφης.

Οχι οχι δεν τα μπερδευω τα πραγματα οπως νομιζετε.

Και μονο που βαζω ολα τα δυνατα μου να σας γραψω σε αυτο το ποστ, που ισως μου ξεφευγουν

αναριθμητες αποχρωσεις, τοσο λεπτες, που ειναι δυσκολο να τα παρουσιασω με αχρωμες λεξεις.

Ετσι και τα κανω ολα ενα ματσο κουβαρι, γιατι ειμαι πολυ απλοικος.

Το ακρως αωτον της απλοτητας θα ελεγα.

Μα δεν ειμαι καταπληκτικος?

Ειμαι εδω περα μεσα μαζι σας, και σας λεω οτι δεν φοβαμαι να τα βαλω με οτιδηποτε.

Μα το πιστευω κιολας αυτο.

Απο μικρο παιδι την εχω αυτη την προνοητικοτητα.

Εχω στοχαστει ως και την τελευταια λεπτομερεια, κινδυνους και προφυλαξεις, περιμενοντας παντα τα χειροτερα, προβαροντας ξανα και ξανα τον καλυτερο μου εαυτο.

Γενικα φιλοι μου εχω ζησει με το μυαλο μου μια ανωτερη αληθινη ζωη.

Μα μπορεις να το φανταστεις αυτο για εσενα?

Ας πουμε κατι σαν μεγαλειωδης πορεια.

Αληθεια μπορεις να παιζεις τωρα με τις περιπετειες σαν να ειναι κομπολοι?

Η μια περιπετεια πισω απο την αλλη, και η βαθεια συναισθηση της διορατικοτητας σου, να στεφανωνει καθε στιγμη της εσωτερικης σου ζωης.

Παντα συμβαινει και γινεται αυτο που δεν περιμενουμε.

Αλλα σε εμενα το απροσδοκητο δεν εχει καμια δικαιοδοσια πανω μου.

Μοναχα το ακατανοητο.

Εσενα?

07
Φεβ
10

Ολα απο συμφερον

Ποσοι απο εσας εχουν πει?.
Ε ρε π****η μου, ολα απο συμφερον γινονται..
Εγω προσωπικα τουλαχιστον, εγω βαρεθει να ακουω την λεξη <<συμφερον >>.
Θελω να αναλυσω αυτη την λεξη.
Βεβαια οσο μπορω θα το κανω αυτο, οσο φυσικα μου επιτρεπουν τα εγκεφαλικα κυτταρα.
Που δοξα τον θεο ακομα δεν ειναι καμμενα.
Ο ανθρωπος κυριες και κυριοι (κερια και λιβανια) , δεν μπορει να παει κοντρα στο συμφερον του.
Δεν πηγε, δεν παει, αλλα και ουτε θα παει.
Μα ειναι δυνατον, σε ολη την ιστορια της ανθρωποτητας, εστω για μια φορα να μην μπορει να ενεργησει ο ανθρωπος συμφωνα με το συμφερον του?
Μα καμια?
Δυο λεξεις ειναι.
Συμφερον και οφελος.
Τι ειναι το οφελος?
Αλλα  θα κανετε τον κοπο να μου πειτε, τι ειναι  ωφελιμο στον ανθρωπο?
Τα συμφεροντα του ανθρωπου ειναι καθορισμενα?
Δηλαδη αν θελω να τα βαλω ολα σε μια λιστα και να τα ταξινομησω, θα μπορουσε να γινει αυτο?
Ειμαι σιγουρος πως αν εφτιαχνα εναν τετοιο καταλογο, ολοι θα με περνουσατε για τρελο ε?
Το πιστευω αυτο.
Εγω ομως λεω, οτι εσεις ολοι ειστε τρελοι γιατι δεν ξερετε ποιοι πραγματικα εχουν αυτες τις λιστες. Γιατι τις εχουν και ποιοι τις εχουν?
Ναι βρε, υπαρχουν ανθρωποι που εχουν αυτες τις λιστες συμφεροντων, ολοκληρα συστηματα θα ελεγα,  και οχι μονο τις εχουν, αλλα κρατανε και στατιστικα στοιχεια απο επιστημονικα και οικονομικα πορισματα.
Αλλα απο ολα τα πορισματα, απο ολα τα στοιχεια απο ολα τα συμφεροντα του ανθρωπου,
ενα το πνιγουν, ναι ναι το πνιγουν και κανουν την παπια.
Ουτε σημασια το δινουν, ουτε και το εξεταζουν πως και γιατι.?
Να σας πω γιατι δεν το δινουν σημασια?
Γιατι θα καταρριψει ολα τα αλλα συμφεροντα, ολες αυτες τις λιστες και στατιστικες.
Πως?
Χαχααχα!! Μα δεν θα σας το πω εγω φιλαρακια μου..
Εσεις να το βρειτε. Μπορειτε να βαλετε το μυαλο σας να δουλεψει η τα θελετε ολα στο πιατο?
Αυτο ειναι το ερωτημα που κανω στο ποστ.
Τωρα….. οτι παπαρολογια γραψω παρακατω, το γραφω επειδη βαριεμαι και δεν ξερω τι να κανω.
Η συνεχεια ειναι για αυτους που δεν βαριουντε να διαβαζουν μεγαλα κειμενα.
Ο ανθρωπος κυριες και κυριοι ενα πραγμα εχει μονο πραγματικη αναγκη.
Η θεληση του να ειναι εντελως ανεξαρτητη οποιο και να ειναι αυτο το κοστος.
Θεληση ομως σημαινει και επιθυμια, και  επιθυμια σημαινει συμφερον.
Φανταζεστε να σταματουσε ο ανθρωπος να επιθυμει? Τι θα γινοταν?
Η μαλλον φανταζεστε ο ανθρωπος να επιθυμουσε κατοπιν διαταγης? Τι θα γινοταν?
Σε αυτο το σημειο αρχισα να σκεφτομαι λιγο σοβαρα..
Σκεφτομαι τον ανθρωπο του μελλοντος..
Τι συμφεροντα θα μπορουσε να εχει και με μπερδευει.
Πηγα να πω με τρομαζει, αλλα το αλλαξα.
Αν ενας ανθρωπος κοιταει το συμφερον του…θεωρειτε ελαττωμα?
Νομιζω οτι το μεγαλυτερο ελαττωμα που εχει ο ανθρωπος ειναι, η επιμονη ανηθικοτητα του.
Να φερω παραδειγμα?
Ας πουμε εχω εναν φιλο.
Και αυτον τον φιλο, τον γεμιζω με λεφτα, τον κανω πλουσιο, του δινω γκομενες, του δινω γλυκα και σκατα να γινει χοντρος και να τον εχω ολη μερα να κοιμαται, και να του δωσω και δυο- τρεις τονους ευτυχιας.
Ακομα και ολα αυτα να του δωσω, την μαλακια του θα την κανει.
Θα κανει την μαλακια να ριψοκινδυνεψει ολα αυτα που του εδωσα, και θα επιθυμισει πραγματα που θα ηταν καταστροφικα για αυτον.
Μα τωρα αυτος ο ανθρωπος τι ειναι?
Κουτος η εξυπνος?
Ο ανθρωπος φιλοι μου δεν ειναι κουτος, γιατι αν ηταν κουτος ποιος ειναι ο εξυπνος?
Ομως αν δεν ειναι κουτος, το σιγουρο ειναι οτι ειναι αχαριστος.
Να κανω μια ερωτηση σε εσενα που διαβαζεις το ποστ?.
Ολα τα λεφτα του κοσμου να ειχες…, να ησουν αυτος που τα μαζεψε ολα.
Τι θα εκανες μετα?
Να σου πω εγω? Μια τρυπα στο νερο.
Ο ανθρωπος οταν φτανει στον σκοπο του, αρχιζει και τον πιανει η στεναχωρια.
Αγαπα την πορεια προς εναν σκοπο, μα οχι και την απολυτη επιτευξη του.
Πω ρε γαμωτο τελικα πληττω πολυ ε?
Εχτες ειχε ηλιο, σημερα ειχε συννεφια, και τωρα βρεχει.
Δεν γραφω πιο καλα κατι για την βροχη?

05
Φεβ
10

Aφεση αμαρτιων

Δεν υπαρχει πιο απαισιο θεαμα, απο το να παρατηρεις εναν ανθρωπο που πιανεται ενοχος, οχι για καποιο συνηθισμενο εγκλημα, αλλα γιατι εδειξε κατι παραπανω απο εγκληματικη αδυναμια.
Γιατι τελικα αρκει μια στοιχειωδης αυτοπειθαρχια ωστε να μας αποτρεψει απο το να γινουμε εγκληματιες.
Ο αληθινος κινδυνος κυριες και κυριοι (κερια και λιβανια) πηγαζει απο μια αδυναμια αγνωστη που ωστοσο υποψιαζομαστε την υπαρξη της.
Ειναι μια αδυναμια που μενει μεσα μας καταχωνιασμενη, που ειτε ειναι συνειδητη, ειναι ειναι ασυνειδητη.
Μερικοι ανθρωποι αυτες τις αδυναμιες ξερετε πως τις αντιμετωπιζουν?
Με μαγια και με ξορκια….Δηλαδη ελεος.
Μαγοι και μαλακιες.
Ειναι ομως και καποιοι αλλοι ανθρωποι που τις αντιμετωπιζουν με αντρικεια περιφρονηση.
Και ειναι και καποιοι αλλοι που τις καταπιεζουν αυτες, και πολλες φορες τις αγνοουν επιδεικτικα
μια ζωη ολοκληρη.
Μα ειναι φυσικο να παρασυρθουμε και να κανουμε πραγματα που μας στιγματιζουν.
Μην σας φαινονται παραξενα ολα αυτα που σας λεω.
Ξερετε τι  αγαθιαρικος και φοβισμενος κοσμακης υπαρχει εκει περα εξω?
Ουυυυυυυυυ.. χαμος.
Αυτες τις αδυναμιες και τις φοβιες ξερετε πως αλλιως τις λενε?
Ιδεολογικος προβληματισμος, μην χεσω μεσα.
Εδω κολλαει η φραση που λενε…
<< Μην φοβασε βρε ολα μια ιδεα ειναι. >> η  ολα στο μυαλο σου μεσα ειναι.
Πω πω τα πηρα στο κρανιο τωρα.
Στο διαολο και οι ιδεες και ολα.
Ρεμπελες και ακαταματρες που τρυπωνουνε στα μουλωχτα απο το παραπορτι του μυαλου μας,
για να αποζυμησουν σταλια σταλια την ιδια μας την ουσια.
Που μας στερουν κατι μικρα πραγματακια που ξερουν να δινουν νοημα στην ζωη μας.
Πραγματακια που αν γαντζωθεις απο αυτα θα ξερεις οτι θα πεθανεις τιμια και γαληνια.
Φυσικα τα πιο πολλα απο αυτα που ειπα και ισχυριστικα δεν ισχυουν για εμενα ε?
Και δεν ισχυουν γιατι εχω ολα τα χαρακτηριστικα του ανθρωπου εκεινου, που…
αρεσει στον αλλον να με νιωθει πλαι στο διαβα της ζωης του.
Ισως γιατι δεν με κλονιζει τιποτα.
Ουτε τα τσαλιμακια της σκεψης, αλλα ουτε και οι νευρικες διαστροφες.
Ναι ρε φιλε και φιλεναδα, οσο και να προσπαθεις να μου μεταδωσεις αυτες τις σκεψεις και τις διαστροφες, ο καραιβικος δεν χαμπαριαζει.
Ειμαι παλια καραβανα.
Οχου παλι θα αρχισετε να λετε οτι ειμαι εγωπαθης και κουραφεξαλα.
Και εγω σας λεω οτι… Η περιπτωση μου ειναι σκοτεινη.
Τοσο σκοτεινη οσο και η μυστηριωδης συμπεριφορα μου ας πουμε.
Αυτη η συμπεριφορα ειναι που σας κραταει αιχμαλωτους.
Επειδη ειμαι σπουδαια προσωπικοτητα και στεκω στις εμπροσθοφυλακες της ανθρωποτητας,
λες και οι σκοτεινες αξεδιαλυτες αληθειες που εχω πει και γραψει κατα καιρους διακυβευτηκαν εκει ωστε να επηρεασουν την ιδεα που εχει το ανθρωπινο ειδος για τον εαυτο του.
Τελος θα ηθελα να πω, σαν αρχηγος ολων των καραιβικων πειρατων, οτι…
Τιποτα δεν σαλευει στον κοσμο που απλωνεται μπρος στα ματια μου.
Μπορω ευκολα να φερω στο μυαλο μου, την εικονα της ξαφνικης ανταρας ψηλα στους σκοτεινους ουρανους, τον αιφνιδιο αναβρασμο στην αχανη επιφανεια της θαλασσας, το γρηγορο βουβο τιναγμα, το κτηνωδες πεταγμα, το αδραγμα της αβυσσου, την ανελπιδη παλη των αδυναμιων και φοβων, το φως των αστεριων να σβηνει πανω απο το κεφαλι μουγια παντα,σαν την πλακα που πεφτει βαρια και σφραγιζει εναν ταφο, η κραυγη διαμαρτυριας για τα χαμενα νιατα, το σκοταδι, του τελους.
Ναι τα βλεπω ολα αυτα.
Ολες αυτες τις εικονες στεκουν ολοζωντανες  μπροστα στα ματια μου, και εσεις το μονο που εχετε να πειτε, ειναι οτι εχω εγωπαθεια.
Και προσεξτε ε?
Ειναι εικονες που με εχουν κανει να πετρωσω και να παγωσω απο την κορφη μεχρι τα νυχια, και το κεφαλι μου να καιει απο εναν ξεφρενο χορο σκεψεων, εναν χορο απο ακρωτηριασμενες τυφλες και μουγκες σκεψεις.
Ποσες φορες σας εχω βγαλει τα σωψυχα μου, λες και επροκειτω να μου δωσετε αφεση αμαρτιων?

01
Φεβ
10

Κραξιμο ευγενικο

Πριν μπω στο θεμα θα ηθελα να δηλωσω,οτι γραφω μονο για τον εαυτο μου και για την παρτυ μου.
Και δηλωνω επισης, οτι αν γραφω σαν να απευθυνομαι σε εσας τους αναγνωστες, το κανω γιατι νομιζω οτι ετσι γραφω πιο ευκολα.
Ας πουμε οτι αυτος ειναι ο τυπος γραφης μου.
Απο εδω και περα…
Σορρυ τι ειπα πριν? Αναγνωστες? Χαχαχαχ!!
Η λεξη αναγνωστες ξερετε ποσο μεγαλη ψυχολογικη αναλυση σηκωνει?
Ουυυυυυ…
Το κωμικοτραγικο ξερετε πιο ειναι ομως?
Οτι γραφω εδω μεσα χωρις να με ενδιαφερουν οι αναγνωστες, ποιος ειναι ποιος, τι ειναι η δεν ειναι καποιος, αν με διαβαζουν η δεν με διαβαζουν.
Να ομως τωρα τα λογια τουτα που λεω γεννανε καποια ερωτηματα?.
Αληθεια ομως για πιο πραμα ξεκινησα τωρα να γραφω, αφου οπως ειπα πριν δεν με ενδιαφερουν οι αναγνωστες.
Θα μπορουσα ολα αυτα να τα εχω μονο μεσα στο μυαλο μου, χωρις να τα αραδιαζω καθημερινα σε ποστ.
Γιατι το κανω αυτο? Να σας πω…
Ισως το κανω γιατι το θεωρω καπως πιο επισημο το πραμα.
Ισως επειδη στο ποστ να φαινεται καπως πιο επιβλητικο.
Ισως επειδη ειναι κανεις αυστηροτερος με τον εαυτο του, και ετσι να δουλευει το υφος του.
Ακομα και γραφοντας ενα ποστ, ισως να νιωσω πραγματικα καποια ανακουφιση.
Ισως γιατι νομιζω οτι το γραψιμο ειναι καποιο ειδος εργασιας.
Ναι ναι νομιζω οτι ο ανθρωπος γινεται πιο καλος και τιμιος οταν εργαζεται.
Τωρα αυτο ειναι αληθεια ψεμματα, ουτε και εγω ξερω πραγματικα.
Λοιπον στο θεμα μας τωρα.
Την ΑΦΟΡΜΗ για το θεμα  μου την  μου την εχουν δωσει πολλοι, οταν μου εκαναν το ερωτημα.
Ρε οπλαρχηγε γιατι μας κραζεις? ΚΡΑ-ΚΡΑ.
Για να απαντησω τωρα εγω πρεπει να παρω το στυλ και το υφος του κορακα ε?
Θα το κανω ομως, μην νομιζετε οτι εχω καποιο ιδιαιτερο προβλημα.
Σας κραζω ρε φιλε και φιλεναδα γιατι….
Διψατε για ζωη και ομως λυνετε τα ζωτικα σας ζητηματα, με μια ασυναρτητη λογικη.
Ποσο ενοχλητικες και αυθαδεις ειναι οι επικρισεις σας και ποσο τις φοβοσαστε?.
Λετε συνεχεια βλακειες και μενετε και ευχαριστημενοι κιολας.
Βριζετε και παρολο ταυτα φοβαστε διαρκως και μετα ζητατε και συγνωμη.
Μερικοι πιστευουν οτι δεν φοβουντε τιποτα, και συγχρονος ζητανε την επιδοκιμασια μας.
Πιστευετε οτι νευριαζετε κιολας, και κανετα ταυτοχρονα επιδειξη πνευματος, για να μας κανετε να γελασουμε.
Ξερετε τα λογοπαιγνια σας δεν ειναι εξυπνα, μα ενθουσιαζεστε, ως φαινεται με την φιλολογικη τους αξια.
Σας εχει συμβει ισως να υποφερετε πραγματικα, αλλα δεν σεβεστε καθολου τον πονο σας.
Υπαρχει μεσα σας η αληθεια, αλλα δεν υπαρχει το αγνο.
Μονο απο μια μικροπρεπη ματαιοδοξια επιδεικνυετε την αληθεια σας.
Θελετε πραγματικα να πειτε κατι, κρυβετε ομως την τελευταια σας λέξη απο φοβο, γιατι δεν εχετε το θαρρος να την προφερετε.
Εχετε μονο μια ανανδρη αναιδεια.
Καμαρωνετε πως ειστε ευσυνειδητος αλλα τρικλιζετε γιατι ενω η εξυπναδα σας δουλευει, η καρδια σας ειναι μαραμενη απο την διαστροφη των αισθησεων σας.
Και χωρις αγνη καρδια κυριες και κυριοι δεν μπορει να υπαρχει τελεια και δικαια συνειδηση.
Μα και τι ενοχλητικα που επιμενετε ομως ε?
Μα και ποσο φορτικα προσπαθειτε να επιβληθειτε ε?
Αν φανταστω και τους μορφασμους? Πφφφ.
Βρε ψεμμα στο ψεμμα.
Αληθεια ομως γιατι σας λεω κυριοι και κυριες?
Γιατι απευθυνομαι σε εσας σαν να ειστε πραγματικα αναγνωστες αφου ειπα πριν οτι δεν με ενδιαφερεται?
Κανονικα δεν πρεπει να ποσταροντε τετοιες ομολογιες οπως αυτες που εγραψα.
Πως το ειπε καποιος προχτες?
Εχεις μεγαλη φαντασια φιλε? Χαχαχα!!!
Ναι ρε φιλε εχω και θελω να την ικανοποιησω. Ειναι κακο?
Εχω φαντασιες εχω αναμνησεις, οτι θελεις εχω.
Μα τωρα οχι μονο τις θυμαμαι. Αλλα θελω να τις γραψω κιολας για να δοκιμασω ολους εσας
αν μπορειτε να ειστε απολυτα ειλικρινεις με τον εαυτο σας και να μην φοβαστε την αληθεια.
Ειμαι σιγουρος οτι σας εβαλα σε σκεψεις. Ουφφφφ.
Τελικα πληττω ε?
Προχθες χιονιζε, εχθες εβρεχε, και σημερα εχει ηλιο.
Ας γραψω πιο καλα κατι για την ηλιοφανεια.

01
Φεβ
10

Ψυχολογικό Θρίλερ


Κατ’ αρχάς είναι και οι δύο τρομαγμένες γυναίκες. Έχουν και οι δύο υποστεί ψυχικά τραύματα που δεν μπορούν να κατανοήσουν και κατ’ επέκταση να εξηγήσουν. Τρέφουν ανάμεικτα και αρνητικά συναισθήματα για τις οικογένειές τους. Είναι σχεδόν κατεστραμμένες γυναίκες, που κρύβουν μέσα τους πολύ θυμό, αυτό είναι το κυρίαρχο συναίσθημά τους.Παρ’ όλα αυτά, και οι δύο έχουν αίσθηση του χιούμορ, είναι έξυπνες και πάνω από όλα είναι εξαιρετικά δυνατές. Αυτα ακριβως μας λεει η συγγραφεας ΤΖΙΛΙΑΝ ΦΛΙΝ στα βιβλια της «Σκοτεινός τόπος» και «Αιχμηρά αντικείμενα»
Πως ειναι δυνατον, οταν μια γυναικα ειναι εντελως κατεστραμμενη αλλα μεσα της να εχει την αισθηση του χιουμορ, ειδικα οταν τρεφει αρνητικα συναισθηματα για την οικογενεια της. Πως ειναι δυνατον μια εξυπνη θεωρητικα γυναικα να φτασει στο χειλος της καταστροφης?

01
Φεβ
10

Ο Σωσίας

Στον σωσία, ο συγγραφέας καταδύεται στον ψυχικό κόσμο του δημόσιου υπαλλήλου Γκολιάτκιν (που μας φέρνει στο μυαλό τον βιβλικό Γολιάθ). Ο ήρωάς μας θέλει να «τραβάει τον δρόμο του», αλλά και θέλει να «μη διαφέρει καθόλου απ τους άλλους ανθρώπους». Διχάζεται: ο πραγματικός Γκολιάτκιν εμμένει στην ιδιαιτερότητά του, ο σωσίας του υποτάσσεται στον γενικό κομφορμισμό, γίνεται ίδιος με τους άλλους ανθρώπους. Ο Ντοστογιέφσκι περιγράφει αριστοτεχνικά τη σύγκρουση των δύο στάσεων, την έκφρασή τους στη ζωή του ήρωα, την τραγική κατάληξη.
Πόσοι ζούμε κάτω από τη σκιά ενός σωσία, και πόσο αυτή η σκιά μπορεί να επηρεάσει τη ζωή μας? Ο καθένας μας εχει τραβήξει εναν διαφορετικό δρόμο, θέλουμε να διαφέρουμε απο τους αλλους η θέλουμε να είμαστε ξεχωριστές προσωπικότητες?
01
Φεβ
10

Πολιτισμική Εξέλιξη

Να μιλησουμε λιγο για εξελιξη ναι? Οχι βιολογικη ομως. Θελω να συζητησουμε για εξελιξη αναπτυξη οσο αφορα πνευματικο,πολιτισμικο, φιλοσοφικο,πολιτικο επιπεδο..Γενικα ο πολιτισμος ανα του κοσμου..Ειναι δυνατον να θελεις να προχωρησεις προς τα εμπρος, κοιτωντας παραλληλα προς τα πισω? Καποια στιγμη θα σκονταψεις και θα πεσεις ε? Η εξελιξη αναγκαστικα πρεπει να ειναι και μιμιση? Μηπως εμεις σαν ελληνες πιθηκιζουμε ακομα? Μηπως στα ματια αλλων κοινοτητων ειμαστε ακομα του τυπου χωριατες? Εγω σαν ελληνας αυτην την στιγμη σε σχεση με αλλα πολιτισμικα κεντρα αισθανομαι οτι ειμαι τυπος του περιθωριου και της καρπαζιας. Πιστευω οτι δεν το θεωρω μονο εγω ε? Πιστευω οτι ολη η ασκουμενη εκπαιδευτικη πολιτισμικη ιδεολογικη αφροκρεμα εχει την ιδια αντιληψη.
01
Φεβ
10

Οταν χορευει ο καραιβικος

Οταν χορευει ο καραιβικος
χορεύει και ο διάβολος μες της γυναίκας το μυαλό και ο άντρας είναι άοπλος να σταματήσει το κακό
Όταν χορεύει ο διάολος μαζί με την καρδιά της αλλάζει ο χαρακτήρας της κι η συμπεριφορά της.
Οταν ξεσπαει η θυελλα χορευει ο τρελος, οταν τους αλλους εχει πνιξει ο παραλογισμος.
Ξαφνικα ο χορος αγριεψε εγινε εχθρικος, θαρρω πολεμικος. Τι αλλαξε?
Γιατι? Ησουν ευγενικος. Μηπως φταιει η καταρα του μαυρου μαργαριταριου? Μηπως το σεντουκι του νεκρου? Η μηπως το παθος σου να φτασεις στο τελος του κοσμου? Εισαι πονηρος καραιβικε. Ο δρομος της αναζητησης για την πηγη της νεοτητας ειναι υποθεση ολων μας. Αναρωτηθηκατε ποτε που μπορει να βρισκετε η πηγη της νεοτητας? Η πιστευτε απλα οτι ειναι ενας μυθος?http://www.youtube.com/watch?v=dC6-t_Xwbuw
01
Φεβ
10

Ντροπή

Ντροπη σας βρεεεεεεεεεε!!! Ειναι μια λεξη που την ακουμε σχεδον καθημερινα. Θα μπορουσα να πω οτι το αισθηματα της ντροπης προερχεται απο την αισθηση οτι καποιος θα μας τιμωρησει. Η απο το αισθημα οτι σε καποια ματια εχουμε πεσει χαμηλα. Επειδη δεν θελω να σταθω σε προσωπικα επιπεδα και θελω να το γενικευσω λιγο σαν κοινωνικο φαινομενο. Θελω να συγκρινουμε λιγο τις ιδιαιτεροτητες και νοοτροπιες μεταξυ των λαων. Μπορουμε να κανουμε τετοια συγκριση? Η ανωνυμια σου οταν κινησε σε καποιον χωρο οταν δεν σε γνωριζει κανενας σου δινει την αισθηση οτι μπορεις να συμπεριφερεσε σαν αναρχικο στοιχειο? Εμεις σαν ελληνες σε σχεση με αλλες κοινωνιες εχουμε διαφορετικα χαρακτηριστικα ως προς την λεξη ντροπη σαν ευρητερη εννοια? Ειναι παρεξηγημενη σαν λεξη μηπως για ορισμενους? Να φερω ενα παραδειγμα? π.χ  Ας πουμε για τους αγγλους που συμπεριφεροντε σαν αναρχικα στοιχεια (αποβρασματα) στα ελληνικα νησια..Για εμας εδω θεωρειτε ενα ειδους ντροπη τετοιες συμπεριφορες, αλλα για αυτους ειναι κατι το νορμαλ..
01
Φεβ
10

Τι ομορφη!!!!!

Tι ομορφη!!!!!Εχει παρει την μορφη της σκεψης, που την αισθανεται οταν αυτη αισθανεται πως της ειναι αφιερωμενη.Οπου και αν βαλω πλωρη εδω αραζω.Το σκοταδι με χρωσταει στο φως.Η γη στην θαλασσα, και η φουρτουνα στην γαληνη.Μου αφηνει γοητεια να νιωθομαι παντα αλλου, ενω γερνω εδω περα.
01
Φεβ
10

Ο μηδενιστής

Εχω την εντυπωση οτι το μυαλο μου ειναι χαλασμενο, καμμενο οπως θελετε παρτε το. Καποιος θα μπορουσε να πει οτι ειμαι μηδενιστης, οτι ολα τα ισοπεδωνω. Αλλα συγνωμη οταν μου επιχειρουν να μου πλασαρουν το αυτονοητο, δεν μπορω τρελαινομαι. Και ειδικα μου πλασαρουν τα αυτονοητα ποιοι? Οι μαθητες μου βρεεεεεεε, δηλαδη ελεος. Αυτοι που με ρωτουσαν να μαθουν 5-10 πραγματα μου λενε τα αυτονοητα για δειξουν οτι ειναι εξυπνοι. Αυτη η νοοτροπια να σταματησουμε να κρινουμε κατι η να σταματησουμε να ειμαστε μηδενιστες, σορρυ αλλα να λειψει αυτη η δειλια και η υποκρισια. Εχω την αισθηση οτι αυτο το δικτατορικο προσχημα του δηθεν αυτονοητου οτι ολα τα μεγαλοποιουμε ολα στην υπερβολη ολα στην τελειοτητα.Δεν υπαρχει ενα μετρο τελος παντων? Δεν μπορω να καταλαβω αυτην την λογικη του μονοδρομου. Αυτα τα συλλογικα αυτονοητα δεν μπορεσα να τα καταλαβω ποτε, μα ποτε. Γιατι να θελετε να συμβιβαζετε το ναι και το οχι? Ουτε αυτο το καταλαβα ποτε. μα ποτε. Μα γιατι δεν εχετε την γενναιοτητα? Μα γιατι εχετε αυτην την δειλια? Να μπορεσετε να παραδεχτειτε….Γιατι δεν μπορειτε να πειτε αληθειες, να πειτε τα πραγματα με το ονομα τους? Νομιζω οτι ολοι ειστε φοβισμενοι. Μα καλα δεν μπορειτε να αντισταθειτε? Δεν μπορειτε να εξαντλησετε το ανωτερο της αντιστασεως ? Δεν υπαρχει ιχνος πνευματικοτητας? Βρε βαρεθηκα να σας εκπαιδευω..ειναι θεμα πολιτικης ειναι θεμα παιδειας, δεν ξερω βρε γαμωτο τι σκατα να πω.ειναι θεμα συνειδησεως? Ειναι θεμα πειθαρχειας? Βρε μπορεις να χτυπησεις την μπουνια στο τραπεζι και να σηκωσεις αναστημα? Βρε εγω ειμαι ο καραιβικος, για εσενα ειμαι ο αντιπαθης, για τον αλλον ειμαι ο θεος.Βρε δεν υποχωρω σε τιποτα.Δεν ειμαι σωστος στην κοινωνια? Βρε μην σωσει και ειμαι, εγω ζω στην ζουγκλα, ζω σε μια κοινωνια βρωμικη που ειναι σκετο μπουρδελο. Αυτη η ιδεολογια οτι πρεπει να ειμαστε ολοι συνενετικοι. Συνενετικοι ως προς τι βρε?
Οχι πες μου εσυ, και σου βαζω την ερωτηση..Συνενετικοι ως προς τι?  Που δουλευομαστε αναμεταξυ μας στην ψυχρα?
01
Φεβ
10

Συλλογικη Ψευδαισθηση

Πρεπει τωρα εγω να αποδειξω οτι ολοι ειναι αρρωστοι. Και εγω ειμαι νορμαλ.
Λοιπον…Οι πιο πολλοι ανθρωποι προσποιουνται στον εαυτο τους αλλα και στους αλλους οτι δηθεν ειναι ευτυχισμενοι, γιατι οταν δειχνεις την δυστυχια σου, και για αυτο οι πιο πολλοι κρυβονται πισω απο την μασκα της ευτυχιας δεν εισαι για τους αλλους πλεον ενα φυσιολογικο ατομο. Φυσικα και αξιζει να ασχοληθεις με τετοιου ειδους ατομα, για να δεις τι υπαρχει πισω απο αυτην την μασκα. Τι υπαρχει? Ανησυχια? θυμος? καταθληψη? αυπνια? ευρεθιστοτητα? Τι? Δυσφορια στην κοινωνια?  Που αναγκαζει τον ανθρωπο να εργαζεται μεχρι εξαντλησεως και τον αφηνει να ξεχνα καθε τι σημαντικο να ξεχνα την ικανοτητα να αγαπαει και να σκεφτεται. Ωρες ωρες σκεφτομαι που οφοιλετε αυτη η συλλογικη ψευδαισθηση οτι ο συγχρονος ανθρωπος ειναι ευτυχισμενος? Λετε να ειμαι ο μονος που εχω κανει τετοια σκεψη? Εχω την αισθηση οτι πολλα πραγματα εχουν κατασταλει σημερα, πρωτα απο ολα η δυσφορια μας προς την κοινωνια. Οπως το γεγονος της δυστηχιας μας ενω εχουμε πληρη αφθονια ολων των πραγματων δεν θα ειμαστε ποτε ουσιαστικα ευτυχισμενοι. Γιατι βλεπω εχουμε διασκεδαση και ηδονες αλλα δεν νιωθουμε την χαρα. Αυτο το συμπερασμα δεν ειναι καταστροφη για τον ανθρωπο? Τι κανουμε για να αποφυγουμε αυτην την καταστροφη? Αληθεια αυτο ειναι ενα μεγαλο ερωτημα.
Συμπερασμα..
Οι πιο φυσιολογικοι ανθρωποι ειναι αρρωστοι και οι πιο αρρωστοι ειναι και οι πιο υγιης. Ισως να σας φαινεται αστειο, αλλα νομιζω αυτη ειναι η αληθεια. Ενας αρρωστος ανθρωπος εχει καποια πολλα ανθρωπινα στοιχεια μεσα του που δεν εχουν καταπιεστη πληρως και αυτα τα στοιχεια να συγκρουοντε με το κοινωνινο συστημα και ετσι να δημιουργουντε συμπτωματα.ε? Ενας νορμαλ ανθρωπος που τα ανθρωπινα συναισθησματα του οπως αγαπη και μισος ειναι τοσο καταπιεσμενα και υποαναπτυκτα δεν μας δινει την εικονα του σχιζοφρενη ε?
Κι εδω εχω καποια ερωτηματα? Ποιος ειναι ο αρρωστος και ποιος ο νορμαλ? Πως γινεται οταν ζουμε σε εναν αρρωστημενο κοσμο να ειναι καποιος νορμαλ? Πως γινεται οταν εχουμε τοσα πολλα αγαθα να μην μας δινει την χαρα τιποτα? Που οφοιλετε αυτη η συλλογικη ψευδαισθηση οτι ο συγχρονος ανθρωπος ειναι ευτυχισμενος?
01
Φεβ
10

Κανιβαλος

O γιγαντας που κρυβω μεσα μου, ειναι ενας κανιβαλος.. Ναι ναι καλα διαβασατε, σκετος κανιβαλος ειναι…Αλλα και οι γιγαντες εχουν την αδυναμια τους ε? Τσιγαρο, ρυπανση του περιβαλλοντος, το αγχος, το αλκοολ. Το μονο που δεν μπορω να καταλαβω ακομα ειναι γιατι εχει αυτην κανιβαλιστικη συμπεριφορα?…Ωρες ωρες δεν μπορω να τον καταλαβω, εχει μεσα του μια ορμη ενα παθος που μερικες φορες ειναι ανεξελεγκτος. Φοβαμαι οτι καποια στιγμη θα τον χασω. Ολο ψαχνει να βρει διοδους διαφυγης, να με αφησει και να μπει σε αλλο σωμα. Τωρα απο ποια διοδο θα μπει δεν ξερω. Ας παρει την αποφαση μονος..Αλλα ρε φιλε γιγαντα κανιβαλε πες μου την αληθεια. Τι ψαχνεις στα αληθεια να βρεις? Τον μπελα σου? Οχι πες μου, φιρι φιρι το πας? Βρε κατσε στα αυγα σου, κατσε στα αυγα σου γιατι θα εχουμε κακα ξεμπερδεματα.. ΣΕ ΛΕΩΩΩΩΩ.. Και οχι τιποτα αλλο, μαζι με εσενα θα βγω και εγω εκτεθειμενος.  Ακουω ολο μια φωνη απο το βαθος, σας ερχομαιιιιι, θα σας φαωωωωωω, δεν μου γλυτωνετεεεεεε… Ειμαι ενας θεος..Λεω oh my god αυτος την εχει ψωνησει. Παιδια χειαζομαι την βοηθεια σας, εχω την αισθηση οτι τα προληπτικα μετρα που εχω παρει δεν θα εμποδισουν τον γιγαντα μου κανιβαλο να δραπετευση απο το σωμα μου…
01
Φεβ
10

Διαχρονικες Αξιες

Ποιο ειναι το στιγμα που δινει σημερα ο νεος ελληνας σαν ανθρωπος και σαν υπαρξη? Του τοτε και του τωρα.Υπαρχουν σημερα διαχρονικες αξιες, που ο σημερινος ελληνας θα πεθαινε για την πατριδα? Μερικοι εχουν την εντυπωση οτι εαν θα πανε να πολεμησουν για την πατριδα θα το κανουν γιατι ο καθενας απο εμας θα σωσει το σπιτι του, η το χωραφι του. Αυτο το νοημα εχει ο πολεμος,να σωσεις ενα κομματι γης? Πιστευω οχι. Νομιζω η αιτια ειναι, οτι καθε ανθρωπος προσδοκουσε και προσδοκει μια καλυτερη ποιοτητας ζωης. Σημερα υπαρχει πατριδα? Ζουμε μια καλυτερη ποιοτητα ζωης που θα πεθαιναμε για αυτην? Πιστευω οχι. Οταν η ιδια η πατριδα καταστρεφει την ποιοτητα ζωης μας, γιατι να πολεμησουμε για αυτην? Τωρα θα μου πεις….Ρε φιλε η ιδια η πατριδα ειμαστε εμεις οι ιδιοι. Ποιες ειναι οι ιδιαιτεροτητες μας η συνοχη μας? Τι θα μου πειτε για πατριωτικα συναισθηματα? Οταν τετοια πατριωτικα αισθηματα μπορεις να τα εκδηλωσεις μεσα σε ενα γηπεδο? Εχω την εντυπωση οτι ο ελληνας πλεον ειναι ενα ψυχοπαθης, ενας κρετινος που πιο πολυ αξια δινει σε μια ομαδα ποδοσφαιρου που θα πεθαινε για αυτην παρα για την πατριδα.. Ποιοι ειμαστε, που ειμαστε και που παμε?
Ερωτηση..
Ποιος τροπος βιου θα μας εδινε την αισθηση,οτι πρεπει να πεθανουμε για αυτον?. Πιστευω οτι μια καλη ποιοτητας ζωης μπορεις να την βρεις και σε ενα αλλο κρατος.Θα πεθαινες για αυτο το καινουργιο κρατος? Ειναι πολυ που το εχουν κανει..Ειμαστε σε μια φαση που δεν υπαρχει αξια πουθενα. Γιατι συμβαινει αυτο? Φοβος? Οκνηρια? Γιατι αυτη η αδρανεια διαχρονικων αξιων?
01
Φεβ
10

Ηθικη ευαισθησια

Aναμφιβολα ειμαστε το μεγαλυτερο σοου. Μπορουμε να ειμαστε κτηνωδης, αδιαφοροι, περιφρονητικοι, και ανηελεης, αλλα επισης και πολυ εξυπνοι. Εγω προσωπικα που ενδιαφερομαι για τα δικα μου συμφεροντα και για τα πιο ευπωλητα αγαθα μου,ειναι ο αυτοθαυμασμος μου. Ειμαι νικητης. Ο αυτοθαυμασμος θα μπορουσα να πω ειναι ενα στρατηγικο ευφυες επιτευγμα μου. Η γλωσσα που χρησιμοποιω μπορει να καταστειλει την σκεψη. Ναι την σκεψη.  Σας φαινεται παραξενο ε? χεχεχ!!!  Και ομως, θα μπορουσα να πω οτι δημιουργω ενα βολικο μαξιλαρι μονο και μονο για να σας καθησυχασω. Δεν χρειαζεται να σκεφτεσαι, παρα μονο να βυθιζεσε στο μαξιλαρι σου. Μπορει το μαξιλαρι να πνιγει την νοημοσυνη ή την κριτικη σκεψη..αλλα…χεχεχε!!  Ειναι εξαιρετικα ανετο ε? Δεν ενδιαφερομαι πλεον για συγκρουσεις χαμηλης εντασης, οπως δεν βρισκω λογο να ειμαι καν επιφυλακτικος, ουτε καν να δρω παρασκηνιακα. Ετσι εμαθα να ανοιγω τα χαρτια στο τραπεζι χωρις να φοβαμαι, και χωρις να εχω διαθεση για καμια παραχωρηση. Δεν μου καιγεται καρφι. Για το ποιος εχει δικιο η αδικο, για το ποιος κανει κριτικη συμφωνει η διαφωνει. Ολα μου ειναι ασημαντα. Μερικοι αναρωτιουνται, τι απεγινε η ηθικη μας ευαισθησια? χεχε!! Μα ειχατε ποτε κατι τετοιο? Τι σημαινουν αυτες οι λεξεις για εσας? Μηπως αναφερονται σε μια εννοια που σπανια χρησιμοποιειται σημερα? Την συνειδηση? Την συνειδηση που δεν εχει να κανει μονο με δικες σου πραξεις?Αλλα και με την συνυπευθυνοτητα μας για τις πραξεις των αλλων?
01
Φεβ
10

Ο γητευτης του χαος

ταχα θυμωσε!!!χεχεχε!! βρεεε ταχα θυμωσε…..και μαυρο το φως που αντανακλα στα αναγλυφα ματια της. Και χάος εγενετο.η κλεψύδρα αναποδογύρισε και ο χρονος σταματησε. Ο γητευτης του χαος ειμαι. Θα παω και ας μου βγει και σε κακο ειπε.Και πηρε ολα τα ρισκα πανω της. Την λενε ΧΑΟΣ και ταχα θυμωσε. Η μορφη της μεταβολλομενη, ποτε στην ταξη και ποτε στην αταξια. Ο χαοτικος τυπος της, απροβλεπτος και απροσδιοριστος. Το χαος με κυριευει, με παγιδευει.. Ερχεται καμουφλαρισμενο σαν τον χαμαιλεων, με διαφορετικα προσωπα.Ειναι αυτη που προσπαθει να στραγγαλιζει στο σκοταδι την λαγνεια των αρσενικων.Την λενε ΧΑΟΣ και ταχα θυμωσε.Ειμαι ο γητευτης.Αυτος που μαγεψε τον δαιμονα.και ταχα θυμωσε. Ειμαι αυτος που μεσα στην αβυσσο προσπαθω να βρω πρωτογονα καταπιεσμενα ενστικτα.
Σαν γητευτης λετε να τα καταφερω? Πιστευω οτι εαν ενας γητευτης ανακαλυψει τα καταπιεσμενα ενστικτα μιας γυναικας (χαος)
ισως η ψυχη του νιωσει για πρωτη φορα την λεξη φοβος.
01
Φεβ
10

Ολα στο μηδέν

Ολα στο μηδέν…Ειμαι πολυ μεγαλος παιχτης. Οσοι ειναι διπλα μου στο παιχνιδι, τους βλεπω σαν τα αυριανα θυματα μου. Ξερω ομως να τους περιμενω.. Παρατηρω αντιδρασεις, κινησεις σπασμωδικες,παιδαριωδης λαθη που ουτε καν μπορουν να αντιληφθουν. Ειναι μεσα στο παιχνιδι χωρις να ξερουν καν τους κανονισμους…Απλα τα παιζουν ολα για ολα, μονο και μονο για να παριστανουν τους παιχτες, μονο και μονο απλα για να πουν οτι συμμετεχουν.Ολα στο μηδεν. Kαι καποιοι θα φυγουν με σκυμμενο το κεφαλι, δεν το αντεχουν το αθλημα…Και αυριο μερα ειναι.Θα ερθουν με διαφορετικο κουστουμι. Δεν αντεχετε το ιδιο κουστουμι δευτερη μερα. Ηταν αρκετη η λασπη. Ολα στο μηδεν φωναζω, και απλα μονο κοιτανε, ξυνουν το κεφαλι και αναρωτιουντε..Ειμαι Ο παιχτης ειμαι ο δημιουργος. Συνεργασιες με μεγαλους παιχτες δεν χωρανε.  Καθενας εχεις την καβατζα του. Τους δικους του ασσους στο μανικι. Ολα στο μηδεν ξανα φωναζω και δεν εχουν τιποτα να πονταρουν. Και οπως ειπε και ο μεγαλος φιοντόρ μιχαήλοβιτς ντοστογιέφσκι «ναι, όσο για τη βεβαιότητα του κέρδους μου, ίσως να ‘ναι κωμικό, συμφώνησα, αλλά αφήστε με ήσυχο σας παρακαλώ».
01
Φεβ
10

Μα ποιος εισαι? Ο Θεος?

Ερχεται ο καινουργιος  χρονος και παλι, ιδιος θα ειμαι. Εντονος, με μετριοφροσυνη και σεμνοτητα. Με λογο και αποψη, που διακρινεται η λογικοτητα και η λιτοτητα. Ετυχε να με επαινουν, χωρις ο αλλος να ξερει αν εχω ηθος. Ειμαι σεμνος, αλλα οχι ηθικος.Χαχαχα.  Με πιανουν τα γελια οταν μου στελνουν e-mail και μου λενε. Μα ποιος εισαι? Ο Θεος? Η αληθεια ειναι οτι ειμαι απειρος, αλλα δεν χρειαζεται να ειμαι και θεος. Ειμαι απειρος γιατι πολυ απλα ξερω να γευτω την ουσια του απειρου. Ενας αλλος ειπε. Εισαι ασχημος.χαχαχα!! γελαω μαζι τους. Δεν ξερω αν ειμαι ασχημος η ομορφος, αλλα εχω αναστημα. Δεν ξερω αν ειμαι ασχημος, αλλα εχω ερωτικη επιθυμια. Και μαλιστα εντονη. Καποιος αλλος ειπε. Εισαι ασημαντος..χαχαχ!! αχ με πιανουν τα γελια. Το ερωτημα ειναι, πως ενας ασημαντος κανει τους σημαντικους, να σπαταλανε τον χρονοτους, μαζι του? Πιστευω οτι ολους αυτους, τους  χειριζομαι με πολυ μεγαλη ευκολια. Εχω την ικανοτητα βλεπεις. Οπως ειναι γεγονος οτι η δυναμη που αντλω, η δυναμη της ηθικης μου, βασιζεταιστην αμετρητη δειλια μερικων η στα κομπλεξ τους. Πιστευω οτι ειμαι ενας διανοουμενος για τους πιο πολλους. Οπως πιστευω οτι μπορω να επηρρεασω και την σκεψη μερικων. Αυτο ισως γινεται, γιατι διαθετω εκφραση απαραμιλλης σαφηνειας. Η ας πουμε ουσιωδη λογο, ασχετως αν μερικες φορες καποιοι με βλεπουν δυσνοητο. Θα τολμουσα να πω οτι εχω μαγικες ιδιοτητες.χαχαχα.. Ναι ναι επηρρεαζω τα στομαχια. Η αληθεια ειναι οτι μαζι μου, πρεπει να εχεις γερο στομαχι, αλλιως σε τρωειη μαρμαγκα. Το θεμα ειναι το ΚΙΝΗΤΡΟ. Ειτε εισαι θεματογραφος, ειτε σκατατζης, που απανταει στο θεμα, το κινητρο εχει την ουσια. Γιατι οπως και να το κανουμε, ολοι εχουμε και μοιραζομαστε τα ιδια παθη, σωστα? Τελικα. Τωρα που το σκεφτομαι πιο καλα. Αυτο το κινητρο, σας κανει ολους φοβισμενα ανθρωπακια. Δεν ειστε ουτε σπουδαιοι, για να ειστε ταπεινοι, αλλα ουτε και μαγκες οπως θελετε να δειχνετε. Ενα μονο θα σας πω. Προσπαθειστε να γευτειτε το απειρο. Μονο τοτε θα νιωσετε οτι ειστε καποιοι. Βουτα το δαχτυλο στο απειρο και φερτο στην γλωσσα, ισως σταματησεις να νιωθεις ευνουχισμενος απο τα συναισθηματα σου. Μονο τοτε, θα εχεις το αναστημα του καραιβικου. Μονο τοτε θα ξεπερασεις τις φοβιες σου. Μονο τοτε θα νιωσεις το μεγαλειο της ευαισθησιας. Αγγιξε το απειρο εσυ, και ας μην γινεις ΠΟΤΕ ΘΕΟΣ.
01
Φεβ
10

Διψα για περιπετεια

Στεγνωσε, το στομα μου απο τα πολλα τσιγαρα, και διψαω. Δεν μου λειπει ομως το νερο. Διψα για περιπετεια ειναι. Kαι ο ανευ ορος παραδοσης στην λαμψη της στιγμης. Μια στιγμη που μπορει να αποφανθει τολμηρη, ισως και οδυνηρη. Αλλα οι εμπειριες που κουβαλω στις πλατες μου, της ωριμανσης, των ενοχων, των φοβων, της λογικης, και της παρορμητικοτητας.  Δεν μου δινουν το αισθημα, που αισθανομουν, οταν ημουν σε μικροτερη ηλικια.  Η λαμψη της στιγμης ηταν παντα διαφορετικη.  Αλλοτε ηταν εκτυφλωτικη, αλλοτε ηταν θαμπη. Η γυναικα για εμενα ειναι γνωση. Εχω μαθει πολλα απο αυτες. Με βοηθαει να κατανοησω πραγματα, που δεν θα μπορουσα ποτε να τα καταλαβω μονος μου. Ολοι μας εχουμε την εμπειρια, την πληροφορια στον εγκεφαλο μας, αλλα εαν δεν υπαρχει μια γυναικα να στις ταξινομησει στην σωστη ενοτητα, θα εισαι σαν θησεας μεσα στον λαβυρινθο. Χωρις την αριανδη να σου δωσει το κουβαρι, θα εισαι ενας περιπλανωμενος μπαγασακος, χαμενος στον λαβυρινθο των λεξεων και των εικονων του μυαλου σου. Το ερωτημα ειναι.. Ενω εχω την εμπειρια και την πληροφορια,πως μπορει η γυναικα να με βοηθησει να αποκωδικοποιησω την γνωση? Μα γιατι δεν μπορω ο ιδιος, και ειμαι συνεχεια μπερδεμενος, γιατι ειμαι συνεχεια στο σκοταδι? Καθησα και το σκεφτηκα. Και σκεφτηκα οτι το μυστικο… ολο το μυστηριο ειναι στο σεξ. Η γυναικα ειναι ενα παγουβουνο, το κομματι που φαινεται, να ειναι το πιο μικρο σε συγκριση με αυτο που ειναι κατω απο νερο, μπορει και προσδιοριζει το νοημα η και την δυναμη, σε αυτο που πλεει απο πανω. Ειναι ναι μεν κρυα,(σαν παγουβουνο) αλλα απο το να εισαι μεσα στο παγωμενο νερο ειναι μια οαση, να ξαποστασεις και να αναπληρωσεις τις δυναμεις σου. Ειναι ομως και πολλες γυναικες, σαν γλυστερα παγοβουνα. Γυναικες που δεν σε αφηνουν να πιαστεις πανω τους. Γυναικες που οι ακρες του παγου τους, σε κοβουν σαν σκουριασμενες μεσαιωνικες λεπιδες και σε ξαναριχνουν ξανα στο νερο.Υπαρχουν και γυναικες που λιωνουν απο το φαινομενο του θερμοκηπιου. Ξερεις οτι το μελλον σου ειναι περιορισμενο, και νιωθεις οτι θα ξαναμπεις στο νερο και θα κρυωσεις. Πριν λιωσεις μαζι της, κοιτας στον οριζοντα, κοιτας το μεγαλυτερο παγοβουνο. Ειναι ομως μακρια. Δεν ξερεις αν μπορεις να κολυμπησεις μεχρι εκει, φοβασε μην πνιγεις στην διαδρομη. Αλλα ακομα και αν φτασεις, δεν μπορεις ποτε να ξερεις αν ειναι φιλοξενο. Δεν ξερεις εαν για ακομα μια φορα η λεπιδα σου κοψει την φλεβα, και τρεξει το αιμα σου στο ψυχροπολικο ρευμα. Το σιγουρο ειναι ενα. Πηδα απο παγοβουνο σε παγοβουνο και ετσι ισως να φτασεις στον αρκτικο κυκλο. Πηδα και ας πεσεις στο νερο. Αυτην την στιγμη ειμαι στην κορυφη ενος παγοβουνου. Με φυσαει ενα ψυχρο αερακι, και με χτυπαει ο πολικος ηλιος στα ματια. Βαζω το χερι μου πανω απο τα φρυδια, και βλεπω στο νερο πολλους να κολυμπανε. Ανθρωπους πικραμενους, δυστυχισμενους, μοναχικους. Ανθρωπους που αισθανονται εξαπατημενοι και προδωμενοι. Κολυμπανε και βλεπω απο τα χερια τους, που τρεχει το αιμα απο τις φλεβες, βλεπω τα σημαδια απο τις λεπιδες.Ανθρωποι που αιμοραγουν και κατηγορουν την ζωη και τις καταστασεις που εζησαν. Κατηγορουν ολους τους αλλους που κολυμπουν διπλα τους, ενω στην πραγματικοτητα ειναι αυτοι οι δειλοι. Κολυμπανε και βυθιζονται στην αυτολυπηση τους. Βυθιζονται και παιρνουν μαζι τους, το μισος και το παραπονο. Βυθιζονται γιατι νιωθουν σημαδεμενοι απο ολους τους αλλους που τους βλεπουν απο ψηλα. Ουφφφφφ. Αυτος ο ηλιος μου καιει πολυ το προσωπο. Γυναικα αντεχεις? Κρατα ακομα λιγο. Μην μου λιωνεις. Κρατα μην βυθιστουμε. Μα δεν υπαρχει κανενας να σωσει αυτον τον πλανητη, απο τους ευνουχισμενους ανθρωπους?
01
Φεβ
10

Αστο αφου δεν το εχεις.

Γραφεται γραφεται, και ξανα γραφεται.
Τι γραφεται μωρε? Αφου δεν τον εχεις μεσα σου, τι καθεσαι και ασχολησε? Εαν αυτο που γραφεις δεν πηγαζει απο μεσα σου, και δεν παει κοντρασε ολους και σε ολα. Τι καθεσαι και ασχολεισαι? Εαν δεν σου βγαινει απο τα αντερα, και εαν δεν στο ζητησει το καθε σου κυτταρο. Τι καθεσαι μωρε και ασχολεισαι? Εαν δεν στρωσεις τον κωλο σου ωρες ολοκληρες στην καρεκλα μεχρι να τσιμπλιασουν τα ματια σου. Τι καθεσαι και ασχολεισαι? Διαβαζεις και διαβαζεις, σπας το κεφαλι σου να σου ερθει εμπνευση,να γραψεις κατι, να δειξεις οτι κατι εισαι.  Σε ποιον?  Σε εμας? χαχαχαχα!!! Αστο αφου δεν το εχεις. Μα τι καθεσαι και ασχολεισαι? Μα δεν ειναι μονο που γραφεις σαχλαμαρες, λες τα ιδια και τα ιδια. Μα δεν βαρεθηκες? Βαρεθηκες το ξερω, αυτη η βαρεμαρα σου ομως, σε κανει ακομα πιο εξευτελιστικο στα ματια των αλλων. Ξευτελιζεσαι και νομιζεις οτι εισαι καποιος, νομιζεις οτι εισαι μαγκας. Μα τι καθεσαι και ασχολεισαι? Ο εξευτελισμος ομως δεν εχει ορια, το συνεχιζεις. Νομιζεις οτι εισαι ωραιος, νομιζεις οτι ολες οι γυναικες εχουν ανοιχτα τα ποδια και σε περιμενουν. Νομιζεις οτι ολα σε ανηκουν. Αστο ρε φιλε αφου δεν το εχεις. Μεσα σου νιωθεις οτι εισαι λιγος, αλλα το παλευεις. Παλευεις μεσα στην λασπη και χτυπας τα χερια σου μεσα στον βουρκο μηπως και γλυτωσεις. Μηπως και δεν λασπωθει καποιο σημειο του κορμιου σου. Αλλα ματαια. Βουλιαζεις ολο και πιο πολυ. Μερικες φορες θελεις ενα χερι σωτηριας να σε τραβηξει προς τα εξω. Αλλα εκει ,δεν ειναι κανενας. Ζεις μεσα στην τρελα,και στην απογνωση, νιωθεις οτι εισαι εγκλωβισμενος. Τα ιδια σου τα γραφομενα σε εχουν καταδικασει. Τα ιδια σου τα γραμματα, και οι δικες σου λεξεις γυρνουν μπουμερανγκ και καρφωνονται στην σαρκα σου και στο μυαλο σου, και σκεφτεσαι αν μπορουσες να τα γραψεις διαφορετικα. Σκεφτεσαι πως αν το εγραφες αλλιως ισως να μην πονουσες τοσο να μην γινοσουν τοσο ρεζιλι. Αλλα για πες μου γιατι καθεσαι και ασχολεισαι? Αστο βρε αδερφε αφου δεν το εχεις? Αστο σε καποιον αλλον που ξερει να τα καταφερνει πιο καλα. Εσυ μονο θα καθεσε και θα βλεπεις. Μην νομιζεις οτι ειναι κατι προσωπικο η κατι το εγωιστικο. Μερικες φορες ειναι καλο να εισαι παρατηρητικος, εχεις κατι να μαθεις απο τον αλλον. Ασε λιγο τον εγωισμο στην ακρη και κοιτα να μαθεις, πεντε δεκα πραγματα και δεξουτα σαν χερι βοηθειας. Μην παλευεις ποτε, για καποιον αλλον για να του αποδειξεις ποιος εισαι και τι εισαι. Μην καταντας βαρετος για τους αλλους και μην τρωγεσαι απο μονος σου. Μην μας κανεις βρε αδερφε να νυσταζουμε απο πληξη. Εγω προσωπικα εχω κανει πολυ σπουδαια και ωραια πραγματα, και το μυαλο μου δεν σταματαει ποτε να σκεφτεται τι αλλο θα μπορουσα να κανω πιο καλα. Τι αλλο βρε παιδι μου θα με κανει να αισθανθω γεματος σαν ανθρωπος? Σκεφτηκες εσενα ποτε τι σε γεμιζει? Και αν υπαρχει κατι που σε γεμιζει, σκεφτηκες κατι διαφορετικο που θα σου κανει να αισθανθεις το ιδιο καλα? Αλλα εσεις εκει. Γραφεται γραφεται. Τι γραφεται μωρε? Αστοοο αφου δεν το εχεις. Το εχω εγω ρε φιλε, ναι. Και ειμαι ο τελευταιος των τελευταιων, ειμαι ο τελευταιος εκεινων που ηξεραν πως να βγουν απο την λασπη. Να βγουν απο την λασπη χωρις καν να τους αγγιξει, χωρις καν να τους λερωσει. Ειμαι ο τελευταιος εκεινων των περιπλανωμενων και σκεπτομενων ανθρωπων που δεν τους αγγιξε η λασπη αλλα τους εθαψε αυτη.
01
Φεβ
10

Εναν γαλλικο γλυκο παρακαλω

Εναν γαλλικο γλυκο παρακαλω, και αν εχετε και μερικα κουλουρακια για βουτημα, θα ηταν οτι πρεπει για μου κοψει λιγο την πεινα,γιατι το εχω κανει πλεον συνηθεια να τρωο καθε απογευμα ( ειπα στην σερβιτορα).
Και με κοιταξε με ενα βλεμμα γεματο απορια, σαν να ηθελε να μου πει. Tι καθε απογευμα βρε χριστιανε μου?  Μια χαρα ειναι το στυλακι σου. Που να δεις κατι αλλα παχυδερμα γουρουνια που ερχονται στο μαγαζι, και οχι μονο μας χαλανε την αισθητικη του μαγαζιου,αλλα δεν ξερουν ουτε να πινουν τον καφε. Ρουφανε και ρουφανε, λες και βρισκονται στην κουζινα του σπιτιου τους και τρωνε σουπα. Γυρισε την πλατη και μπηκε και χωθηκε μεσα στο μπαρ της, ετοιμαζοντας τον δισκο με τον καφε και τα κουλουρακια. Ειχα ραντεβου με εναν φιλο, ο οποιος εδω και μερικους μηνες εχει χωρισει απο την γυναικα του και νομιζω πως ειναι σε μια κατασταση εξαθλιωσης. Εχω μεγαλη περιεργεια να ακουσω τι θελει να μου πει γιατι, για καποιος λογους παντα το ραντεβου επαιρνε αναβολη, και δεν του ειχε δοθει η ευκαιρια να μου εκμυστηρευτει το προβλημα του. Τον βλεπω που εφτασε με το αυτοκινητο, και προσπαθει να παρκαρει. Βγαινει απο το αυτοκινητο, και παρατηρω οτι το ντυσιμο του ειναι μετρημενο,τα παπουτσια του γυαλισμενα, το μαλλι του καθαρο και χτενισμενο, γενικα σε πολυ κατασταση τον ειδα. Μπαινει στο μαγαζι, με βλεπει στο τραπεζι που καθομαι, και ερχεται προς το μερος μου.
-Αργησα λιγο ε?
Μπα οχι καθολου, και εγω εχει περιπου δεκα λεπτα που ηρθα.
-Α ωραια.Για πες μου τι γινεται? Πως τα περνας?
-Ας τα λεμε καλα, ας τα λεμε.
Τι εγινε με την υποθεση με την πρωην σου, ενταξει ολα τελειωσαν? Μολις αναφερα την λεξη πρωην ειδα ο ανθρωπος αναστατωθηκε, νευριασε. Νευριασε οχι επειδη την μισει, ξερω πολυ καλα οτι την αγαπαει ακομα. Νευριασε επειδη του εχει κανει την ζωη μια κολαση.
-Πιστευα οτι εαν θα χωριζαμε θα τελειωναν ολα, αλλα δυστυχως δεν ειναι τοσο απλα τα πραγματα.
Δηλαδη τι εννοεις ρε φιλε?
-Εννοω οτι απο την μερα που βγηκε το διαζυγιο συνειδητοποιησα οτι ολο το συστημα ειναι εναντιον μου.
Δηλαδη?
-Να πως να στο πω τωρα? Ο γαμος φιλε μου ειναι ενα συμβολαιο μαλακισμενο, που τα δικαιωματα ειναι μονο για τις γυναικες χωρις περιοριστικους ορους.
Φιλε μου προσπαθω ειλικρινα σε να σε καταλαβω αλλα θελεις γινε λιγο πιο συγκεκριμενος. Ετοιμος ο καφες, ειπε η σερβιτορα. Εσεις κυριε θα πιειτε τιποτα?
-Εναν γαλλικο μετριο με λιγο ντραμπουι, ευχαριστω. Εννοω φιλε μου οτι αν μια παντρεμενη γυναικα βαρεθει τον αντρα της για τον αλφα βητα λογο,και ας πουμε κατα τυχη, εχει βρει εναν γκομενο που θελει να ζησει μαζι του, και ζητησει διαζυγιο. Οχι μονο μου εχει γαμησει την ψυχολογια και μου φορεσε το κερατο, δικαιουται την μιση μου περιουσια,δικαιουτε να παρει την διατροφη, και μου παιρνει και τα παιδια απο πανω. Με λιγα λογια ειμαι καταδικασμενος σε θανατο. Και ειμαι καταδικασμενος επειδη αυτη βρηκε γκομενο. Με καταλαβαινεις οτι νιωθω σαν να ειμαι φυλακη? Ετυχε βρε αδερφε που μερικες φορες ειχα οικονομικες δυσκολιες, και δεν μπορουσα να πληρωσω την διατροφη,και τσουπ αμεσως χαρτι ο δικηγορος της. Αλλα αυτο που μου την εδωσε πιο πολυ στα νευρα ξερεις πιο ηταν? Πιο?Οτι ειπε στο δικαστηριο οτι ασκησα επανω της βια. Ναι ναι. Η γυναικα που αγαπουσα, και εκανα ολες τις θυσιες για αυτην και την οικογενεια μου, χωρια που με κερατωσε, ειπε οτι την χτυπαω κιολας. Επικαλεστηκε οικογενειακη βια η πορνη.
-Τι να σου πω ρε γαμωτο?  Η αληθεια ειναι οτι το κρατος και οι νομοι δεν προστατευουν τον αντρα. Αλλα και αυτες οι γυναικες βρε παιδι μου, δεν ξερω τι γινεται με δαυτες, νομιζω οτι το μυαλο τους εχει σαλεψει. Εχουν γινει ονειροπαρμενες, γεματες υποκρισια χωρις κανενα φιλοτιμο πανω τους. Κοιταζουν πως να περασουν καλα, ψαχνουν ωραιους και πλουσιους, και οσο για τους αλλους απλα τους αγνοοουν. Ελα ελα ερχεται ο καφες, πιες λιγο να ηρεμησεις και ας τα δουμε τα πραγματα απο την καλη μεριαεαν και φυσικα υπαρχει ε? Μια μερα φιλε μια γυναικα μου ειπε οτι. Η γυναικα ηταν αυτη που παλια εκανε το κουμαντο, και οτι σε καποια φαση της ιστοριας ηρθε η πτωση. Αυτο η γυναικα δεν μπορεσει να το δεχτει ποτε, και παντα εβρισκε τροπους, να αντιστρεψει τους ρολους. Και αυτο το πραγμα επιδιωκει μεχρι και σημερα.  Και ξερεις πως το καταφερνει? Στηριζεται στον φιλοτιμο των αντρων. Οτι καταφερε μεχρι τωρα ειναι γιατι οι αντρες ειναι σκατοφιλοτιμοι. Να σου το πω αλλιως?. Οταν μια γυναικα που δηθεν ειναι καταπιεσμενη, θα παει και θα τα πει σε εναν ανδρα δηθεν φιλοτιμοενω αυτος ισως θελει να την ριξει στο κρεβατι, και θα του πει, οτι εγω πλεον θελω να ειμαι ανεξαρτητη. Οποτε καταλαβαινεις, ψεμα στο ψεμα, νομο στον νομο, δικαστηρια στα δικαστηρια, φτασαμε σε αυτο το σημειο που ειμαστε τωρα. Η πλακα ειναι οτι μιλανε για ισοτητα, ενω στο μυαλο τους ειναι ακομα φρεσκια η εκδικηση της πτωσης ε? Να σου πω και κατι αλλο. Μην κανεις καμια μαλακια και ανοιξεις παρομοια κουβεντα σαν αυτη που κανουμε τωρα με γυναικα? Δεν θα σου δωσει σημασια, και θα σε πει μαλακα και απο πανω.Θα σε πει μαλακα, και δεν θα την πεις και τιποτα. Και ξερεις γιατι δεν θα την πεις? Γιατι ξερεις, οτι μπορει να σε συρει απο πισω της σαν σκυλακι, ακουμποντας μονο το χερι της στο φερμουαρ του παντελονιου σου. Το φερμουαρ σου, ειναι το λουρακι αν δεν το καταλαβες. Νομιζω οτι πλεον εισαι ανυπερασπιστος, και οχι μονο εσυ, αλλα πολλοι αντρες στον κοσμο ετσι νιωθουν. Ανυπερασπιστοι και μονοι, και το μονο πραγμα που εχουν να κανουν ειναι να δουλευουν, να πληρωνουνκαι εαν εχουν και κουραγιο να βρουν καμια γκομενα να πηδανε. Αλλα και αυτη θα την βαρεθει, και θα αρχισει παλι να ψαχνει για την επομενη, και παει λεγοντας. Δεν ξερω εαν σε βοηθησα καθολου, με ολα αυτα που σου ειπα, αλλα νομιζω οτι ο δρομος που σου ετυχε ειναι μονοδρομος. Εχει ομως που και που και κατι παρακλαδια που βγαζουν σε αδιεξοδο…Τι κανουμε παμε να φυγουμε? Τον καφε τον ηπιαμε, τα κουλουρακια τα φαγαμε, να πληρωσουμε και την σερβιτορα ε? Δεν μου λες? Το προσεξες οτι η σερβιτορα εχει ωραιο κωλο? Πολυ θα ηθελα να ξερω ποιος θα τον πληρωσει? Ευχομαι μονο να κραταει καλα οικονομικα, γιατι αλλιως μαυρο φιδι που τον εφαγε.
01
Φεβ
10

Εποχη μεγαλων αλλαγων

Καθως ζουμε σε μια εποχη μεγαλων αλλαγων. Σας προτρεπω να φανταστειτε πως θα ενιωθαν, οσοι ζουσαν πριν απο εμας,οταν κυριολεκτικα ολα οσα πιστευαν οι ανθρωποι, αποδειχθηκαν αναληθη. Διατυπωθηκαν διαφορετικες ιδεες, οπως π.χ η προβολη του ατομικου εαυτου, η την ιδεα του ατομοκεντρισμου. Ιδεες οπως οτι, πρεπει να οριζουμε την μοιρα μας, και να ειμαστε δημιουργοι του πεπρωμενου μας. Ειμαι στα 34 και υπηρξα πολλες φορες ερωτευμενος, αλλα αυτο που νιωθω τωρα ειναι διαφορετικο. Αλλα που ξερετε τωρα μωρε εσεις τωρα απο ερωτες? Αυτη την φορα ειμαι ερωτευμενος με τον εαυτο μου. Και αυτο το νομιζω γιατι, ενω ξερω οτι εχω πολλους αντιζηλους δεν τους δινω πλεον σημασια. Ειναι πολλες φορες, ξυπναω το πρωι, εχω φτιαξει τον καφε μου, ανοιξα και τον υπολογιστη,και στηνω διπλα στην καρεκλα, και εναν μεγαλο καθρεπτη που εχω. Και οποτε κολλαει η σελιδα, και ειμαι αναγκασμενος να κανω επανεκκινηση, γυρναω το κεφαλι μου προς τον καθρεπτη αντικρυζω τον εαυτο μου, και πιανω που και που κατι τριλεπτες πενταλεπτες συζητησεις. Μια μερα τον ειπα. Την εχω πατησει ασχημα φιλε μαζι σου, ειμαι ερωτευμενος με την παρτυ σου, αλλα και εσυ δεν πας πισω, εισαι μεγαλος μαγκας. Αληθεια ρε φιλε εχω μια απορια με εσενα. Με οσες γυναικες και αν ησουν, δοκιμαζαν τα παντα για να γλυτωσουν απο εσενα και στο τελος κατι παθαιναν και επεστρεφαν.  Πως το καταφερνες αυτο? Σε ειχα δει μερικες φορες με ενα ποτηρι ουισκι στο χερι, να εισαι σκεφτικος. Οχι οτι φοβοσουν κατι, αλλα αυτη η απλοτητα και η τρομακτικη ηρεμια που σκιαγραφοταν στο προσωπο σου, μου εδινε να καταλαβω οτι το μελλον ειναι συμμαχος σου. Σαν να προεβλεπες τα γεγονοτα που θα επακολουθησουν και ησουν σε εναν εφησυχασμο και μια απαθεια. Το ηξερες οτι θα γυρνουσαν ε? Αλλα ετυχε και καποιες στιγμες να σε δω να νευριαζεις, και νευριαζες με τις αλλες επειδη δεν ηξεραν τι σημαινουν οι λεξεις ερωτας και αγαπη. Ισως νευριαζες γιατι μεσα σου ηξερες, οτι ποτε δεν τα ενιωσαν. Τα ελεγες και τα εδειχνες και δεν μπορουσαν να τα αναγνωρησουν. Και κοιτα τωρα που εφτασες στα 34 και σκεφτεσαι οτι, ολα απο αυτα περασες δεν εχουν πια καμια σημασια, κανενα απολυτος νοημα. Αυτην την στιγμη, απο την πεινα να πεθανεις, πιο πολυ νοημα θα εχει δεν νομιζεις? Βαζω μερικες φορες στο κωλο youtube ενα κομματι του μοτσαρτ Concerto No. 21 – Andante νομιζω καπως ετσι,λεγεται η μαλακια αυτη, και εν το μεταξυ ειμαι και λιγο ψιλοασχετος με αυτου του ειδους την μουσικη,αλλα το συγκεκριμενο το γουσταρω. Ακομα και τωρα που γραφω το ποστ, αυτην την παπαρια ακουω. Και πιστεψτε με θα μπορουσα να καθομαι να το ακουω ολη μερα και ολη νυχτα. Ειναι πολλες φορες που καθομουν και εγραφα, αναβα το μαρλμπουρακι μου, επινα και την καφεδια μου, τραβουσα τον καπνο σκεφτομουν και ελεγα. Καραιβικε εισαι πολυ τυχερος ανθρωπος. Περασες μεσα απο ολες και απο ολα. Και οσο η σταχτη απο το τσιγαρο ειναι ετοιμη να πεσει στο πατωμα, και εγω κοιταζω το παραθυρο,απο την ακρη της κουρτινας τον κοσμο να πηγαινει και να ερχεται στο πεζοδρομιο. Λεω οτι αυτο το πραμα που βλεπω λεγεται ζωη. Αυτη ειναι η ζωη. Ενα πηγαινε ελα. Να σε δερνει η φτωχια ειναι καλο πραμα. Το να εισαι ερωτευμενος με τον εαυτο σου, ειναι επισης πολυ καλο πραμα. Αλλα που ξερετε μωρε εσεις τωρα απο ερωτες? Δεν ξερετε πως ειναι, να εισαι ερωτευμενος με τον ιδιο σου τον εαυτο. Εσεις το μονο που ξερετε ειναι, πως θα παρομοιαζατε τον εαυτο σας με γκομενα και θα τον πηδουσατε ολη μερα. Τι ξερετε εσεις απο ζωη και απο ερωτες. Ουφ!!! Ξερω θα δωσει απαντηση καμια θεομουρλη και θα μου πει. Καραιβικε εισαι ενα ματσο σκατα πατημενα. Και θα της πω μωρο μου, μονο εσυ μπορεις να με καταλαβεις. Κανονικα ομως θα επρεπε να την αρχισω στα καντηλια, οπως κανουν οι πιο πολλοι. Αλλα τελευταια νιωθω πολυ ερωτευμενος με τον εαυτο μου. Αλλα τι ξερετε μωρε εσεις απο ερωτες? Τζαμπα καθομαι και τα γραφω. Ας τα μαζεψω και να φυγω καλυτερα, ας κατσει καποιος αλλος να κοιταει το παραθυρο. Ας κατσει καποιος αλλος να κοιταει τον καθρεπτη. Μηπως και καταλαβει τι ειναι η ζωη.
01
Φεβ
10

Ο βρεγμενος

Βγαινω απο το σπιτι, κλεινω την εξωπορτα βγαζω απο την τσεπη τα τσιγαρα και ξετυλιγω την ζελατινα. Χαλασε ο καιρος παλι, ακουω να φωναζει μια ηλικιωμενη γυναικα. Βαζω το τσιγαρο στο στομα αλλα δεν το αναβω. Κοιταω αριστερα και βλεπω το βουνο που το εχει πνιξει η ομιχλη,κοιταω τις στεγες των σπιτιων στα κεραμιδια που πεφτει το ψιλοβροχο και με ενα βημα βγαινω στο πεζοδρομιο..Τρελαινομαι να περπατω οταν βρεχει, να πεφτει το νερο στο ξυρισμενο μου κεφαλι και να κατρακυλαει μεχρι τα χειλη μου και με την γλωσσα να πινω την φυση. Σκεφτηκα το νερο οτι ειναι ευλογημενο για τον ανθρωπο. Σκεφτομαι οτι τωρα, μας ερχεται μονο του, και θα ερθει καποτε η στιγμη που θα σκαψουμε για να το βρουμε και δεν θα το βρισκουμε..Ειναι αγραμματη η γρια οταν λεει, χαλασε παλι ο καιρος. Ευλογημενος ειναι ο καιρος σημερα. Ο ανθρωπος χαλασε. Και χαλασε γιατι φοβαται μην βραχουν τα  500 ευρω που εδωσε για ρουχα,χαλασε γιατι εδωσε 20 ευρω να βαλει ζελε στα μαλλια, χαλασε γιατι εδωσε 30 ευρωνα του καθαρισουν το αυτοκινητο στο πλυντηριο. Δεν με νοιαζει εαν χαλασε ο καιρος οπως το εννοουν. Οπως δεν με νοιαζει οταν ακουω τον μαναβη, τον κρεωπολη και τους αλλους, οτι σημερα ηταν νεκρα η αγορα . Δεν κουνιεται φυλλο ειπε δυνατα ο εμπορος υφασματων και τον ακουσαν ολοιοσοι ηταν γυρω του..Δεν πεφτει σαλιο.  Ξαναφωναξε….Καποιος κουνησε πανω κατω το κεφαλι του ζαρωνοντας το στομα του. Καποιος αλλος ξυνει το κεφαλι του απο αμηχανια. Αλλα εμενα δεν με ενδιαφερει καθολου. Ας καταστραφουν ολοι. Τι να με ενδιαφερει? Αν αυτος πουλησει δεκα μετρα υφασμα, η εκατο? Αν πουλησει ο αλλος 2 κιλα μοσχαρισιο κρεας η πενηντα? Δεν με αφορα. Εμενα με ενδιαφερει να βγω στον δρομο, και να βραχουν τα παπουτσια μου. Να παω στο περιπτερο να αγορασω την τσιχλα μου, τα τσιγαρα μου, και την εφημεριδα μου. Να σταματησω στο σουβλατζιδικο και να φαω 2 σουβλακια, να πιω και ενα αναψυκτικο. Τι με νοιαζει εαν χρεωκοπησε η κραισλερ, η μερσεντες η καποια αλλη εταιρια? Τι με νοιαζει εαν υπαρχουν εκατομμυρια ανεργοι σε ολο τον κοσμο, και δεν μπορουν να ταισουν τα παιδια τους, η δεν μπορουν να εχουν γεματο το χριστουγεννιατικο τραπεζι? Πρεπει να με ενδιαφερει εαν εχει δωρα κατω απο το χριστουγεννιατικο δεντρο, που τα παιδια περιμενουν με ανυπομονησια? Τι με νοιαζει σε ποιον θα πεσει το πρωτοχρονιατικο λαχειο, απο που ειναι, και ποσα θα παρει? Εμενα με νοιαζει να βγω στην βροχη και να βραχουν τα παπουτσια μου. Δεν με ενδιαφερουν τα προβληματα που εχει ο κοσμος. Εμενα με απασχολουν τα μικρα πραγματακια, που για καποιους αλλους ειναι εντελως ασημαντα. Ε τι να κανουμε αυτος ειμαι. Με ενδιαφερουν τα ατομα, που την σκεψη τους μπορει να την κανουν πραξη, δεν με ενδιαφερειρε φιλε το πολυ το μπλα μπλα, και λογια του αερα, για να δειξεις σε εμενα οτι καποιος εισαι. Ουτε με ενδιαφερει ποτε θα παρεις το δωρο χριστουγεννων ,πως και που θα το ξοδεψεις. Ε μαααα!! Σημερα ο καιρος ειναι χαρμα, και η βροχη εξακολουθει να πεφτει ακαταπαυστα, και στο πεζοδρομιο βλεπω εναν σκυλο που το τριχωμα του εχει γινει σαν κουρελου, το κεφαλι του μια δεξια και αριστερα προσπαθωντας να προσανατολιστει απο που ερχονται η διαφορες μυρωδιες, γιατι η πεινα του θεριζει τα αντερα. Βλεπω και μια γυναικα μελαχρινη που με κοιταει στα ματια, σαν να ψαχνει τον αντρα της ζωης της. Και εγω απλα την προσπερνω. Την προσπερνω γιατι, δεν την αρεσει η βροχη, την προσπερνω γιατι κραταει την ομπρελα, την προσπερνω γιατι φοβαται την βροχη. Εαν φοβαται την βροχη ποσο μαλλον θα φοβαται εναν ανδρα ε? Την προσπερνω γιατι φοβαται να βρεξει τα παπουτσια της. Την προσπερνω γιατι δεν ειδε την ζωη απο ψηλα, να μπορεσει να δει ποιος ελεγχει την ζωη της, και την τυχη της. Να δει την ζωη απο ψηλα και να καταλαβει τι ειναι αυτο που την κυνηγαει καθημερινα στους δρομους, και εχει αυτην την ανασφαλεια. Την προσπερνω γιατι ,δεν μπορει να δει την ζωη, απο αλλο βαθρο να μπορεσει να ονειρευτει,να δει το παρελθον για να μπορεσει να προσδιορισει το μελλον. Αλλα εγω, απλα την προσπερασα. Γιατι με ενδιαφερει μονο να βραχουν τα παπουτσια μου. Αυτα τα λαμπακια που στολιζουν τις βιτρινες και τα δεντρα πραγματικα ειναι πολυ ηλιθια δεν νομιζετε? Προσπαθουν να τους βαλουν ολους σε ενα πνευμα γιορτινο, ξαφριζοντας το πορτοφολι του καθε ανοητου συναισθηματικα φορτισμενου ανθρωπου. Μα ποσο πολυ ηλιθιος εχει γινει ο ανθρωπος στις μερες μας? Και πραγματικα ειμαι ανησυχος γιατι ενω του δειχνει και του λεει οτι ειναι ηλιθιος, αυτον δεν τον απασχολει. Το δεχεται αδιαφορωντας για το ποια ειναι η φυση του. Αδιαφορωντας για το ποιος ηταν, και ποιος εγινε με την προτροπη καποιων αλλων. Αδιαφορει για το ποια θα ειναι η καταληξη. Νομιζω οτι εχει καταδικασει τον εαυτο του. Αλλα το θλιβερο ειναι, οτι τον νοιαζει να μην βραχει. Μην φοβασαι να δεις τα παπουτσια σου μουλιασμενα απο το νερο, ειμαι σιγουρος οτι η ζωη θα σε ανταμειψει. Η βροχη οσο παει γινεται και πιο δυνατη, και τωρα ειναι ευκαιρια να αναψω το τσιγαρο μου. Ας καθησω στο παγκακι, ας απλωσω και λιγο τα ποδια μου, να βραχουν καλα καλα. Τραβαω και δυο τρεις δυνατες τζουρες, να μπορεσει να φτασει ο καπνος μεχρι τα νυχια των ποδιων. Και μολις φτανει ο καπνος στα ακρα, συνειδητοποιω οτι ειμαι ολομοναχος μεσα στην βροχη…Με πιανει και ενα νευρικο γελιο (Αχ θεε μου) μα τι γελιο? Και φωναζω δυνατα ΕΙΣΤΕ ΟΛΟΙ ΗΛΙΘΙΟΙ, ΕΙΣΤΕ ΟΛΟΙ ΦΟΒΙΤΣΙΑΡΗΔΕΣ. Κρυφτειτε ανθρωπακια απο το νερο, κρυφτειτε πισω απο το δαχτυλο σας, κρυφτειτε κατω απο την ομπρελα σας. Κρυφτειτε σαν τους βρυκολακες που φοβουντε το φως μην τους καψει, κρυφτειτε σαν τους δαιμονισμενους που φοβουνται τον αγιασμο. Μην βγαινετε στον δρομο μονο και μονο, για να δειξετε οτι ειστε μεσα στο πνευμα τον χριστουγεννων…Αφου εισαι διαφορετικος γιατι δεν μπαινεις μεσα στο φερετρο σου? Εαν φοβασε το νερο, εισαι απλα ενας ζωντανος νεκρος. Δες εμενα….Οχι δες εμενα, ποσο μουσκεμα εχω γινει. Δες ποσο βαρια εχουν γινει τα παπουτσια μου απο το νερο. Ειμαι λιγο διαφορετικος απο εσενα, το ξερω. Αλλα προσπαθησε να αλλαξεις κατι.
01
Φεβ
10

Τα 50 μετρα

Η ωρα ειναι περιπου 11 το πρωι και σκεφτομαι να πιω εναν καφε. Πρεπει να διανυσω την αποσταση τον 50 μετρων, βαζω το μπουφαν και το κασκολ, και βγαινω στον δρομο.  Το πρωτο πραγμα που αντικρυζω ειναι η αφοδευση ενος σκυλου, που μαλλον το βραδυ ειχε υποφερει απο κρυοπαγηματα. Δεν θα πρεπει να εχει περασει πολυ ωρα, γιατι απο μια ματια στα πεταχτα που εριξα, το αφοδευμαηταν σε κατασταση αχνισμου και κατρακυλας. Σαν να μου ψιλοκοπηκε η διαθεση του ωραιου και αρωματικου καφε, και σκεφτομαι αν θα πρεπει να τον αφησω για το μεσημερι. Καλημερα κυριε μου φωναζει η κοπελα που διατηρει γραφειο τελετων που εκεινη την ωρα καθαριζε τα τζαμια του μαγαζιου της.. Καλημερα της απανταω ξυνισμενα.. Ακομα δεν ηπιες καφε ε? Να σου πω την αληθεια ακομα το σκεφτομαι. Σκεφτεσαι αν πρεπει να πιεις καφε ? Ναι ακομα το σκεφτομαι, και η αιτια ειναι ενα βρομοσκυλο. Δεν ειπε τιποτα και συνεχισε να καθαριζει τα τζαμια, και ειμαι σιγουρος οτι δεν καταλαβε. Σαν να ελεγε τι θελει να μου πει τωρα ο ποιητης? Εχω φτασει στα 30 μετρα. Αριστερα το περιπτερο, με κατεβασμενα στορια ακομα.  Με εβαλε σε σκεψεις. Οτι ο περιπτερας πρεπει να εχει πολυ θερμη και σεξουλιαρα γυναικα για να μην ανοιξει ακομα τετοια ωρα. Στα δεξια μου το τυροπιταδικο. Τι και αυτο κλειστο? Βρε μηπως ο περιπτερας φτιαχνει καλλιτεχνικες εργασιες στο κρεβατι με την κυρια φροσω που εχει το τυροπιταδικο? Κοιτα πως το μυαλο του ανθρωπου πως παει αμεσως στο πονηρο και στο προστυχο. Τα επομενα 20 μετρα ηταν μουγκα και ασυνειδητα. Μπαινω στο μαγαζι. Καλημερααααα φωναζω. Σιωπη. Το μαγαζι αδειο. Καλημεραααααα ξαναφωναζω..Σιωπη. Παλι αρχισαν να μου μπαινουν οι ιδεες. Μηπως ο περιπτερας η φροσω και η σερβιτορα ειναι μεσα στην τουαλετα και βγαζουν τα ματια τους? Ας περιμενω στο μπαρ. Επαιζε μια μπαλαντα με τους Reo speedwacon που τυχαινει να ειναι και απο τα αγαπημενα μου κομματια, και καπως σαν μου εφτιαξε την διαθεση.  Keep on loving you babe.:P:P:P  Kαπου στο βαθος ακουω εναν θορυβο και εστιαζω το βλεμμα μου. Εμφανιζεται η σερβιτορα, και μολις με αντιλαμβανεται αρχιζει φτιαχνει το μπλουζακι της συμμαζευει τα μαλλια της που τα ειχε κανει κοτσιδα, φαινοταν ο ασπρος λαιμος της και τα ωραια σκουλαρικια που φορουσε στα αυτακια της. Ερχεται μπροστα στο μπαρ απεναντι μου, και το ματι μου πεφτει στο στηθος της. Καλα δεν το συζηταω το μπλουζακι της ηταν πολυ αποκαλυπτικο ε? Αλλα το στηθος της ηταν καπως περιεργο. Σαν να τα ζουλιξε και τα δυο να τα φερει πιο κοντα το ενα στο αλλο, σαν να τα εφερε σε καποιο οριονα ειναι ετοιμα να βγουν εξω? Καπως ετσι. Τον συνηθισμενο καφε ε? (με ρωταει)….Ναι ναι τις απαντω….Και πιανει το κουταλι και το μπρικι να βαλει την ζαχαρη και τον καφε. φςςς φςςςς φυσαει 2 φορες τον ατμο της μηχανης, και ολος ο ατμος πηγε και καθησε πανω στο στηθος της..Βαζει το αριστερο της χερι πανω στο στερνο της και κανει 2 βιαιες κινησεις αριστερα και δεξια σαν να ηθελε να τα ευθυγραμμισει. Μαλλον το σουτιεν της ηταν πολυ σφιχτο. Οσο παει η μερα μου αρχιζει να γινεται πιο ενδιαφερ(ω)ν, και να στρωνει η διαθεση. Ε πως να το κανουμε ειναι κατι μικρα πραγματακια, οπως το στηθος της κοπελιας,που σου κανουν να πεις. Τωρα μου εφτιαξες την μερα. Πληρωνω και βγαινω απο το μαγαζι, ο περιπτερας εκεινη την ωρα σηκωνε τα στορια…Ξημερωσεεεεε? Του φωναζω…Ασε ασε αποκοιμηθηκα μου λεει…Μεσα μου λεω, σε ποιον τα πουλας αυτα ρε βλαχο. Ποιος ξερει ποια κουτοπωνες παλι πρωι πρωι?. Εντελως κατα συμπτωση εκεινη την ωρα ανοιγε και η φροσω το μαγαζι, και στα χερια της δηθεν κρατουσε κατι χαρτια. Οτι και καλα ετρεχε για εξωτερικες υποθεσεις του μαγαζιου.Κυρια φροσω εχει καμια τυροπιτα να φαμε? Οχι ακομα αγορι μου, ειχα τρεχαματα στην τραπεζα και αργησα να ανοιξω..Τραπεζα το λεμε τωραααααα, μου ηρθε να της πω αλλα το επνιξα…Καλα θα ερθω πιο μετα.Τα τζαμια απο το γραφειο τελετων ειχαν καθαρισει και το μαγαζι ειχε μεσα κοσμο. Ποιος τα τιναξε παλι?  Σκεφτηκα….. Ωραια χριστουγεννα θα κανουν αυτοι που ηταν μεσα. Θελω περιπου 10 μετρα για να κατσω να απολαυσω τον καφε που μου εκανε η βυζαρου,και ο δρομος εχει κανει ενα μεγαλο σημαδι σαν, καποιο αυτοκινητο να εχασε τα λαδια του..Τι σταμπα ειναι αυτη? Που να φανταστω οτι περασε αυτοκινητο και πατησε πανω στο αφοδευμα του σκυλου και τα απλωσε σε ενα τετραγωνικο του μετρου? Τα συναισθηματα, οι εικονες, και οι σκεψεις που εγιναν σε αποσταση 50 μετρων, θα μπορουσαμε να πουμε οτι ανταποκρινονται και εκφραζουν πολλους ανθρωπους, απλως δεν μπηκαν ποτε στον κοπο να τα καταγραψουν..Λοιπον..Οση ωρα θα κανω να απλωσω το λαστιχο, να ριξω νερο και να καθαρισω την υπογραφη του βρωμερου σκυλου. Θελω να μου πειτε, τι σας εχει συμβει διανυοντας αποσταση 50 μετρων που ειναι αξιο καταγραφης.
01
Φεβ
10

Ο πρωτος

Καλώς κακώς είμαστε όλοι εδώ μέσα. Και είμαστε εδώ μέσα, γιατί πολύ απλά οι κανόνες της ζωής έχουν αλλάξει. Είμαστε εδώ, γιατί η δομή της ακεραιότητας έχει κακοποηθεί βάναυσα,και ακρωτηριαστεί σε φάση, που δεν είναι τίποτα παρά μια αμυδρή ή τυφλή ανάμνηση. Είμαστε εδώ γιατί, δεν είναι πια αρκετό να έχουμε τις καλύτερες ιδέες και σκέψεις, ή μάλλον την καλύτερη κατασκευή, ή την καλύτερη μεταφορική εταίρια, για να παραδώσει ο καθένας μας το προιόν που έχει να πουλήσει. (τι προιόν έχεις για πούλημα?) Είμαστε  εδώ γιατί, βρισκόμαστε σε έναν κόσμο διπροσωπιάς μάλλον πολυπροσωπίας και κλεψιάς, γιατί είναι συστατικά που δοκιμάζονται καθημερινά, ως υποκατάστατα της καινοτομίας και της αδιαμαρτύρητης υπομονής. Πιστέυω ότι η ιστορία μιας επιτυχημένης προσπάθειας μπορεί να υποβαθμιστεί από μια σειρά αποφασιστικών στιγμών. Χμμμμμ!!!! Υπάρχουν στιγμές στην ιστορία όλων των πραγμάτων, όπου η τοποθέτηση ενός μόνο σωματιδίου της υπαρξής μας, να κάνει την διαφορά μεταξύ ενός θριάμβου, μιας κατάκτησης, και μιας καταστροφής. Το μυστικό σε όλο αυτό είναι η ευημερία, και αυτο πραγματοποιείται άν είσαι συγκεντρωμένος και είσαι συνέχεια σε εγρήγορση. Ο δευκαλίωνας ήταν ο πρώτος που έδωσε την φωτιά στον άνθρωπο, εγώ είμαι απλός ο τυχερός που βρήκα το αναμμενο ξυλο το διατηρησα το έσωσα και είμαι έτοιμος να το προσφέρω. Είμαι δηλαδή ο τύπος, που μπορώ να ανάψω την φωτιά. (Εσύ ποιός είσαι?) Και σημαίνει κάτι αυτό. Σημαίνει ΕΙΜΑΙ Ο ΠΡΩΤΟΣ. Να είσαι πιο πάνω από όλους τους άλλους. Αυτό σημαίνει πολλά. Σημαίνει ότι έχεις την ευκαίρια, να αναπαράγεσαι, να διασπάσαι, να εξελίσσεται κάποιος με μεγαλύτερη συχνότητα, και με τους πιο επιθυμητούς συντρόφους ή ανθρώπους. Σημαίνει ότι οι απόγονοι σου, τα παιδιά σου ή τα εγγόνια σου θα έχουν μεγαλύτερη πιθανότητα επιβίωσης ή διαβίωσης, και καλύτερες ευκαιρίες να ανάψουν την δική τους φωτιά. Προσωπικά πιστέυω, ότι η ανθρώπινη εξέλιξη ολοκλήρωσε την πορεία και διαδρομή της. Ζούμε σε έναν κόσμο, όπου οι άνθρωποι δεν μπορούν να ανάψουν το ξύλο και να δημιουργήσουν την φωτια. Εχουν την τάση να πηδάνε συνέχεια, να πηγαίνουν στα μπάρ, και στα κλαμπς και να πίνουν μέχρι να γίνουν αφασία, και να πέσουν σε λίθαργο. Οπως πιστέυω, ότι η ατομοκεντρική εξέλιξη έχει αντικατασταθεί από κάτι άλλο…Ας το πούμε, μια κοινή εξέλιξη ή μάλλον από μια κοινή διεκδίκηση. ΟΛΑ είναι μια επένδυση. Επένδυση ζωής ή κάτι άλλο? Χμμμμμμμ!!!Μπορείς να επενδύσεις σε κάτι όταν δεν ξέρεις τι διακυβεύται? Χωρίς να ξέρεις τι θέλεις πραγματικά να προστατέψεις? Και το ερώτημα είναι..Τι έχεις να προσφέρεις ΣΕ ΕΜΕΝΑ ΤΟΝ ΠΡΩΤΟ, για να μοιραστώ την φωτιά που είπαμε έχω, μαζι σου? Θα προσφέρεις ή θα κλέψεις? Θα κλέψεις για να είσαι Ο ΠΡΩΤΟΣ? Μέχρι ΕΚΕΙ θα φτάσουμε?  Στο σημείο να πούμε οτι θα μου κλέψουν αυτήν την γνώση ή δύναμη? Οταν είμαι πρόθυμος να την μοιραστώ? Τι έχεις να μου δώσεις, και γιατί θα ήθελες να είχεις το στίγμα του κλέφτη?
01
Φεβ
10

Τίποτα δεν τέλειωσε!!!

Τίποτα δεν τέλειωσε!!! Τίποτα δεν τελειώνει! Ξαναγυρίζω. Σε ιστορίες που άφησα να γλυστράνε στο παρελθόν και να χάνουν την διάυγεια, απο το πέρασμα του χρόνου. Και έπειτα…Αλλά απρόσμενα κάποια στιγμή, επιστρέφουν σαν όνειρα. Ολα αυτά τα χρόνια, κάθε μέρα που ξυπνούσα, έλεγα ζω ακόμα μια μέρα. Δεν μπορούσα να αναπνέυσω, πνιγόμουν και ασθανόμουν οτι θα πεθάνω.Το παρελθόν και το μέλλον να ακροβατούν στο κενό, και εγώ ταξιδευτής μέσα στον χρόνο. Εκεί που νομίζω οτι όλα ειναι μια χαρά, ξαφνικά βρίσκομαι αλλού,λές και κρατάω στα χέρια μου τηλεκοντρόλ. Λές και αλλάζω τον χρόνο, τον τόπο και τις καταστάσεις, και οι παράδοξες εκπλήξεις ειναι γεγονότα αναπόφευκτα.  Λές και πατάω το κουμπί και συναντώ τον εαυτό μου σε διαφορετική φάση, είναι ενας τρόπος να αποφεύγω τα ανιαρά και τα κοινά, είναι ενας τρόπος να αποφύγω μια ιστορία που εχει ειπωθεί εκαντοντάδες φορές. Είναι ενας τρόπος περιπλάνησης, και ταυτόχρονα δημιουργίας και έμπνευσης. Κάποιος θα με έλεγε ασθενή, ασθενή στην δίνη το χωροχρόνου και της χρονικής αστάθειας. Ναι θα μπορούσα να ειμαι και ασθενής και γιατρός, γιατί τέτοιες χρονικές αναδρομές έχουν και ευχάριστες και επώδυνες εκπλήξεις, να μπορέσω να γιατρέψω και να αλλάξω τα επώδυνα, και να γίνω ασθενής του έρωτα. Τα κουμπιά για να βρεθώ στις διαστάσεις ρομαντισμού και ερωτισμού, τα εχω κάνει σούπα απο το πολύ πάτα πάτα. Το θλιβερό είναι όταν τα κουμπιά βραχυκυκλώνουν,και ειδικά όταν βρίσκομαι σε φάση απογείωσης, και προσπαθώ να αποδείξω οτι ο χρόνος δεν μπορεί να τα βάλει με τον ρομαντισμό και τον ερωτισμό. Τότε έρχεται η εξαυλωση. Και το μόνο που αφήνει πίσω ειναι απορίες, ερωτήματα που ελπίζουν να απαντηθούν σε άλλη χρονοδίνη.
01
Φεβ
10

Θεσμός καταπίεσης

Ας μιλήσουμε λίγο για σχέσεις και για γάμους, αν και σπάνια αναφέρομαι σε αυτά κάποτε θα έπρεπε να το κάνω. Για εμένα ο γάμος είναι θεσμός καταπίεσης, και έχω την εντύπωση οτι θα έπρεπε να καταργηθεί εδώ και πάρα πολλά χρόνια πρίν. Η αγάπη ειναι μια μαγική τροφή παρηγοριάς για τους αδυναμους και τους αμόρφωτους. Εχουν την αίσθηση οτι νιώθεις μια ζεστασιά και τρυφερότητα και στο τέλος καταλήγεις να είσαι αδύναμος εξαρτώμενος και χοντρός. Δυστηχώς όμως δεν μπορώ να πιστέψω όλες αυτές τις αηδίες ε? Οπως θα ήθελα να πιστέψω τις στριπτιτζούδες που τσιτσιδώνοντε με την καλή και χρυσή καρδιά τους που είναι πάντα να σου δώσουν παρέα και τρυφερότητα. Νιώθω οτι είμαι καταδικασμένος να βλέπω τον κόσμο όπως είναι, και όσο για την δήθεν αγάπη….. απλά είναι ένας μύθος.
Η αλήθεια πονάει το ξέρω, αλλά είμαι σίγουρος 100% οτι έτσι ακριβώς είναι. Κάπου πήρε το μάτι μου ένα θέμα για τον εθισμό στο σέξ, και μου γεννήθηκε μια απορία η μάλλον ερώτηση, απο πότε το κοινό σέξ έγινε έγκλημα ε?
Μα σήμερα το να είσαι ανύπαντρος είναι κάτι σαν να έχασες μερικά κιλάκια. Οταν εγώ σχεδόν κάθε βράδυ κολυμπάω σε μια λίμνη σέξ, οι υπόλοιποι σχεδόν κοιμούντε απο τις 9 το βράδυ αγκαλίτσα και κολλητά. Τώρα θα μου πείτε, το κολλητά είναι ωραία κατάσταση ρε φίλε. Ναι συμφωνώ απόλυτα αλλά σαν το <<πίσω-κολλητά δεν είναι, σωστά?
Κάποτε ένας μου ειχε πεί, κάνε χαβαλέ όσο μπορείς. Και θυμάμαι τώρα πόσο δίκιο και σόφος ήταν, και ειδικά στο θέμα σέξ και γκόμενες, γάμοι και χαζομάρες. Οι γκόμενες ειναι σαν αράβικα άλογα, τρομάζουν εύκολα, αλλά επειδή είναι και λίγο παλαβιάρες τις αρέσει να γελάνε με έναν άνδρα, τις κάνει αυτό να νιώθουν πιο άνετα και πιό δυνατέςκαι επομένως είναι πιο δεκτικές να κάνουν σέξ με έναν άγνωστο ε? Πώς το βλέπετε? Τώρα θα πεταχτεί καμιά τσαχπινούλα και θα πεί, εγώ κύριε δεν μιλάω σε αγνώστους..Ε ναι μαντάμ πως να το κάνουμε έχεις και ένα τουπέ, ε αλοίμονο. Αλλά να ξέρετε, αυτό εδώ είναι ψαρωτικό γιατί μέσα τις ξέρει, όσα πιο λίγα στοιχεία ξέρει ο άλλος πι.χι ονόματα διευθύνσεις τόσο πιο καλύτερα, ακόμα και το μικρό το όνομα αν μπορεί να το αποφύγει θα το κάνει, αλλά δεν έχει και πολύ μεγάλη σημασία αυτό. Αλλά όπως και να το κάνουμε υπάρχουν οι όμορφες γκόμενες υπάρχουν και οι άσχημες και σε μια άσχημη γκόμενα μπορεί να ρίξουν ένα μαξιλάρι στο πρόσωπο και ενα πίσω από τον λαιμόκαι αυτό το σκυλί θα την κυνηγήσει (πηδηξει) μια χαρά, ε?  Αλλά ένας τύπος με το (big) πουλί του έχει άλλες ευκαιρίες,γιατί μέσα του έχει ένα κουλάρισμα και μια αυτοπεποίθηση…Και όταν έχει αυτή την φλόγα μέσα του και είναι έτοιμος να ρίξει μια γκόμενα, θα ξέρει πώς να της πει κανά δυο κοπλιμέντα ίσα ίσα που θα αγγίξουν τα χείλη του τον λαιμό της ε? Και ας του έρθει και ότι μπούρδα θέλει στο μυαλό. Ας πούμε τι ωραία χείλια έχεις ή τι ωραία μάτια, ή τι ωραία που μυρίζει ο λαιμός σου, ή ότι σε βρίσκω πολύ έξυπνη, τελος πάντων ότι μαλακία του κατέβει.  Με αυτό έχεις κατορθώσει κάτι πολύ σημαντικό να ξέρεις. Την έβαλες να σκεφτεί ότι είσαι ακόμα ένας ξενέρωτος, ένα καλό παιδάκι που δεν θα μπορέσεις ποτέ να την ξεβρακώσεις. Και όσο κάνει αυτές τις ηλίθιες σκέψεις, ανασηκώνοντας τα μάτια της πρός τα επάνω, σαν να λέει μας τα είπαν και άλλοι ρε φίλε αυτά, τότε το μόνο που σου μένει να κάνεις είναι να τις πατήσεις τον κάλο και να της δείξεις, πως πας για παιχνίδι με άλλη γκόμενα. Αν την προσβάλεις και στην ψύχρα ακόμα πιο καλά. Με λίγα λόγια να την φτύσεις. Και σας το λέω σε όλους, και βάλτε το καλά στο μυαλό σας..Εάν σε μια σχέση θέλεις να είσαι δυνατός ‘όσο πιο λιγότερο δείχνεις οτι νοιάζεσε για τον άλλον, τόσο το καλύτερο. Να είσαι σίγουρος θα έχεις το πάνω χέρι. Πόσοι ξυπνήσατε και είχατε αγκαλιά μια γκόμενα? Φαντάζομαι πολλοί. Οταν ξυπνήσεις και σκέφτεσε αγάπες και παπάριες στο τετράγωνο, τότε το πρώτο πράγμα που θα κάνεις είναι να σηκωθείς επάνω και να μην πάρεις τα παπούτσια σου, ούτε καν τις κάλτσες και απλώς τρέχεις και την κοπανάς και μην είδατε τον παναή… Γιατί εάν όχι την επόμενη μέρα η την άλλη εβδομάδα να είσαι σίγουρος ότι κάποια στιγμή θα πληγωθείς.. Ξέρω πολύ καλά ότι κάποιες γυναίκες τώρα με μισούν, χεχεχε!! εγώ όμως δεν αισθάνομαι το ίδιο. Και δεν αισθάνομαι το ίδιο γιατί πολύ απλά ξέρω ότι τις γυναίκες τις αρέσει να τις πηδάς αλλά όχι να τις την φέρνεις πισώπλατα. Οπότε όσο και πολύπλοκο μπορεί να φαίνεται ότι είναι οι σχέσεις η το κοινό σέξ, άλλο τόσο απλό νομίζω ότι είναι εγώ. Εχω διαβασει πολλά θέματα εδώ μέσα που λένε τι πρέπει να κάνω για να κερδίσω έναν άντρα και σκέφτονται και σκέφτονται, και σκέφτονται, και στο τέλος μένουν με την απορία και το κομπλεξικισμό τους. Τι κάνεις? Του κάνεις μια πίπα, και τον έχεις κερδίσει,τόσο απλό είναι. Εάν δεν μπορείς να το κάνεις, το προτιμότερο που έχεις να κάνεις είναι να συνειδητοποιήσεις, ότι θα μείνεις μόνη σου. Και αντί να γεμίζεις το κεφάλι σου με φαντασιώσεις για έναν τύπο που μάλλον δεν θα αποκτήσεις πότε ε? Μπορεί να το αντιμετωπίσει αυτό μια γυναίκα? Μπααα!! Οταν μιλάμε για σχέσεις η έναν γάμο αναφερόμαστε σε μια πίεση κοινωνική η κοινωνική σχέση και σέξ. Εάν δεν υπήρχαν αυτά τα συστατικά, τα δύο φύλλα ούτε κάν θα μιλούσαν μεταξύ τους. Εάν αυτά που γράφω τα διαβάσει ένα ζευγάρι παντρεμένο, και μή θα πεί τι γράφει τώρα ετούτος? Πόσα ζευγάρια προσποιούντε ότι είναι το τέλειο ενώ δεν είναι στην πραγματικότητα? Αλλά όταν υπάρχει προσποιήση τότε το σίγουρο είναι ότι κάποιος από τους δύο φταίει. Το σίγουρο είναι ότι κάποιος από τους δύο θέλει να χωρίσει, το ερώτημα είναι μπορεί μετά να βρεί κάτι το αξιόλογο? Και για να το βρεί πρέπει να βγεί στην γύρα και να ψάχνει.  Σε πόσα λάθος κρεβάτια θα καταλήξει για να το βρεί? Ποιό θα είναι το οικονομικό και το κοινωνικό κόστος? ε? Ακούω αγάπες, αγάπες, όλοι ψάχνουν την αγάπη. Εγώ σας λέω να ψάξετε την λαχνεία και την κοινωνική ολοκλήρωση, πιο λίγο θα μπερδευτείτε παρά να αγαπήσετε και να κερδίσετε τον πόνο που μπορεί να έχει διάρκεια μερικά χρόνια. Και τώρα που είπα πόνος, πφφφφφφ. Ας το αναλύσω. Και ας αρχίσουμε από τις γυναίκες. Η πρώτη διαπίστωση που κάνει, είναι ότι ο άντρας είναι αναξιόπιστος, και αυτό συμβαίνει γιατί όταν έρθει η στιγμή να σηκώσει ανάστημα και να κάνει κάποια κίνηση χέζετε επάνω του. Μέχρι εκείνη την στιγμή η γυναίκα νόμιζε ότι ο άντρας είναι δυνατός και θαρραλέος και ξαφνικά διαπιστώνει ότι είναι όλα στην φαντασία της, από τα πρότυπα αντρών που είδαν σε τανίες και βιβλία. Το ερώτημα σε πολλά πόστ αυτό ακριβώς δηλώνει.  Μα πού είναι σήμερα οι άντρες? Ας πάμε τώρα στους άντρες. Λενε..Οι γυναίκες έχουν την εντύπωση ότι αυτές είναι τα θύματα, ότι δήθεν παίζουνε με την ψύχη τους και την καρδιά τους, έτσι άπλα για την πλάκα τους. Λένε οι γυναίκες ότι το μόνο που θέλουν είναι αγάπη,αλλά το μόνο που θέλουν είναι μια λίστα με τα αιτηματά τους. Να είναι όμορφος, λεφτάς, κοινωνική θέση. Αντρες φοβάστε αυτά τα κριτήρια? Μην φοβάστε δεν θα πηδηχτούν μαζί σας. (ειρωνικά το λέω ε?) Γιατί πολύ απλά θα επιλέξουν κάποιον που πέρασε το τέστ.
01
Φεβ
10

Παραξενοι ανθρωποι

Ο ανθρωπος κυριες και κυριοι δεν πρεπει να παραξενευται ποτε.
Στην φραση αυτη βρισκεται το ελατηριο της μηχανικης τεχνης και του μυστηριου. Να μπορεις να καλλιεργεις το λογικο χωρις να ξεπεφτεις στο ταπεινο επιπεδο των συγκινησεων και των συναισθηματων. Να βρισκεις τροπο να κανονιζεις το καθετι με την προσθεση, την αφαιρεση, τον πολλαπλασιασμο,και την διαιρεση, και να μην παραξενευεσαι ποτε. Καθε μερα μας ζαλιζουν το κεφαλι με στατιστικους πινακες, που κυλανε σαν ποταμια μεσα στον πολυταραχο ωκεανο των τηλεορασεων, των ραδιοφωνων, και διαφορων εντυπων. Και κυλανε χωρις να μπορεσει καποιος δυτης, να κατεβει σε ιδιαιτερο βαθος, και υστερα να βγει με σωστα τα μυαλα του. Αυτη ειναι η πραγματικοτητα. Απογοητευτικη και μελαγχολικη. Και μεταδοτικη…………….Ο ανθρωπος παραξενευται για την ανθρωπινη φυση του. Για τα ανθρωπινα παθη του. Για τις ελπιδες του και τους φοβους του. Παραξενευται για τους αγωνες του, για τους θριαμβους του, για τις ηττες του, για τις εγνοιες,τις χαρες και τις λυπες, για την ζωη και τον θανατο.
Παραξενη πραγματικοτητα ε?
Πολλους ακουω, που λενε οτι ζουμε σε ενα κοσμο παραξενο. Παραξενες ειδησεις, παραξενα γεγονοτα, παραξενοι ανθρωποι συνταρασουν καθε μερα την κοινη γνωμη. Ο ανθρωπος κυριες και κυριοι δεν πρεπει να παραξενευται ποτε. Μπορει? Εχω σταματησει να σκεφτομαι σαν πιθηκοειδη μεταλλαγμα και σκεφτομαι θεϊκα. Εσυ μπορεις? Πως? Μπορεις να βγεις απο τον λαβυρινθο της συγχισης και των ψυχικων διαταραχων?
01
Φεβ
10

Κενοδοξιες

Εχει εδω και λιγες μερες, ολα μου ερχονται αναποδα.
Σαν να εχω γερασει αισθανομαι ε? Θα μπορουσα να πω, οτι μεχρι τωρα εχω ζησει μια πολυ εντονη ζωη. Δεν αισθανομαι πλεον νεος στα 34, και αυτο το γηρας που αισθανομαι,εχει ερθει σχεδον αναπαντεχα. Αρχισα να το καταλαβαινω και ο ιδιος, πως δεν ηταν τα χρονια εκεινα,……οσο ο τροπος που τα ειχα ζησει, που με εχουν γερασει και πως η αιτια της ανησυχιας μου, ηταν μαλλον κατι το εσωτερικο. Μην σας ξεγελαει που δειχνω ακομα γερός και νεος. Η αληθεια ειναι οτι ειμαι, αντρας ψηλος και ομορφος. Μεχρι πριν λιγο καιρο,δεν ειχα ουτε μια ασπρη τριχα στα μαλλια μου. Με την πρωτη ματια οταν με εβλεπες, φαινομουν λιγακι αγαρμπος και βαρυς. Οσο ομως με παρατηρουσες, και περνουσε η ωρα, θα εβλεπες πως ειχες να κανεις, με εναν κυριο,με κοινωνικη αγωγη, που ηξερε να φερεται. Ακομα και τωρα εχω μια ανεση στους τροπους μου..Αξιοπρεπεια και χαρη…Θα μπορουσε κανεις να πει, παρα την βλοσυροτητα και την αδιαφορια που εχω στο υφος μου,εδω και λιγα χρονια. Αισθανομαι, ακομα και τωρα που γραφω, οτι εχω ενα θαρρος ακλονητο. Μια αυτοπεποιθηση αριστοκρατικη,που φτανει στα ορια της αναιδειας, και που την εκταση αυτης,ουτε ο ιδιος την υποψιαζομουν. Μολονοτι ειμαι, οχι μοναχα εξυπνος, αλλα και διορατηκοτατος πολυ συχνα. Αρκετα μορφωμενος και αναμφισβητητα προικισμενος με πολλα χαρισματα. Το γεματο ειλικρινια ροδαλο προσωπο μου, που στα νεανικα χρονια, ειχε μια αβροτητα που τραβουσε τις γυναικες. Ακομα και τωρα μου το λενε ε? Μα τι λεβεντης?  Μα τι λεβεντης ειναι αυτος? Αν πουμε και για τα ματια μου? Που πριν δεκα χρονια, ειχαν κατι το καταπληκτικο.? Ηταν ματια τοσο φωτεινα, τοσο ευθυμα, τοσο ξεγνοιαστα, που συναρπαζανε οποιον αντικρυζε το βλεμμα μου. Να ας πουμε τωρα, που σε λιγα χρονια πλησιαζουν τα 40, αυτη η λαμψη και η καλοσυνη θα σβησουν,σχεδον ολοτελα. Που μαλλον απο οτι βλεπω στον καθρεφτη,αρχισαν να σχηματιζουν ελαφρες ρυτιδες.Θα αρχισουν να προδιδουν κυνισμο. Τον κυνισμο ενος ανθρωπου κουρασμενου, μα και οχι πολυ ηθικου. Ρυτιδες…Πανουργια και σαρκασμος, και θα εχουν και μια καινουργια εκφραση, που δεν υπηρχε εκει αλλοτε. Μια εκφραση μελαγχολιας και πονου θα ελεγα. Μια εκφραση βαθυτατης αφηρημενης μελαγχολιας. Τουτη η μελαγχολια παρουσιαζεται συνηθως,οταν μενω μονος. Και οσο παραξενο και αν σας φαινεται, αυτος ο ανθρωπος που ημουν καποτε ζωηρος, τοσο ευθυμος, τοσο γλεντζες. Εχει εδω και λιγο καιρο, που δεν εχω αλλη επιθυμια και γουστο. Παρα μονο να θελω να καθομαι ολομοναχος. Ναι ναι ολομοναχος. Εκοψα θεληματικα ολες τις σχεσεις, με ενα σωρο γνωστους και γνωστες, σχεσεις που θα μπορουσα θαυμασια να τις διατηρησω παρα οτι τα οικονομικα μου ηταν χαλια. Η αληθεια ειναι οτι, πως η κενοδοξια ειχε συντελεσει σε ολο αυτο. Μα η καχυποψια και η κενοδοξια μου, δεν με αφηναν να συναναστρεφομαι με τους παλιους γνωστους μου. Ετσι λιγο λιγο απομονωθηκα, και η κενοδοξια μου αντι να εξασθενησει, πηρε απεναντιας μια μορφη καινουργια πολυ χαρακτηριστικη. Αλλες αιτιες εντελως διαφορετικες απο εκεινες που με ενοχλουσαν ως τοτε… που με πληγωνουν και τωρα. Αιτιες απροβλεπτες και ανωτερες, απο εκεινες που με επηρεαζαν αλλοτε. Ναι ναι, εχω φτασει να παραδερνω αναμεσα σε απροσδιοριστες ανωτερες αιτιες που δεν θα με απασχολουσαν, στα πιο παλιαχρονια, ουτε για μια στιγμη. Μεσα στο μυαλο μου και στην συνειδηση μου, χαρακτηριζω αιτιες ανωτερες, ολες εκεινες που μου ηταν αδυνατον να τις δω, αδιαφορα,με περιφρονηση που μεσα στον κοσμο το πραγμα ηταν πολυ διαφορετικο. Ηξερα καλα πως στην πρωτη ευνοικη ευκαιρια, θα απαρνιομουν. Ακομα και αυριο ισως ολες αυτες τις ανωτερες αιτιες ξεχνοντας ολες τις κρυφες και ευλαβικες αποφασεις της συνειδησης μου,και θα ημουν και ο πρωτος που θα τις κοροιδευε, χωρις φυσικα να το ομολογησω στον εαυτο μου. Αυτη ειναι η κατασταση. Εχω πετυχει να λυτρωσω την σκεψη μου απο αυτες τις αιτιες. Ποσες φορες αληθεια σηκωνομουν το πρωι απο το κρεβατι οταν με τυραννιζαν οι σκεψεις και τα συναισθηματα, που με ειχαν τυραννισει στις ωρες της αυπνιας  μου. Απο καιρο ειχα προσεξει πως αφηνα τον εαυτο μου ολο και περισσοτερο, απο τους ενδοιασμους και δυσπιστια τοσο στα σοβαρα προβληματα, οσο και στα μικροπραγματα. Και ειχα φτασει στο σημειο να φυλαγομαι και απο τον ιδιο μου τον εαυτο. Παρουσιαζονταν ωστοσο γεγονοτα, που ηταν αδυνατο να αμφθισβητησω την υπαρξη τους. Τον τελευταιο καιρο, τις νυχτες καμια φορα, οι λογισμοι μου, τα αισθηματα μου, επαιρναν μια αλλη μορφη, ολοτελα διαφορετικη και δεν εμοιαζαν πια καθολου με τις σκεψεις που ειχα το πρωι της ιδιας της ημερας. Εμαθα ομως, πως η μεταβολη και ο διχασμος των σκεψεων, και των συναισθηματων, οταν εχει κανεις αυπνιες την νυχτα,ηταν ενα φαινομενο πολυ συνηθισμενο σε ανθρωπους που στεκονται και αισθανονται εντονα, πως οι πεποιθησεις μιας ολοκληρης ζωης μεταμορφωνονται ξαφνικα, κατω απο μια καταθληπτικη επιδραση της νυχτας και της αυπνιας, που συνεβαινε σαν να παιρνει κανεις ξαφνικα χωρις λογο,τις πιο μοιραιες αποφασεις, αλλα πως υπηρχε καποιο οριο σε ολα αυτα και πως αν το υποκειμενο ενιωθε τον διχασμο τοσο εντονα, ωστε να υποφερει,αυτο θα ηταν αδιαφιλονικητο συμπτωμα της αρρωστιας, και επρεπε να παρει καποια καταναγκαστικα μετρα. Βεβαια το καλυτερο απο ολα ειναι, ηταν να αλλαξει ριζικα ο αρρωστος τροπο ζωης. Αυτη ειναι η κατασταση με τις αυπνιες, και τις ανωτερες αιτιες φιλοι μου. Και στο κατω κατω ποιος εντονος ανθρωπος δεν εχει αναμνησεις? Και εγω εχω πολλες αναμνησεις. Γιατι ομως απο τις αναμνησεις αυτες, τωρα μου φαινονται σαν πραγματικα εγκληματα? Και δεν ειναι μονο θεμα δικιας μου κρισεως ε? Εννοειται πως δεν θα ειχα εμπιστοσυνη στο σκοτεινο και αρρωστημενο μυαλο μου. Και ας εφτανα στο σημειο να καταριεμαι τον ιδιο μου τον εαυτο. Και ας εκλεγα, και ας μην ηταν τα δακρυα μου φανερα, αλλα λυγμοι εσωτερικη. Ε ε ε ε τωρα πρεπει να βαλω και μια ερωτηση ε? Ποια ειναι η ανωτερη αιτια που εχεις αυπνια, και ποια ειναι τα καταναγκαστικα μετρα? Προκαλουν οι αναμνησεις αυπνια, και γιατι μερικες φορες μοιαζουν σαν να εκανες καποιο εγκλημα?
01
Φεβ
10

Πονοδοντος

Σημερα εχω λιγο πονοδοντο και αισθανομαι και λιγο αρρωστος. Με γυροφερνει μαλλον η γριπη. Νομιζω οτι αν κατσω και γραψω θα ξεχαστω. Μα δεν καταλαβαινω τιποτα, και δεν ξερω που ακριβως ειναι ο πονος και υποφερω. Λες να παω στον γιατρο? Αν και εκτιμω πολυ τους γιατρους και γενικα την ιατρικη, δεν παω να με κοιταξουν και δεν εχω παει και ποτε, γιατι ειμαι φοβερα προληπτικος. Η μορφωση μου δεν θα επρεπε να επιτρεπει να ειμαι.. ωστοσο ειμαι. Οχι οτι δεν φροντιζω τον εαυτο μου, το κανω απο πεισμα και μονο. Οπως δεν θα μπορουσα να σας εξηγησω, και απο που προερχεται αυτο το πεισμα.Το σιγουρο ειναι οτι βλαπτω τον εαυτο μου.Σημερα δεν εχω και πολυ διαθεση, και ο λογος ειναι πολυ σιχαμερος. Ακομα και τωρα αν μαζευα τα πραγματα μου και εφευγα οπουδηποτε, για να ξεχαστω καπως,και ομολογουσα στον εαυτο μου καποιο πραγμα που θα μου εκανε να ντρεπομαι για αυτο,οτι οχι μονο δεν ημουν τοσο κακος, αλλα δεν το αισθανομουν και μεσα μου. Εκανα τον μπαμπουλα στους αλλους, για να διασκεδασω. Η σκεψη αυτη παντα με συγκινουσε. Τετοιος ημουν. Αλλα ποτε δεν ημουν πραγματικα μοχθηρος. Ανακαλυπτα μεσα μου ενα σωρο αντιφατικα στοιχεια, και τα ενιωθα να βραζουν και ηξερα πως ηθελαν να μεινουν εκει, σε ολη τους την ζωη.  Μα δεν το επετρεπα αυτο, δεν αφηνα να το κανουν, δεν ηθελα να φανερωθουν. Με βασανιζαν τοσο που με εκαναν να ντρεπομαι. Θα μπορουσαν και σπασμους να μου φερουν, και ελεγα φτανει πια.Μα φτανει πια.Ισως να φανταζεστε κυριες και κυριοι,οτι νιωθω καποια μετανοια,και οτι κατα καποιο τροπο θελω να δικαιολογηθω. Ειμαι σιγουρος οτι το νομιζετε. Σας διαβεβαιωνω οτι δεν δινω δεκαρα τσακιστη αν το νομιζετε η οχι. Οχι μονο δεν μπορεσα να γινω κακος, μα δεν μπορεσα να γινω τιποτα. Τουλαχιστον ετσι οπως θα ηθελα να ειμαι. Ουτε κακος, ουτε τιποτενιος, ουτε ηρωας, ουτε τιμιος,ουτε ενα τοσο δα ζωυφιο. Στα 34 μου χρονια εξοργισμενος απο την σαρκαστικη και τιποτενια αυτη παρηγορια,πως ενας εξυπνος ανθρωπος δεν κατορθωνει ποτε να πετυχει στον προορισμο του,μονο ενας ηλιθιος το καταφερνει τοσο καλα.Εχω την αισθηση οτι ο ανθρωπος στις μερες μας, εχει την ηθικη υποχρεωση, να γινει ενα τιποτα. Γιατι ο ανθρωπος της δρασης ειναι ενα περιορισμενο πνευμα. Θα νομιζετε ισως, οτι θελω να σας κανω να γελασετε. Κανετε λαθος. Δεν ειμαι τοσο ευθυμος, οσο φανταζεστε η ισως φανταστηκατε. Αλλωστε αν ολη αυτη η φλυαρια μου, σας πειραζει στα νευρα, ( και το νιωθω πως σας πειραζει)και με ρωτησετε ποιος ειμαι, θα σας απαντησω πως ειμαι ο καραιβικος της δευτερας ταξεως λυκειου. Εγινα αυτο που ειμαι, για να κερδιζω το ψωμι μου, και μονο αυτο. Το κλιμα της ζωης που ζω, δεν αξιζει τιποτα, και πως η ζωη ειναι πολυ ακριβη για τα ισχνα εισοδηματα που εχω. Τωρα λοιπον θα ηθελα να σας πω, ειτε σας αρεσει ειτε οχι, το γιατι δεν εγινα ουτε καν ενα ζωυφιο. Στην πραγματικοτητα πολλες φορες θελησα να γινω ζωυφιο. Μα ουτε καν για αυτο δεν ημουν αξιος να γινω. Να μα τον θεο και την παναγια. Το να σκεφτεσαι υπερβολικα πολυ, ειναι αρρωστια. Στην καθημερινη ζωη, αρκει και με το παραπανο, μια συνηθισμενη πνευματικη δραστηριοτητα θα εφτανε. Δηλαδη και το μισο η το ενα τεταρτο απο αυτην, που εχει συνηθως ενας εξυπνος ανθρωπος στην δυστυχη εποχη μας. Μα περιφανευεται κανεις για τις αδυναμιες του? Και μαλιστα με τοση αναιδεια? Μα τι λεω? Ολοι το ιδιο δεν κανουν?  Για τις αδυναμιες τους δεν ειναι περηφανοι? Και ισως πιο πολυ και απο ολους να το κανω εγω? Καλα ας μην το συζηταμε, ο συλλογισμος μου ειναι απιθανος. Ωστοσο εχω την ακραδαντη πεποιθηση, οτι οχι μονο η υπερβολικη δραστηριοτητα ειναι αρρωστια,αλλα καθε ειδους πνευματικη δραστηριοτητα ειναι αρρωστια. Για παραδειγμα ειμαι φοβερα φιλοτιμος. Ειμαι και μιγιαγγιχτος, που μερικες φορες προσβαλλομαι τοσο ευκολα οσο ενας καμπουρης η ενας κοντοπουτανος. Ωστοσο ειναι στιγμες που θα ενθουσιαζομουν αν ετρωγα και κανενα χαστουκι.  Μιλαω σοβαρα ε?  Θα μπορουσα διχως αλλιως, να βρω εναν τροπο να απολαμβανω την απελπισια. Ειναι αναμφισβητητο οτι η απελπισια, μας προσφερει τις πιο δυνατες ηδονες, προπαντων οταν δεν ξερει κανεις, τι να κανει υστερα απο μια προσβολη. Αυτη ειναι η περιπτωση που δεχεται καποιος την σφαλιαρα. Τον συντριβει η ιδεα του απολυτου εξευτελισμου. Και πρωτα πρωτα ειμαι ενοχος εγω, γιατι ειμαι πιο εξυπνος, απο ολους εκεινους που με περιτριγυριζουν. Φανταζομουν τον εαυτο μου, παντα εξυπνοτερο απο τους αλλους, και μερικες φορες κοκκινιζα για αυτο. Περασα το μισο της ζωης μου, στραβοκοιταζοντας τους ανθρωπους, αλλα ποτε δεν κατορθωσα να τους κοιταξω καταματα. Και τελικα ειμαι ενοχος, γιατι αν ειχα καποια μεγαλοψυχια μεσα μου, με την σκεψη πως ειναι τελειως ανωφελη δεν θα υπεφερα τοσο. Ειμαι απολυτα βεβαιος πως δεν θα μπορουσα να κανω τιποτα. Ουτε να συγχωρησω εκεινον που με προσβαλε, γιατι θα το εκανε με τους φυσικους νομους, και σε αυτους δεν υπαρχει συγνωμη. Ουτε και να λησμονησω, γιατι παρα σαν θυμα των φυσικων νομων, η προσβολη παραμενει προσβολη. Τελος αν ηθελα να παω κοντρα στον υβριστη μου, θα ηταν τελειως αδυνατο, γιατι δεν θα μπορουσα να το παρω αποφαση, ακομα και αν το ηθελα.Για πιο λογο δεν θα μπορουσα να το αποφασισω?Ερωτηση…..Πως φερονται εκεινοι που ξερουν να εκδικουνται? Πως ξερουν να υπερασπιζουν τον εαυτο τους? Ενας πρακτικος ανθρωπος της δρασης, μονο μπροστα σε ενα τοιχο θα μπορουσε να σταματησει. Για αυτους ο τοιχος δεν ειμαι προκληση,σαν εμας τους διανοουμενους που σκεφτομαστε αλλα δεν δρουμε. Αυτον τον πρακτικο ανθρωπο εγω τον θεωρω αληθινο και ισορροπημενο. Αλλα ειναι κουτος. Μα που ξερετε?ισως ετσι πρεπει να ειναι ενας ισορροπημενος ανθρωπος. Να επιβιωνει μεσα απο την κουταμαρα του. Εγω τον κακο τον ανθρωπο τον λεω ποντικι. Ας υποθεσουμε οτι ενα ποντικι θελει να εκδικηθει επειδη τον προσβαλαν. Θα μαζεψει περισσοτερη κακια απο τον ισορροπημενο ανθρωπο. Βραζει η κακια μεσα του, απο τον αλλον που εχει μεσα τους την εμφυτη κουταμαρα και θεωρει απλουστατα, την εκδικηση σαν εκδηλωση δικαιωσυνης, ενω ο ποντικος λογο της υπερτροφικης συνειδησης, δεν το παραδεχεται. Πηρα φορα και γραφω ε? χεχεχεχε!!Να δειτε που στο τελος ο πονοδοντος που εχω, θα εχει γινει απολαυση. τς τς τς.. Δεν το πιστευετε ε? Το ειχα παθει και πιο παλια αυτο το πραμα. Πριν εξι μηνες περιπου, με ειχε πιασει παλι και ο πονος ειχε κρατησει κατι μερες. Με πεθανε λεμε. Και να ξερετε κατι. Ο πονος δεν ειναι σιωπηλος, αλλα βογκας και ουρλιαζεις. Αλλα ομως κυριες και κυριοι, υπαρχουν και τα αλλα βογκητα. Τα υποκριτικα..Και σε αυτα τα βογκητα, υπαρχει η απολαυση σε αυτον που υποφερει, και αν δεν υπηρχε η απολαυση δεν θα βογκουσε. Αυτα τα βογκητα εκφραζουν ανωφελο πονο, που ειναι εξευτελιστικος για το ατομο σας. Μηπως ειστε σκλαβος των δοντιων σας? Μηπως μεσα απο τις βρισιες των βογκητων, που το αιμα φτανει στα χειλη, και στους σαρκασμους που ακουτε,γεννιεται σιγα σιγα μια ευχαριστηση, που μπορει να φτασει στην πιο μεγαλη ηδονη? Να το πω αλλιως? Ας ακουσουμε λιγο τα βογκητα των πολιτικων που μας κυβερνουν, οταν τους πονανε τα δοντια. Λετε να βογκανε επειδη τους πονανε?  Η μηπως επωφεληθηκαν απο την διανοητικη αναπτυξη του πολιτισμου? Μηπως ειναι σκετη κωμωδια? Αυτα τα ξεφωνητα και τα βογκητα της δειλιας, να ξερετε κρυβουν απολαυση. Σας τυραννω την ψυχη λεει απο μεσα του. Θα νιωθετε συνεχεια οτι πονανε τα δοντια μου..Ετσι ειμαι και εγω παλικαρια. Σας λεω οτι εχω πονοδοντο, αλλα για εμενα ειναι σκετη απολαυση αυτο.Ξερω οτι σας αηδιαζει να ακουτε τα βογκητα μου. Αλλα ειναι το χειροτερο για εσας αυτο. Μην βιαζεστε ομως, θα ακουσετε πολλα ακομη. Δεν τα καταλαβατε αυτα που λεω ε? Οχι… γιατι φαινεται πως πρεπει να ειναι κανεις πολυ εξελιγμενος, και ευσυνειδητος για να περασει μεσα,στα λεπτα σημεια αυτης της απολαυσης. Ισως να σας φαινεται αστειο ολο αυτο. Και ισως τα αστεια μου να μην ειναι του γουστου σας, γιατι ειναι χονδροειδη, σκοτεινα, δυσνοητα, και ακαθοριστα. Και αυτο το κανω γιατι δεν σεβομαι τον εαυτο μου ξερετε ε? Αλλα πειτε μου…Μπορει ενας ανθρωπος, που εχει νιωσει βαθια τον εαυτο του, να τον σεβεται? Μπορει λοιπον καποιος που σεβεται τον εαυτο του, ενω ειναι αποφασισμενος να βρει την απολαυση,εχοντας συνειδηση του ξεπεσμου του?Δεν τα ρωταω αυτα επειδη με αναγκαζει, να τα πω καποια ανανδρη μετανοια.Γενικα ποτε δεν μου αρεσε να τραυλιζω.Αλλοτε μου αρεσε να ζηταω συγνωμη, οταν ακριβως δεν ειχα κανει τιποτα, και αυτο ηταν το χειροτερο. Μα να ζητας συγνωμη για κατι που δεν εκανες? Με λιγα λογια, εγω ξεγελουσα τον εαυτο μου, αν και δεν υποκρινομουν καθολου. Και αν το εκανα αυτο, ηταν γιατι ημουν τζαναμπετης. Σιγουρα θα με ρωτησετε γιατι το εκανα αυτο ε? Στεναχωριομουν να καθομαι, χωρις να κανω τιποτα. Μηχανευομουν διαφορα ψεμματακια.  Σας εβαλα σε σκεψεις ε? χεχεχεχε!! Για εξεταστε τον εαυτο σας λιγο καλυτερα να δουμε. Φανταζομουν περιπετειες, δημιουργουσα καποια ζωη, για να ζησω μεσα σε αυτην. Και ποσες φορες μου ετυχε να προσβληθω χωρις λογο, μονο και μονο για ευχαριστηση, αν και ηξερα οτιδεν υπηρχε καμια αφορμη για να θυμωσω. Η πλακα ειναι οτι θυμωνα σαν να υπηρχει κατι.λολ
Ξερεις ποσοι με ρωτησαν, μα εσυ δεν θυμωνεις ποτε? Παντα μου αρεσε στην ζωη ,να κανω τετοιους ακροβατισμους, τοσο, που στο τελος δεν μπορουσα να κυβερνησω τον εαυτο μου. Δηλαδη ελεος.
Πεινασα βρε γαμωτο τωρα. Τι να φαω τωρα πρωι πρωι?  Πω πω πολυ εγραψα βρε.
Για μισο να κανω ενα τσιγαρο.
I am back..λοιπον τι λεγαμε για να δω..
Α ναι, δεν μπορουσα να κυβερνησω τον εαυτο μου, και αλλες φορες παλι επιθυμουσα να ερωτευτω. Υπεφερα πολυ σας διαβεβαιωνω. Στο βαθος της καρδιας μου δεν πιστευα στον πονο.  Τον κοροιδευα…Μαλιστα ημουν και ζηλιαρης. Και παντα απο πληξη κυριες και κυριοι. Η απραξια δεν ξερω, αλλα με βαραινε πολυ μεσα μου. Γιατι ο μονος και ταιριαστος καρπος της συνειδησης ειναι η αδρανια, μαλλον πιο καλα η συνειδητη αδρανια.   Το ειπα πριν, και το λεω και τωρα, ολοι οι πρακτικοι ανθρωποι της δρασης, ειναι ανοητοι και στενομυαλοι. Αχ τι καλα θα ηταν, να εμενα τουλαχιστον απραγος απο τεμπελια..Χαχαχα ξερετε ποσο πολυ θα εκτιμουσα τον εαυτο μου ετσι αν ημουν ενας τεμπελης? Μαλλον θα το επαιρνα στα σοβαρα ε? Δεν ξερω μου βγαζει κατι πολυ θετικο. Και οποιος με ρωτουσε τι ειμαι, θα του ελεγα ειμαι ενας τεμπελης..Μα δεν ειναι σκετη καυλα αυτο? Μα δεν ειναι ευχαριστο να ακους τους αλλους να μιλουν για εσενα ετσι? Δεν ξερω εγω την βρισκω παντος. Τεμπελης ειναι ενα επαγγελμα, και ενας προορισμος. Ειναι μια σταδιοδρομια βρε. Βρε μην γελατε ετσι ειναι.ΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ..Βρε ειναι ευχαριστο να ακουμε τετοια πραγματα, στην αρνητικη εποχη που ζουμε..Τι να πω αλλο?  Τα ειπα ολα, και βαρεθηκα να γραφω ,και δεν ηπια ακομα και καφε ε? ελεος..Και για να κανουμε και λιγο τζερτζελε, να βαλω καμια ερωτησουλα στο κοινο μου. Εσυ ξερεις πως μπορεις να κανεις τον πονοδοντο να ειναι σκετη απολαυση?ε?ε?ε?ε?ε?ε?
01
Φεβ
10

Αδεσποτος

Για οσους δεν με ξερουν εδω μεσα το ονομα μου ειναι Καραιβικος.
Οσοι… και καλα με “ξερουν” με θεωρουν, κωλοπαιδο, αλητη, διεστραμμενο,και ενα σωρο αλλα επιθετα. Ειναι πολλες φορες που εχω γραψει κατι θεματακια, οχι μονο σε αυτο το site, αλλα και σε αλλα,στις 2 το πρωι, η και στις 5 το πρωι, παρεα με ενα μπουκαλι λαγκαβουλιν 16αρι. Ετυχε μερικες φορες, ηπια και λιγο παραπανω, και στις πλεον ακαταλληλες στιγμες, περιφρονω τις ακαταλληλες νορμες, η ενδιδω σχεδον σε καθε γυναικειο καπριτσιο, και φυσικα αγνοω τις συνεπειες των πραξεων μου. Το σιγουρο ειναι οτι ειρωνευομαι τους βλ@κες και τους δηθεν. Προσπαθω να πλαγιαζω με περισσοτερες γυναικες, απο οτι ειναι ασφαλες, η λογικο. Kαι γενικα συμπεριφερομαι, λες και εχω πεντε κιλα τεστοστερονη στο κεφαλι μου.Θα μπορουσα να πω οτι συνεισφερω εδω στον συγκεκριμενο χωρο, με εναν πολυ σημαντικο τροπο. Μοιραζομαι σχεδον, ολες μου τις σκεψεις με τον κοσμο. Μου ειναι ομως εντελως ακατονοητο, πως γινεται να συγχαιρεις τον εαυτο σου, επειδη εισαι ενας γυναικας.Kαι ακομα…. πως καποια μπορει να ενδιαφερεται για εναν ΤΥΠΟ σαν και εμενα?. Ειμαι ενα αηδιαστικο, προστυχο, πορνοδιαστροφικο και απεχθες βρωμερο πλασμα.Και….Εξαιτιας μου, εχω σταματησει να πιστευω και στον θεο. Αλλα κανενας θεος, δεν θα μπορουσε να επιτρεψει σε καποιον σαν και εμενα να υπαρχει.Πω πω… Αυτο θα πει αυτοκριτικη ε?Ενας αλλος θα μπορουσε να πει, οτι ειμαι ο πιο κουλ ανθρωπος που θα μπορουσε να φανταστει οτι υπαρχει. Θα μπορουσε ακομα να πει… αν πλαγιαζες με την κοπελα μου θα την αγαπουσα ακομα πιο πολυ.χεχεχεχε!!!!Η αληθεια ειναι οτι πολλες γυναικες με μισουν, και ειναι και καποιες αλλες που τις πιανει τρελα, και με ερωτευονται, με αυτον τον ποζατο κωλοπαιδισμο που βγαζω. Ισως τις αρεσω γιατι, βγαζω μια αφοπλιστικη ειλικρινεια, που τις πιο πολλες φορες εξοργιζει κιολας. Μερικες φορες ισως να ειμαι και σοκαριστικος. Το γιατι εχω σοκαρει, αλλα και ελκυσει τοσο κοσμο, φαινεται ισως και απο μερικα θεματα. Το παραξεχειλωνω? Δεν νομιζω. Ευτυχως οι χορευτες του πουθενα παρεμειναν γυμνοι. Και το λεω αυτο γιατι νομιζω οτι ειμαι ενας γυμνος χορευτης στην μεση του πουθενα να εχω λογο ιερο. Ακριβως εκει ειμαι. Στην μεση του πουθενα, με μυτη κοκερ, με σκυλισια ματια αγιου βερναρδου, και διαθεση ντοπερμαν. Αδεσποτος και ετοιμος….. να ορμησω στο πρωτο διαθεσιμο θηλυκο που θα δεχτει να με υιοθετησει. Να σερνομαι διπλα της σαν τιγρης, και να την βλεπω προσηλωμενη, γοητευμενη και απολυτα απορροφημενη απο το νεο της αποκτημα. Ετσι ειναι σημερα οι γυναικες..Μια γυναικα δεν λεει ποτε, ειναι αργα για κατι. Το μονο που μπορουν να κανουν, ειναι να δειχνουν νεες. Εν αναγκη, θα παρουν το λιπος απο τον κωλο και θα το βαλουν στο στηθος. εμααααα!!!
01
Φεβ
10

Εχω μια γευση τρικυμιας στα χειλη.

Εχω μια γευση τρικυμιας στα χειλη.
Αλλα αυτο δεν με εμποδιζει, να περιγραψω την ζωη μου, οσο ευκολη η δυσκολη θα μπορουσε να ειναι. Αληθειες και ψεματα μιας αλλης εποχης μιας αλλης ζωης ειναι τα μοναδικα χαρακτηριστικα.
Παλευεις με την υπαρξη σου?
Πως?
Παλευεις να φτασεις στα ορια του κυνισμου και της αγαπης?
Πως?
Παλευεις με την πραγματικοτητα και τον ορθολογισμο?
Πως?
Μπορεις να περιπλανιεσαι σαν ξωτικο και να αποζητας τα μανταρινια και τα μουσμουλα?
Πως?
Μπορεις να βρεις τα μετρα και τα σταθμα που θα σε γαληνεψουν και θα σε ξεκουρασουν? Πως?
Μπορεις να ονειρευτεις,οραματιστεις την πραγματικοτητα που δεν εζησες ακομα και δεν θα ομολογησεις ποτε?
Πως?
Οι πιο πολλοι λενε οτι καθε πραγμα ερχεται στην ωρα του.
Πλεονεκτες?
Η ζωη ξεκινα ανα-ποφευκτα απο τους γονεις μας. Και απο τις αγριες σκιες των γεροντων και γριων. Των γεροντων αυτων, που προκλητικα μισουν οτι γυρω τους δειχνει πως ειναι νεοτερο. Μισουν και θετουν σε λειτουργια, κληροδοτουμενα ζητηματα απο μια απανθρωπη αλαζονια,επειδη το επιταση η σκατοπαραδοση μας. Συγνωμη αλλα δεν μπορω να αφησω ασχολιαστες τις ανθρωπινες αδυναμιες, οτι αφορα υποκρισιακαι βαναυση συμπεριφορα. Ειδικα οταν εχει επιπτωσεις δυσαρεστες ως προς την ανθρωπινη υπαρξη. Νομιζω οτι η φυση του ανθρωπου, στο περασμα των αιωνων παραμενει πεισματικα αμεταβλητηκαι ακινητη.  Γιατι? Οταν λεω στον αλλον απο που το βρηκες το τσιγαρο? Και μου λεει….Μου το εδωσε ο Σταλιν.Υπαρχει γιατρικο φαρμακο η θεραπεια για αυτον τον ανθρωπο?Τρελοι και γνωστικοι, γνωστικοι και τρελοι, ενα σωμα μια ψυχη, για εναν κοσμο καλυτερο? Γινονται αυτα? Οχι πεστε μου γινονται? Ε πως γινεται βρε γαμωτο και δεν το ξερω εγω?
01
Φεβ
10

Γεια σου Καραιβικε

Γεια σου Καραιβικε μισογυνη και τσαχπινομπιρμπιλιαρη.χεχεχεχε!!!
Η αληθεια ειναι οτι ριχνω τρελο γελιο με τις μισογυνιστικες ατακες. Ηθελα να κατσω και να τα γραψω ολα αυτα, που εγραψα κατα καιρους. Και καταλαβα οτι σε καθε ποστ ερχεσαι σε επαφη με περισσοτερες πτυχες του χαρακτηρα σου. Συνειδητοποιεις οτι εισαι εξοργιστικος και διασκεδαστικος ταυτοχρονα. Συνειδητοποιεις οτι εισαι ανθρωπος των ακρων ομως κατα βαθος εχει καλη ψυχη. Για να ειμαι ομως ειλικρινεις οταν ειδα απαντησεις ανδρων να συμπεριφερομαι απαξιωτικα στις γυναικες, καταλαβα οτι εχουν κανει και ιδιοι παρομοιες σκεψεις. Ωστοσο πολλοι απο εμας ειναι εξοργιστικοι και εξωθουν τα ορια σε νεα επιπεδα. Εχω την αισθηση οτι πρεπει να προσεχουμε τι γραφουμε, γιατι μπορει να μας γυρισουν μπουμερανγκ.
Ειναι πολλες που εχουν σκεφτει και πει… Πως τολμας και τα λες αυτα ρε μπασταρδε????? Φυσικα απο την φυση μου σαν ανδρας, δεν μπορω να αρνηθω οτι ειμαστε οπτικοι τυποι. Αν πουμε οτι τον μισο χρονο της ημερας, δεν εχεις την ευκαιρια να μιλησεις με μια γυναικα..Και αυτο συμβαινει γιατι απλως περνας απο διπλα της στον δρομο, η την βλεπεις μεσα στο αυτοκινητο, και ετσι δεν γνωριζεις την προσωπικοτητα της… Τα συμπερασματα θα τα βγαλεις μολις δεις τα ματια της. Επισης οταν βλεπω μια γυναικα με κοντη φουστα, αναρωτιεμαι γιατι σκατα την φοραει? Μα μοιαζει τοσο χαζο και ηλιθιο..Αλλες φορες θα πω τι ωραια και ομορφα ποδια που εχει?? Εξαρταται ομως απο το πως η καθε γυναικα χειριζεται τον εαυτο της. Τελικα το νομιζω το σεξαπιλ κραταει 3 με 4 δευτερολεπτα ε? Μια γυναικα μπορει να γινει σεξυ, με πολλους και διαφορους τροπους. Καποιες φορες ειναι σεξυ με τον τροπο που κινειται. Αλλες φορες ειναι σεξυ οι αποψεις της η ο τροπος που σκεφτεται. Καποτε μπορει να με εκπληξει οντας τρυφερη. Και υπαρχουν και φορες που δεν συμβαινει τιποτα απο ολα αυτα. Εκτιμω αφανταστα οταν μια γυναικα ξερει ποτε να το βουλωνει.λολ. Και αφου το ειπα τωρα αυτο, μαλλον θα πρεπει να το βουλωσω και εγω ε?. χεχεχε!!! Νομιζω οτι ειμαι καλος στο να δινω συμβουλες..Κοιταξτε… Εχω ερθει αντιμετωπος με πολλες δυσκολιες της ζωης ε? Και προφανος να αναζητησω συμβουλες απο αλλους ανθρωπους,ειναι πραγμα που με διδαξε πολλα για τις συμβουλες. Οταν αρχιζω να δινω συμβουλες παθιαζομαι. Καθομαι και ρωταω γιατι κανουν το ενα, γιατι κανουν το αλλο, και πολλοι εκπλησσονται οταν με βλεπουν ετσι. Δεν περιμεναν οτι θα ημουν τοσο παθιασμενος η οτι θα ειχα αποψη. Αυτο γενικα με βοηθαει επειδη εχω μια ευαλωτη και παθιασμενη πλευρα..Επισης μια πλευρα μου ειναι πολυ εσωστρεφης και ανεκφραστη..Ναι ναι μπορω να τα εχω ολα αυτα.. Εξαρταται ποιος διακοπτης ανοιγει εκεινη την στιγμη. Ειμαι πεποισμενος οτι οι γυναικες ειναι πιο ειλικρινεις.Οι αντρες ειμαστε περισσοτερο απλοι και στεγνοι και σε αυτο υπαρχει και μια ειλικρινεια.Οι ανδρες μπορουν να γινουν τοσο ψευτες καμια φορα,χωρις ομως να τους καταλαβαινουν οι γυναικες.Εαν… λεω.. εαν.. εαν οι γυναικες γνωριζαν τα μισα απο οσα συμβαινουν στο μυαλο ενος ανδρα,ολες θα γινονταν λεσβιες χεεχεχεχ!!! Τωρα για να μην λεω και μαλακιες, βωμολοχω συχνα. Και μερικες απο τις αποψεις που γραφω εδω μεσα τις λεω και εξω σε παρεα και κοιτουν ο ενας τον αλλον και χαμογελουν. Μαλλον ειχαν πιστεψει οτι ειμαι απο τους σοβαρους..χοχοχο!!!Τεσπα. Δεν ξερω εαν εχω την φημη του πλακατζη η του μισογυνη..Δεν σκεφτομαι ετσι..Οι γυναικες παντως γελουν με τα αστεια μου επειδη αντικατοπτριζουν τους ανδρες. Επισης πιστευω οτι εχω πολυ χιουμορ..ε? Εσεις τι λετε?
01
Φεβ
10

Το να εχεις παντα δικιο ειναι τεχνη.

Νομιζεις οτι εχεις δικιο, και το ιδιο πιστευω εγω για εμενα.
Το να εχεις παντα δικιο ειναι τεχνη, κυριες και κυριοι.  Και εγω αυτην την τεχνη την ξερω πολυ καλα. Τα βλεπουμε εξω στην καθημερινοτητα. Βλεπουμε ανθρωπους να φιλονικουν στις συναναστροφες τους, και αυτο προφανος οφειλετε σε οτι αφορα την φυση μας. Βλεπω οτι προσπαθουν, να αποδειξουν και αναπτυξουν καποιες τεχνικες που θα τους βοηθησουν να υπερισχυσουν σε καθε αντιπαραθεση. Ολο αυτο που συμβαινει, μου θυμιζει το βιβλιο του ντοστογιεφσκι Εγκλημα και Tιμωρια και τον ρασκολνικοφ.
Νομιζω οτι ο ανθρωπος ειναι εριστικος απο την μερα που γεννιεται. Λιγο πολιτικη βρε παιδι μου.
Μα τι γκρινια ειναι αυτη?
Τι υβρη?
Μα τι αυστηρες κριτικες?
Μα τι καταγγελιες?
Μα τι αερολογιες?
Μα τι ψεμα επικρατει στην κοινωνια?
Βλεπω ατομα που δεν γουσταρουν ο ενας τον αλλον, και ο διαλογος τους δεν εχει κανενα ιχνος πολιτικης η πολιτισμου. Μια συνεχομενη αρνηση και απορριψη βλεπω, και ενα μπερδεμα λογικης και συναισθηματων. Μα ελεος..Η αρνητικοτητα να παρεις καποιον στα σοβαρα ανθιζει ε? Τσιγκλανε με ψευτικα υποννοουμενα, κρυβοντας την αποψη τους και ισοπεδωνουν τις ιδεες του αλλου μονο και μονο για να κανουν πλακα ε? Προσπαθουν να κανουν φασαρια, να διαφωνησουν και να αποχωρησουν τσακωμενοι. Μα που ειναι οι σεβαστοι ανθρωποι και οι νοικοκυραιοι?
Που ειναι οι μορφωμενοι να μορφωσουν και τους αλλους?
Ποια ειναι η ουσια? Ποια ειναι η ελευθερη σκεψη? Και που ειναι χαμενη?
Που ειναι το οργανο συσπειρωσης να μας προτρεψει να ζυμωσουμε τις ιδεολογιες μας?
Και μην μου πειτε δεν χρειαζομαστε συσπειρωση ε?
Και εδω μεσα, και εξω.. Εγω βλεπω πολλους δηλωμενους παντος. Απο κομμουνιστες, αθεους, ασεβεις, ιαχωβαδες, αντιχριστους, βλασθημους, μεχρι και ανατροπειςτου οικογενειακου θεσμου .Ολοι αυτοι πιστευουν οτι εχουν καποιο δικιο, και προσπαθουν να μας μορφωσουν.. Ε οχι κυριες και κυριοι.. Το να εχεις παντα δικιο, ΕΙΝΑΙ ΤΕΧΝΗ. και εγω την ξερω.
01
Φεβ
10

Τηλεφωνια

Ακομη δεν μπορω να συμφιλιωθω με την εικονα των ανθρωπων,που περπατουν στον δρομο, η οδηγουν μονοι τους στο αυτοκινητο τους, και μιλουν σαν τους χαζους στο πουθενα. Βεβαια δεν μιλουν στο πουθενα. Στο κινητο μιλουν. Αλλα αν μπορουσαν να δουν την φατσα τους σε εναν καθρεφτη, ιδιαιτεραοταν χρησιμοποιουν handsfree, bluetooth, και δεν φαινεται η συσκευη θα καταλαβαιναν την γελοια εικονα που βγαζουν προς τα εξω.
Ας πουμε προχθες, που περπατουσα στην τσιμισκη και ελυνα ταυτοχρονα επαγγελματικα προβληματα στο κινητο, οταν ειδα τον εαυτο μου στον καθρεφτη μιας βιτρινας….Μια μονη της να περπαταει και να μιλαει εντονα στο πουθενα. Ασε το σκεφτομαι και νευριαζω με το ψωνισμα της….Απο τοτε οταν χτυπαει το τηλεφωνο στο δρομο, σταματαω στην ακρη για λιγα δευτερολεπτα μεχρι να πω σε αυτον που ειναι στην αλλη ακρη της γραμμης, σε ποση ωρα μπορει να με ξανακαλεσει η να τον ξανακαλεσω για να μιλησουμε σαν ανθρωποι. Στο κατω κατω η κινητη τηλεφωνια σαν συλληψη αυτο το νοημα δεν εχει?
Να δωσει λυσεις σε επειγουσες καταστασεις?.. Ε μην τρελαθουμε τωρα.. Μη μου πειτε οτι ολοι αυτοι που μιλανε στα κινητα τους στον δρομο, στο αυτοκινητο,στα καφε ,στα εστιατορια, εχουν τοσο επειγοντα θεματα να λυσουν ε? Σκατααααααα και εφελικια ειναι.!! Μια αλλη φορα ημουν σε ενα εστιατοριο, και μου σκαει sms. Απαντω με ενα λακωνικο αργοτερα΄΄ και αυτο εγινε αιτια παρεξηγησης… Αν ειναι δυνατον. Γιατι ο παραληπτης θεωρησε οτι πολυ απλα τον αγνοω. Το εχουν απαιτηση να ασχοληθω μαζι τους εκεινη την στιγμη επειδη το θελουν αυτοι.Τελικα ποιος ειναι ο αγενης σε αυτην την περιπτωση? Ε μην τρελαθουμε κιολας.Μια αλλη φορα παλι μεσα σε ενα κλαμπ, (περιπτωση με μια γκομενα)….Ημουν με μια παρεα, ερχεται με το κινητο και τραβαει βιντεο. Ελα εδω μωρη την λεω. Με πιο δικαιωμα με τραβας βιντεο? Μα δεν κανω κατι κακο μου λεει, απλως τραβηξα ενα βιντεακι για να το βαλωστο facebook. Τι δουλεια βρε εχει η δικια μου φατσα στο δικο σου κωλοfacebook? Ακουστε αγενεια. Το ζωο, γιατι για εμενα αυτη ηταν ενα ζωο, νομιζει οτι με το βιντεο κανει κατι εξυπνο η κατι χαριτωμενο με τετιου ειδους ενεργειες. Νομιζω οτι λογω καταγωγης, ανατροφης η παιδειας, δεν αντιλαμβανονται οτι γινονται θρασυτατα αγενεις.Ας σκεφτουν τουλαχιστον οτι γινονται παρανομοι.
01
Φεβ
10

Αστρα

Εχω δει ανθρωπους σε δυσκολες στιγμες και πολυπλοκες να στρεφουν το βλεμμα τους ψηλα στα αστρα.
Δεν μπορεσα ποτε να καταλαβω την λυση που θα δωσει ενα αστρο η αστρα,οταν βρισκονται τοσα πολλα χιλιομετρα μακρια, η μερικα ετη φωτος.
Τις περισσοτερες φορες τους περνουσα για χαζους.
-Τι κοιτας και ξανακοιτας μωρε?Θα πιαστει κανενας αυχενας σου και θα σε τρεχουμε στα νοσοκομεια βραδιατικα.
-Δεν μπορω να μην τα κοιταω, μου ειχε πει καποτε μια κοπελιτσα οταν την ρωτησα. Με κανουν να ξεχνιεμαι, να ταξιδευω, να σκεφτομαι,και να ελπιζω.
Προσπαθω να το απολαμβανω.
-Μωρε τι μας λες? Και ολα αυτα το κανουν τα αστρα,χωρις να ζητησουν κανενα ανταλλαγμα? Αν ειναι τζαμπα βρε παιδι μου να το κανω και εγω.
-Δοκιμασε τι εχεις να χασεις?
-Μωρε λες? Γαμωτο ειμαι και ντροπαλος, θα με δει κανενας να κοιταω τα αστρα και το πρωτο πραγμα που θα σκεφτει ειναι… η κανενα πρεζονι ειμαι που απολαμβανω την μαστουρα περιμενοντας τον ηλιο να ξημερωσει, να φεξει, απο την δυση, η κανενας απογοητευμενος που τον εστειλε η γκομενα πακετο, η κανενας μαλακας που το παιζει δηθεν αστρονομος, κανοντας αστρονομικες παρατηρησεις…
Εγω ομως δεν ειμαι τιποτα απο ολα αυτα.
Εγω ειμαι ενας χρεωμενος, που εχω να δινω μερικα χιλιαρικα στην κωλοτραπεζα,και εφτασα στο σημειο να κοιταω τα αστρα, μηπως και πεσει καμια επιταγη να ξελασπωσω. Ετσι και εκανα… Ηταν παραμονη χριστουγεννων, οταν μακρια απο τα αδιακριτα βλεμματα ολων πηρα την αγαπημενη μου καρεκλα και ανεβηκα στην ταρατσα. Ευτυχως ειχε ξαστερια και τα εβλεπα ολα μια χαρα. Το ματι μου επεσε στο πιο φωτεινο αστερι τον σειριο. Οσο πιο φωτεινο τοσο πιο κοντινο σκεφτηκα. Αρα… πιο γρηγορα θα ερθει και η επιταγη. Εφτιαξα και χαμομηλι, ειχα και τα τσιγαρακια μου και καθησα στην καρεκλα. Σηκωνω το κεφαλι μηπως και δω καμια αστρικη επιταγη, και ακουστηκαν δυο διαδοχικοι ηχοι,κρακ κρακ απο τον σβερκο.
Πω πω αλατα? Πω πω αγυμνασια?. Εχω παραμελησει τον εαυτο μου τελειος. Μετα τις γιορτες αρχιζω γυμναστηριο.
Ας επικεντρωσω το βλεμμα και την σκεψη στα αστρα. Αφηνω τις αισθησεις μου να πλανηθουν μαζι τους σε μια εντελως φανταστικη, προσωπικη εκδοχη,για τον λογο της υπαρξης, και της χρησιμοτητας τους. Οτι ισως να ειναι οι ορατοι εκπροσωποι, αυτης της γνωστης/αγνωστης αορατης ενεργειας, που κατοικοεδρευει εκει ψηλα.
Η ολοκληρωμενη μου εκδοχη λεει, οτι τις μερες των γιορτων τα αστρα μεταμφιεζονται, χρησιμοποιωντας τα πιο απιθανα χρωματα, και υλικα, και κατεβαινουν στην γη. Και που και που φερνουν και καμια επιταγη.χεχεχε!!!Και τοτε τα συνανταμε παντου.. Πανω σε δεντρα σε δωρα, στους δρομους. Γινονται γλυκα, αξεσουαρ, κοσμηματα, ευραααα. χχχχαχαχα!! και μελλοντικες προβλεψεις…Το πιο πιθανον ειναι στο τελος να μεταμορφωνονται σε εκατομμυρια, ευχες, ονειρα, και επιθυμιες, και επιστρεφουν πισω στην θεση τους, μολις ο κακλαμανης πει 2,1 μπηκε ο καινουργιος χρονος. Ελεος. Στην συνεχεια αυτες οι ευχες που πηραν μαζι τους,τιθενται στο αστρικο τραπεζι προς διερευνησηκαι επεξεργασια. Αν καποιες ειναι συμβατες με την συμπαντικη ταξη πραγματων, υλοποιουνται και τοτε νιωθουμε μια ευγνωμοσυνη.Οι υπολοιπες συνηθως απορριπτονται για λογους που μαλλον δεν θα μαθουμε ποτε. Στην περιπτωση αυτη, επιστρατευουμε τις δυναμεις της αποδοχης, και της εμπιστοσυνης που διαθετουμε, σχετικα με το οτι οι αποφασεις που παρθηκαν, ηταν οι σωστες και αρχιζουμε και δημιουργουμε το επομενο ονειρο μας, με την ελπιδα οτι μπορει την αλλη φορα να εγκριθει προς υλοποιηση απο το συμπαντικο συμβουλιο. Βεβαια εχω και μια αλλη, πιο πεζη και σκεπτικιστικη εκδοχη για τα αστρα. Αυτη που λεει. Οτι απεχθανονται τα πολυ μακρινα ταξιδια και τις μεταμφιεσεις και για αυτο δεν πατανε το ποδι τους στην γη. Οσο για τις ευχες και τα ονειρα των ανθρωπων, προτιμουν να μην επεμβαινουν καθολου δινοντας τους την δυνατοτητα με αυτον τον τροπο, να γευτουν την ελευθερια και την χαρα της αποκλειστικης ευθυνης για την πραγματοποιηση τους. Αυτο ηταν το συμπερασμα που εβγαλα κοιτωντας τα αστρα.
Δυο ηταν οι εκδοχες.
Η πρωτη με κανει να ονειρευομαι, και η δευτερη με κανει να παταω γερα πανω στην γη. Ποια αραγε απο τις δυο εκδοχες να ειναι πιο κοντα στην αληθεια? Ο λαχειοπωλης στην πλατεια συνταγματος η στην αριστοτελους που ειχε την επιταγη? Η η γευση της χαρας, της αποκλειστικης ευθυνης για την πραγματοποιηση αγορας, ενος πλυντηριου πιατων?
Εγω εκανα δυο ερωτησεις, και αν θελει ας απαντησει το συμπαντικο συμβουλιο. Πραγματοποιηθηκε βρε καμια ευχη σας τωρα στις γιορτες ?
01
Φεβ
10

Η ουσια της ζωης

Σπανια μιλαω για σχεσεις, αλλα που και που, νομιζω οτι εχω καπως υποχρεωση να τα πω.
Βλεπω πολλες αποτυχημενες σχεσεις, και αποτυχημενες προσπαθειες διαχειρισης συναισθηματων, προβληματα και χωρισμους.
Ενα αορατο τειχος υψωμενο, στον καθε υποψηφιο γκομενο η γκομενα και μαθαινουμενα ζουμε με την παρτη μας.
Χωρις φλερτ, χωρις σεξ, χωρις τρυφεροτητα.
Γινομαστε σκληρα οντα, και αγριμια που τριγυρναμε στο κλουβι μας.Αλλα παρα οτι η πορτα ειναι μισανοιχτη, δεν κανουν καν την κινηση να βρουν τον δρομο της ελευθεριας.
Μενουν εκει στα σιγουρα.
Ειμαι σιγουρος οτι πολλοι απο εσας, καποια βραδια σας πιανουν οι αδυναμιες και τα ζορια, και σαν ογκοληθοι σφηνωνουν στο στηθος σας. Αρχιζουν οι σκεψεις, τι ωραια που θα ηταν να υπαρχει καποιοςνα μας χαιδεψει τα μαλλια, η να μας εχει αγκαλια, και ξαφνικα παλι αυτο το τειχος ερχεται στο μυαλο μας, και μας φερνει στα ισια μας.
Τελικα η ζωη ειναι μια γραμμη.
Διοτι καλυτερα μια ευθεια γραμμη ερωτικης μοναξιας, παρα αυτο το καρδιογραφημα συναισθηματων πανω κατω ε?
Αλλα τωρα τι να κανουμε?Να παμε κοντρα στην φυση?
Ε εχουμε και αναγκες βρε αδερφε πως να το κανουμε?
Αρχιζουμε και βαριομαστε αυτην την ευθεια γραμμη, και αναρωτιομαστε αν ειναι οντως καλυτερα αν δεν εχουμε καθολου συναισθηματα.
Τοτε αποφασιζουμε να δοκιμασουμε ξανα λιγο την τυχη μας ε?χχααχα!!
Ακουστε τωρα το κελεπουρι…Ναι μεν δοκιμαζουμε την τυχη ξανα, αλλα πως?
Με προυποθεσεις.. Ναι ναι με προυποθεσεις.
Ας παρουμε παραδειγμα τις γυναικες.
Τι σκεφτεται? Εστω να κανω λιγο σεξ μωρε. Το σκεφτεται πιο καλα, και βλεπει μια συνευρεση με αλλον πιο θετικα. Αλλα και πιο μηχανικα ε? Τεσπα το δοκιμαζει καλως η κακως.
Η διαπιστωση ομως που κανει ειναι, οτι οχι απλως δεν την πατησε, αλλα οτι ειναι ανικανη να ερωτευθει. Ε ναι βρε.  Βρισκουν συνεχεια ψεγαδια, οπως δεν μου αρεσουν τα χερια του, τα ποδια του, τα δαχτυλα του, τα μαλλια τουςκλπ/.. Τα οποια ειναι μονο στην φαντασια των γυναικων ε?
Ε ναι. Ε πως αλλιως θα παραμενουν σιγουρες και αδεσμευτες?
Ωσπου ερχεται η στιγμη, που αρχιζουν να αναζητουν λιγο παθος, λιγο χτυποκαρδι, λιγη γλυκια προσμονη βρε αδερφακι μου.
Και αφου ερωτευθουν βρε τσακαλια, τι λετε οτι σκεφτονται μετα?
Δεν θα ξανακανω τα ιδια λαθη οπως παλια.Αυτη την φορα θα ειναι διαφορετικα.χεχεχεχεχε!!!
Εχω την εντυπωση ρε παιδια, οταν μια γυναικα φτασει στο σημειο αυτο οτι καθε βημα που κανει ειναι φοβισμενο. Κανω λαθος?
Νομιζω οτι καθε ερωτευμενη γυναικα, πρεπει να εχει μεσα της και λιγο τον φοβο. Αυτη δεν ειναι η ουσια της ζωης? Αυτα τα σκερτσα δεν ξυπνανε την φυση μας?
Και στο κατω κατω ας  χωρισεις και πληγωθεις βρε.
Αμαν βρε και τι εγινε? Σιγα τωρααααααααααααα…Εσεις τι λετε?
01
Φεβ
10

Μην κοιτας τα αστρα.

Το ερωτημα αν πρεπει να κοιταμε τα αστρα, αν ειναι η πραγματικοτητα αν ειναι η αληθεια η οχι.
Η απαντηση ειναι οχι.
Μην κοιτας τα αστρα.Ο σωτηρας του κοσμου, και ο σωτηρας του ιδιου σου του εαυτου εισαι εσυ.Τα αστρα δεν ειναι θεραπευτες.

Αυτο που χρειαζομαστε ειναι να θεραπευτουμε απο το παρελθον.Και η καλυτερη θεραπεια ειναι η συγχωρεση.
Το ερωτημα αν μπορουμε να αλλαξουμε, η να σωσουμε τον κοσμο, οσο ηχηρο και αν ακουγεται οσο μαγικη σκεψη και αν μοιαζει, προκειται για μια πραγματικοτητα που ξεπερνα κατα πολυ αυτο που εχουμε μαθει ολοι να πιστευουμε.
Ας φερω ενα παραδειγμα.
Η σημερινη κριση που ακουμε, δεν ειναι κατι το καινουργιο, ουτε ακουγεται για πρωτη φορα.

Τα δυσοιωνα οικονομικα συννεφα αρχισαν να βαραινουν τον κοσμο, πολυ πριν.
Ο λαζλο ας πουμε, που ειναι ο θεμελιωτης της θεωριας, γενικης εξελιξης συστηματων, ειχε δημοσιευσει πολλες προφητικες θεσεις, πανω σε αυτο το θεμα..Λεει οτι η ανθρωποτητα στο θεμα κριση, ειναι αντιμετωπη με δυο επιλογες.
1ον η παγκοσμια καταρρευση εξαιτιας της κορυφωσης της οικονομικης ανισοτητας και του ανταγωνισμου των εξοπλισμων.
2ον η μορφη ενος πρωτοφανους παγκοσμιου επιτευγματος, στηριγμενου στην δραση μη κυβερνητικων οργανωσεων και αφυπνισμενων ατομων.

Εγω απο την μερια μου, μπορω να πω με βεβαιοτητα.Οτι αν θελησουμε πραγματικα, μπορουμε να μεταμορφωσουμε συλλογικα την σκεψη και την σταση μας, για να παραχθει μια βιωσιμη δημιουργικη λυση στους κινδυνους.Αν περιμενουμε λυσεις απο τα αστρα, αστα και βραστα.
Η αληθεια ειναι οτι χρειαζεται οραμα, αξιες, και πραξεις, ευαισθητοποιημενων ανθρωπων.
Χρειαζεται μια πρωτοφανη αλλαγη στην κρισιμη περιοδο.
Το γεωπολιτικο τοπιο πρεπει να αλλαξει.
Εχω διαβασει πολλα βιβλια, και θεωριες, που ακομα και σημερα, υποστηριζουν πως οι σκεψεις μας και μονο, δημιουργουν τον κοσμο.

Ε ναι..Αλλα τα εξωτερικα γεγονοτα, δεν ειναι αυτα που διαμορφωνουν την ψυχικη μας κατασταση,αλλα η ψυχικη μας κατασταση, που διαμορφωνει τα γεγονοτα.
Εχω μια θεωρια που λεει οτι..
Ο εξωτερικος κοσμος, δεν υπαρχει παρα μονο σαν μια προβολη του νου μας και των σκεψεων μας.

Γινομαι δυσνοητος ε? χμμμμμ!!
Για παραδειγμα..
Η εκβαση μιας μαχης..Ειναι νικη η ηττα?

Ποια ειναι η απαντηση ξερει κανενας?

Η απαντηση εξαρταται απο εκεινον που την δινει. Και ετσι διαμορφωνεται αναλογα, αν ειναι η δεν ειναι ο νικητης. Κατα συνεπεια, η πραγματικοτητα εξαρταται απο την οπτικη γωνια, εκεινου που την παρατηρει. Απο μονη της δεν υπαρχει. Απο οποια και οπτικη γωνια και αν δεις τα αστρα, συμπερασμα δεν θα μπορεσεις να βγαλεις..Και αν μπορεσεις και βγαλεις το σιγουρο ειναι, οτι εισαι φαντασιοπληκτος.

Οποτε η μονη σου καταληξη, θα ειναι η στο δαφνι, η στην σταυρουπολη.
Εαν νομιζεις οτι οι τρελοι μπορουν να σωσουν τον κοσμο, τοτε τι να πω?
Εδω ο τρελος δεν μπορει να σωσει τον εαυτο του. Οπα μισο λεπτο.
Εδω νομιζω οτι εχω πεσει σε μια αντιφαση ε?
Μηπως ο τρελος που νομιζουμε, ειναι τρελος μονο απο την δικια μας οπτικη γωνια? Μηπως δεν χρειαζεται θεραπεια ο τρελος, αλλα ενα κομματι του εαυτου μας?

Μηπως ετσι τους δουμε διαφορετικα?

Μηπως το καθετι στην ζωη μας, ειναι δικια μας ευθυνη απλως επειδη βρισκεται στην ζωη μας?

Μηπως ολοκληρος ο κοσμος, ειναι δικια μας δημιουργια?

Το να ειμαι υπευθυνος για τον δικο μου εαυτο το καταλαβαινω, αλλα να ειμαι υπευθυνος για οτι κανει ο καθενας στην ζωη μου, δεν ειναι πολυ διαφορετικο?

Και στο κατω κατω,ασε τον τρελο και τον χαζο, να βλεπουν τα αστρα μηπως και αλλαξει κατι. Ετσι δεν ειναι? Εαν σου πει, μην μου στερεις αυτο που δεν μπορεις να μου δωσεις, τι θα του πεις?
Ασε εχουμε ακουσει πολλους να ταζουν τα αστρα.
Η πλακα ειναι οτι οι γνωστικοι τα ταζουν.Ο τρελος ειναι επιφυλακτικος.χεχεχε!! Με ειδατε εμενα να ταζω κατι? ε? ε? ε? ε? ε? ε?

01
Φεβ
10

Ειμαστε πεθαμενοι μολις γεννηθουμε

Εχτες το βραδυ ο καιρος ηταν ησυχος.
Το χιονι επεφτε πυκνο, σκεπαζοντας τα πεζοδρομια και τον ερημο δρομο, με ενα παχυ στρωμα.
Δεν ακουγοταν κανενας ηχος, και τα φαναρια εφεγγαν θλιβερα και ανωφελα.
Στεκομουν πανω στο χιονι, προσπαθουσα να τρυπησω την σκοτεινη ομιχλη, και σκεφτομουν.
Αληθεια τι ειναι προτιμοτερο?
Η μετρια ευτυχια η ο υψηλος πονος?
Σου εχει συμβει ποτε να εισαι ξαπλωμενος στο κρεβατι, να νιωθεις σαν μισοπεθαμενος, απο τον ηθικο πονο
?Να νιωθεις πικρια και τυψεις.
Μα μπορεις συνεχεια να εχεις την παραμικρη αμφιβολια?
Μα μπορεις συνεχεια να εχεις εναν καχυποπτο θυμο?
Δεν ξερω τι να πω…
Ειναι πολλα πραγματα που μου προξενουν ελεεινη εντυπωση. Πιστευω το ιδιο συμβαινει και σε εσας ε?
Ναι ναι, γιατι ολοι εχουμε ξεσυνηθισει σε τετοιο βαθμο την ζωη, που μερικες φορες αισθανομαστε καποια αηδια για την πραγματικη ζωη και για αυτο την αποστρεφομαστε οταν μας την θυμιζουν. Καταντησαμε να θεωρουμε την πραγματικη ζωη σαν αγγαρεια. Σχεδον σαν επαγγελμα την καναμε, και ολοι μεσα μας ειμαστε της γνωμης,οτι ειναι προτιμοτερο να ζει κανεις την ζωη ετσι οπως την θελει.
Και γιατι ταραζομαστε? Γιατι κανουμε τοσες ανοησιες? Τι ζηταμε?
Ουτε και εμεις οι ιδιοι ξερουμε.
Θα υποφερουμε περισσοτερο αν οι τρελοι μας ποθοι πραγματοποιουνταν?
Σταθειτε και προσπαθηστε να δωσετε στον εαυτο σας περισσοτερη ανεξαρτησια. Βγαλε απο την μεση τα εμποδια, και μεγαλωσε τον κυκλο δρασης σου.
Μου επιτρεπεται να δωσω ενα παραδειγμα ε?
Το εχω πει και αλλη φορα οτι ειμαι ανθρωπος των ακρων. Εκεινο που εσεις δεν τολματε ουτε στον μισο δρομο να φερετε, απο δειλια. Και συν αυτο, παιρνετε την δειλια σας για φρονημαδα και παρηγοριοσαστε ξεγελωντας τον εαυτο σας. Για αυτον τον λογο ισως να ειμαι πιο ζωντανος απο εσας.
Αλλα δωστε μου ακομα λιγο προσοχη.
Δεν ξερουμε ακομα που υπαρχει τωρα που εκεινο ειναι ζωντανο, απο τι ειναι και πως ονομαζεται.
Εαν σας αφησουν χωρις τηλεοραση, χωρις ιντερνετ, χωρις ραδιοφωνο, χωρις περιοδικα κλπ. Αμεσως θα πελαγωσετε και θα τα μπερδεψετε. Δεν θα ξερετε που να στηριχθητε και που να αφοσιωθητε, δεν θα ξερουμε τι πρεπει να αγαπησουμε, η να μισησουμε, τι πρεπει να εκτιμησουμε η να περιφρονησουμε. Βαριομαστε ακομα και που ειμαστε ανθρωποι, ανθρωποι με σαρκα και οστα αληθινα. Ντρεπομαστε για αυτο, και το θεωρουμε ατιμια μας. Γυρευουμε να γινουμε ενας τυπου γενικου ανθρωπου που δεν υπηρξε ποτε. Ειμαστε πεθαμενοι μολις γεννηθουμε και χρονια και χρονια μας γεννουν γονεις που δεν ειναι ουτε αυτοι ζωντανοι, και ειναι μια κατασταση που μας ευχαριστει ολο και πιο πολυ.
Μας αρεσει ναι. Σε λιγο θα επινοησουμε, καποιο τροπο να γεννιομαστε απο μια ιδεα.Πφφφφφφφφφφφφ!!!
01
Φεβ
10

Υστερα λετε οτι ξερετε απο γυναικες.

Ειναι απιστευτο πως περναμε ολοκληρη την ζωη μας, με ματια μισοκλειστα,αυτια βουλωμενα, και σκεψεις ναρκωμενες.
Ισως να ειναι πιο καλα ετσι.
Ισως αυτο να κανει την ζωη πιο ανεκτη και τοσο ευπροσδεκτη.
Αληθεια εχετε ποτε δει γυναικα με αυτα τα χαρακτηριστικα?
Εχετε δει ποτε την μελαγχολικη φιγουρα της?
Εχετε δει ποτε το πνευμα, μιας ανελεητης γνωσης θαμμενης σε ενα μοναχικο ταφικο προσωπειο,με βλεμμα ολο παραπονο, και απελπισμενο, με χειλη σφραγισμενα για παντα?
Υστερα λετε οτι ξερετε απο γυναικες. Πφφφφφφφ.
Μα δεν ειναι πολυ ομορφη μια τετοια γυναικα?
Οχι πεστε μου δεν ειναι?Δεν ξερω αν μπερδευομαι.
Ειναι ομορφη η μηπως παιζει ρολο, η δικια μου ικανοτητα να συμπασχω με εναν αλλον ανθρωπο?
Λετε να ταυτιζομαι με τις αναμνησεις και τα πιο τρυφερα συναισθηματα?
Η μηπως ειναι ομορφη, γιατι ειμαι ανθρωπος με συνειδηση και μαλιστα συνειδηση ρομαντικη?
Η μηπως ειναι ομορφη στα ματια μου, απο τα πολλα τα βασανα που εχει περασει?
Αυτη ειναι η μοιρα ολων μας.
Γιατι δεν υπαρχει ανθρωπος που να μην θυμαται, οτι στο απογειο της εκπληρωσεις των επιθυμιων του να εγκαταλειφθηκε απο καποιον η κατι, πιο ακριβο και απο την ιδια την ζωη.Η κοινη μας μοιρα λοιπον, στρεφεται εναντια στις γυναικες με ιδιαιτερη σκληροτητα.Δεν τις τιμωρει μια και εξω.Αλλα τις επιβαλλει καποια βασανα μακροχρονια, θαρρεις για να ικανοποιησει εναν καταχθονιο ανικανοποιητο φθονο.Λες και αυτη η μοιρα που κυβερναει την γη, ζηταει να παρει εκδικηση απο εκεινες τις υπαρξεις που τολμανε να υψωθουν πανω απο τα γηινα δεσμα.
Γιατι κυριες και κυριοι μοναχα οι γυναικες καταφερνουν μερικες φορες να δωσουν στην αγαπη τους ενα στοιχειο χειροπιαστο που σε γεμιζει με δεος, ενα υπεργκοσμιο αγγιγμα.
Μερικες φορες αναρωτιεμαι, πως να φαινεται ο κοσμος απο τα ματια μιας γυναικας?Αν εχει το σχημα και την ουσια, που εχει για εμας τους ανδρες, τον ιδιο αερα οπως εμεις αναπνεουμε.Μερικες φορες παλι σκεφτομαι πως προκειται για μια περιοχη εξω απο λογικης ευαισθησια που κοχλαζει απο την εξαψη μιας τρικυμισμενης τους ψυχης.Ριψοκινδυνη, γεματη αυταπαρνηση ε?
Μα δεν ειναι πολυ ομορφη η γυναικα οταν εχει αυτο το μελαγχολικο βλεμμα?
Αλλα που ξερετε εσεις.
.Δεν μου λετε..Εχετε δει ποτε ομορφο σκοτεινο δωματιο?
Εχω δει εγω ομως.
Η γυναικα ειναι σαν ενα σκοτεινο δωματιο, που αν αναψεις ενα σπιρτο θα δεις μοναχα ενα κομματι του τοιχου, που αυτο σημαινει θα δεις μονο ενα κομματι της ψυχης της.Τωρα που το σκεφτομαι πιο καλα, βλεπω πως τελικα ειχα προσεξει πολυ λιγα πραγματα για εκεινην. Αυτο που θυμαμαι πιο καλα απο ολα, ειναι η λεια της επιδερμιδα, και τα μαυρα μαλλια της. Θυμαμαι οτι οι κινησεις ηταν αβιαστες, ολο σιγουρια και οταν την επιανε το ντροπαλο κατακοκκινιζε.χαχαχα!!Οι τροποι της ειχαν ενα περιεργο κραμα σεμνοτητας και τολμης.Υστερα απο καθε της χαμογελο, η οψη της αλλαζε, γινοταν σιωπηλη, γεματη συγκρατημενη ανησυχια, λες και την καταδιωκε μονιμα η αισθηση ενος κινδυνου.
Μα τοσο ανασφαλεια πια?
Μα δεν ειναι πολυ ομορφη η γυναικα οταν εχει ανασφαλειες?
Αλλα που ξερετε εσεις.. πφφφφ
Ισως με ολα αυτα που γραφω να σκεφτεστε πως ειμαι ρομαντικος.ΟΧΙ.
Εγω το μονο που κανω ειναι να σας προσκομισω τις εντυπωσεις.
Ισως η ανασφαλεια της να προκυπτει απο το γεγονος οτι, ενω ηταν και ειναι ετοιμη να γινει χαλι και να την πατησεις, ισως γιατι φυλαγε το αποκτημα της με ακλονητη αποφασιστηκοτητα σαν να κινδυνευε να της φυγει.
Εχετε ακουσει γυναικα να βγαζει βογκητο λογο ανασφαλειας?
Αλλα τι ξερετε εσεις απο γυναικες….πφφφφφφφφφ
Μα δεν ξερετε ποσο ομορφη μπορει να ειναι μια γυναικα οταν βογκαει.
Αφιερωμενο.
01
Φεβ
10

H ροη των πραγματων

Πολυ ανεργεια ε?Και απο οτι φαινεται η κατασταση θα γινει χειροτερη.Θελω να γραψω κατι για τον ανεργο αντρα.Μετα την απολυση του, ο ανεργος αντρας και κατ επεκταση οικογενειαρχης, το μονο που του εχει μεινει να βλεπει, ειναι η ηρεμη και βαρετη καθημερινοτητα του.Ανεργος, και να ξοδευει τον βαρετο χρονο, του φτιαχνοντας τις δουλειες του σπιτιου, να βλεπει τηλεοραση,να σερφαρει στο ιντερνετ, να ξεσκατωνει τα παιδια, αν εχει, να μαγειρευει, να πλενει, χιλια δυο σκατα.Και το μεγαλυτερο ξεφτυλικι απο ολα, ειναι να περιμενει την γυναικα του ποτε θα γυρισει απο την δουλεια.Ηρθες γυναικα μου?Πως ηταν σημερα η δουλεια?Κουραστηκες?Σου μαγειρεψα παστιτσιο σημερα.Ολο αυτο το βλεπω εξευτελιστικο, και καποιοι απο εσας θα το θεωρησουν και νορμαλ.Τα ερωτηματα που προκυπτουν ειναι πολλα.Πως ανεχετε ενας ανδρας αυτην την κατασταση?Να κανει την μπειμπι σιτερ η την οικιακη βοηθο.Να βρισκετε ενας ανδρας στην κουζινα να πλενει τα πιατα, και να κοιταει απο το παραθυρο το μαυρο κορακι,που καθετε στο κλαδι και τον κραζει.Τον κραζει γιατι η ρυθμιζομενη ζωη που ειχε μεχρι προχτες που απολυθηκε, αρχισε σιγα σιγα να δειχνει σημαδια απορρυθμισης.Μοιάζει με game. Ενα game που οι κανόνες λειτουργιας του αλλάζουν συνεχώς.Ενας αντρας σε αυτην την κατασταση, εχει την αισθηση και νομιζει, οτι αυτος ο κοσμος δεν ανηκει σε αυτον.Δεν ξερει καν, αν ειναι πανω απο ολους, η κατω απο αυτους. Το ερωτημα ειναι, και το κανω σε καθε αντρα ξεχωριστα, τι θεωρει οτι ειναι πιο καλο, και σημαντικο για αυτον?Να εισαι κατω η πανω απο αυτον τον κοσμο?Προσεξτε ομως, η ουσια δεν ειναι, αν ειναι χειροτερος η καπως καλυτερος.Η ουσια ειναι να μπορεις να αντιληφθεις οτι ο κοσμος ειναι σαν ενα τρενο, και η ζωη ειναι ενα βουνο,που προσπαθεις να φτασεις στην κορυφη. Ειτε στην πανω ειτε στην κατω.Η διαδρομη εχει πολλους σταθμους.Αραξε κανε μια σταση και πιες εναν καφε..Σε ενα αλλο ποστ, καποιος π@π@ριδης μου ειχε πει για τα χαμενα τρενα της ζωης..Οσο υπαρχουν ραγες θα υπαρχουν και τρενα.Και οσο υπαρχουν τρενα θα υπαρχουν και ραγες.Η ζωη ειναι να μαθεις και να ξερεις, ποτε πρεπει να ανεβεις, και ποτε να κατεβεις απο το τρενο.Μονο ετσι θα φτασεις στην κορυφη του βουνου, η στην κορυφη του πατου.Και οταν φτασεις εκει, τοτε το μονο που πρεπει να κανεις ειναι, να στρογγυλοκατσει ο κωλος σου..Αλλα ακομα και να πεσεις απο εκει πανω.Τι πρεπει να κανεις ξερεις?Πως τον ειπαμε αυτον τον αρχαιο που ειπε τα παντα ρει..?Ηρακλειτο? Νομιζω ναι.Αυτος ο μπαρμπας ειχε μεγαλο δικιο τελικα.Ολα ρεουν, ολα ειναι ρευστα.Το ιδιο και η ταξη πραγματων της καθημερινοτητας.Και επανερχομαι στο ερωτημα, τι κανεις μολις πεσεις απο την κορυφη?Εδω θα μπορουσαμε να πουμε, οτι η κορυφη οπως την αντιλαμβανομαστε ειναι ο υπαρκτος καθημερινος υλικος κοσμος.Η πτωση απο αυτην την κορυφη μπορει να σε οδηγησει σε εναν κοσμο πνευματικο παραλληλα.Οποτε αν θελεις να βρεις την πνευματικοτητα σου, το μονο που μπορεις να κανεις ειναι να βρεις την πιο βαθεια τρυπαη κανενα πηγαδι και να μπεις μεσα σε αυτο.Οσο πιο βαθεια τοσο πιο καλα…. νομιζω οτι ειναι γνωστη αυτη η φραση σε ολους.Η κορυφη της τρυπας..Οσο δυσκολο ειναι να κατσεις στην κορυφη, αλλο τοσο δυσκολο ειναι να κατσεις στην υγρη κορυφη της τρυπας. Ειναι ωρα να σκεφτεις την πραγματικοτητα ανεργε αντρα. Μπορεις να την σκεφτεις ποια ειναι?Νομιζω πως οχι. Και ξερεις γιατι δεν μπορεις να την σκεφτεις?Γιατι εισαι πολυ κοντα σε αυτην. Απομακρυνσου… Απομακρυνσου.Πεσε οσο πιο χαμηλα μπορεις.. Αν δεν πιασεις πατο δεν θα την σκεφτεις ποτε.Αναμεσα στις 2 κορυφες ζει το 90% της ανθρωποτητας…Το 90% ειναι αυτην την στιγμη πανω στο τρενο.Αλλος εχει παρει την ανηφορα και αλλος την κατηφορα..Μηπως.. λεω μηπως… Δεν πρεπει να ανεβω σε κανενα τρενο?Μηπως δεν πρεπει να παω καθολου κοντρα στην ροη των πραγματων?

01
Φεβ
10

Yπαρκτος-γοητευτικος-σημαινων-φευγαλεος-και μυστηριωδης

Oλοκληρα χρονια θεματογραφιας, απο τον καραιβικο.Και καπου σε αυτο το σημειο ,εχω την αισθηση οτι πρεπει να κανω μια κριτικη των θεματων μου.Νομιζω οτι 2-3 ατομα (σημερινους θεματογραφους) ειναι που τους θεωρω εξαιρετικους.Αλλα ημουν εγω αυτος, που χειριστικα καλυτερα, θα ελεγα με εξαιρετικο σασπενς την θεματολογικη πλοκη.Η θεματολογια μου, με πολλους χαρακτηρες, με μεγαλη γκαμα.Θεματα με εξαιρετικη λεπτομερεια, ευαισθητη ψυχολογια, αβιαστη γραφη, ατμοσφαιρικο σκηνικο.Θεματα προκλητικα και αδυσωπητα, που εδωσαν την δικια τους χροια στην ενοτητα καφενειο και οχι μονο.Θεματα γεματο απο ηθικο παθος,πνευματικα και φιλοσοφικα ερωτηματα, που αντισταθμιζουν τις προβλεψεις πολλων χρηστων.Ο κλασικος καραιβικος με κατι παραπανω:Ο παλιος μαιτρ που αναπτυσει συνεχως νεες τεχνικες, για μια νεα καφενιακη συλλογικη ιδεα.Ολοι ξερετε τον τροπο γραφης μου.Που στην αρχη μοιαζει, με πλατυ ποταμι που αλλοτε κυλαει ησυχα,και αλλοτε μετατρεπεται ξαφνικα σε ορμητικο καταραχτη.Θα ελεγα οτι ειμαι ο μαστορας της αφηγησης.Οπως επισης νομιζω οτι η θεματογραφια μου υπερβαινει τις προσδοκιες σας.Το σιγουρο ειναι οτι εχω το χαρισμα να σας κραταω καθηλωμενους και διψασμενους,ως την επομενη πλοκη που θα αναρτησω.Ειναι μερες που ειμαι σε πολυ μεγαλη φορμα, και αυτο ακομα δεν το εχω εκμεταλλευτει στο επαρκο..Ισως γιατι ξερω, οτι δεν εχω να κανω με απαιτητικο κοινο.Ισως επειδη νομιζω, οτι το κοινο στην πλειοψηφια τους ειναι αμορφωτο.Ισως γιατι ειναι χαβαλεδες, και τους αρεσει να ασχολουνται με τα χαβαλετζιδικα.Κατα καιρους πασχω απο αυπνιες, αυτο το εγραψα και στο προτελευταιο ποστ.Πιστευω οτι δεν σας ξαφνιαζει αυτο ε?Μα το ειπε και προχτες, η Ποπη Τσαπανιδου στην εκπομπη της.Το 65% των ελληνων πασχουν απο αυπνιες.Τα ποστ μου, μεχρι και την επικαιροτητα προλαβαινουν.λολ
Τους προλαβαινω γιατι, το notepad το εχω συνεχεια ανοιχτο, και οτι μου σκαρφιστει στο μυαλο, αρχιζω και το γραφω.Οταν ο υπνος δεν λεει να ερθει, λεω τις ιστοριες που εγραψα στον εαυτο μου, καθως βρισκομαι ξαπλωμενος στο σκοταδι,και τις γραφω στο μυαλο μου ,οπως θα εκανα σε ενα κομματι χαρτι η σε εναν επεξεργαστη κειμενου.Συχνα γυριζω πισω, και αλλαζω λεξεις, προσθετω σκεψεις,διαγραφω προτασεις, και νοικοκυρευω το κειμενο.Καθε νυχτα ξεκινω απο την αρχη, και προχωρο ολο και πιο περα πριν με παρει ο υπνος.Μπορει ολο αυτο να φαινεται παρανοικο, αλλα πιστεψτε με ειναι καταπραυντικο.Και οσο για σκοτωνεις την ωρα σου, μπροστα του το μετρημα προβατων, δεν πιανει μπαζα.Κατα την κριση της αυπνιας μου, ειχαν φανερωθει, πολλες ιστοριες και εμπνευσεις, επειδη οι ωρες ηταν ξαγρυπνες και ατελιωτες.Αν θα με ρωτουσατε ποτε, ποιο ειναι το αγαπημενο μου θεμα?Ειλικρινα δεν θα ηξερα να σας απαντουσα.Και αν το εκανα αυτο σιγουρα θα αδικουσα καποιο απο αυτα.Νομιζω οτι τα περισσοτερα ειναι εξαιρετικα.Σε αυτο το σημειο θα ηθελα να σημειωσω οτι, απο τον πρωτο κιολας χρονο, νομιζα οτι ειχε εξαντληθει η θεματολογια μου.Αλλα ο μαεστρος της υπαινεκτικης, ο μαεστρος της ειρωνικης αποστασιοποιημενης γραφης, εμαθε να ξεχωριζει τις θετικες και τις αρνητικες σκεψεις,και να υιοιθετει ανοιχτα και με παθος, τα ποστ που υπερασπιζεται.Φανταζομαι οτι εχω ενα πιστο αναγνωστικο κοινο, το οποιο και εχω κερδισει σε ολα αυτα τα χρονια.Σας διαβεβαιω οτι θα ειμαι παντα κοντα σας, με ποστ ποιοτητας και θα συνεχισω την προσπαθεια, με ευαισθησια, υπευθυνοτητα και σεβασμο προς ολους τους αναγνωστες.Πλην τους υβριστες.Πλην ολους αυτους τους δηθεν, που ο ιντερνετικος σκοπος τους, εχει κυριευθει απο ζηλο και εναν εθισμο.Πλην ολους αυτους που η ανασφαλεια τους, και η προσωπικότητα τους περιοριζεται σε λιγα byte μνημης.Πλην ολους αυτους, που σκοπος τους ειναι να με υποβαθμιζουν, φοβουμενοι μηπως τους φαω καμια γκομενα.Ε ναι.. Γιατι οι περισσοτεροι που μου την μπαινουν, εχουν περασει απο το σταδιο της ερωτικης απογοητευσης πρωτα.Ειμαι σιγουρος, οτι οποιαδηποτε ατομικη πεποιθηση προσλαμβανει ανυπολογιστες διαστασεις, απο την στιγμη που θα βρεθειενα δευτερο ανθρωπινο πλασμα να την ενστερνιστει.ΑΑΑΑΑΑΑ…Και κατι τελευταιο που ξεχασα να αναφερω.Πολλοι λενε… Πολυ μεγαλο θεμα βρε αδερφε και βαριεμαι να το διαβασω ολο.Ετσι εφτασαν στο σημειο να μου υποδεικνυουν τους περιορισμους που ισχυουν, οσο για την αφηγηση, οσο και για το μεγεθος του κειμενου.Αυτα ειναι τα καποια δηθεν επιχειρηματα.Καποιοι αλλοι ειπαν, οτι το κειμενο δεν ειναι πειστικο, η οτι ειναι προιον υποκλοπης, χωρις να αποδυκνυουν κατι παραπανω ομως.Ειναι θεμα μορφωσης και ανατροφης, τοσα ξερουν τοσα λενε.Το θεμα ομως το εψαξα.Και καταληγω στο εξης συμπερασμα.Τοσο στην τροπικη οσο και στην ευκρατη ζωνη του πλανητη, υπαρχουν ανθρωποι που ξαγρυπνουν την μιση νυχτα,ανιστορωντας ο ενας στον αλλον παραμυθια της χαλιμας.Στο κατω κατω στην δικια μου περιπτωση, προκειται μονο για μερικα ποστακια, με μερικες μερες αναπαυλα.Οσον αφορα για την υπομονη των αναγνωστων, οτι εχει σχεση με την αφηγηση.Θα πρεπει να θεωρηθει δεδομενο, οτι τα ποστ μου ειναι πραγματι ενδιαφερ(ω)ν. Αυτο αποτελει αναγκαια προυποθεση.Εαν δεν τα θεωρουσα ενδιαφερ(ω)ν δεν θα καθομουν ποτε να τα γραψω.Μην νομιζετε οτι ο καραιβικος ειναι αποκυημα μιας διεστραμμενης φαντασιας, αλλα και ουτε γεννημα της ομιχλης του βορρα.Ειμαι υπαρκτος-γοητευτικος-σημαινων-φευγαλεος-και μυστηριωδης μεσα σε απολυτη σιωπη.Και ετσι πρεπει να ειναι..



Follow

Get every new post delivered to your Inbox.